موسیقی ایندی و پانک باعث شد احساس کنم دارم به نژادم خیانت می کنم

کتاب جدیدی از استفانی فیلیپس، نوازنده و نویسنده، تاریخ سیاه‌پوستان و موسیقی جایگزین را بیان می‌کند

استفانی فیلیپس که در ولورهمپتون بزرگ شد، می‌گوید که در ابتدا تقریبا با دوستانش به موسیقی چارت علاقه داشت.

اما در کنار TLC، Aaliyah و Destiny's Child، او به راک، ایندی و پانک علاقه داشت.

او گفت: "این موسیقی بود که برای من به عنوان کسی که بسیار خجالتی بودم و به یک راه خروجی نیاز داشتم، اهمیت زیادی داشت." با این حال او احساس می کرد که مجبور است این اشتیاق را پنهان نگه دارد.

این نوازنده، روزنامه‌نگار و نویسنده به بی‌بی‌سی گفت: «همیشه این ایده وجود داشت که سیاه‌پوستان واقعا به موسیقی آلترناتیو یا پانک علاقه ندارند.

او در کتاب جدیدش می‌نویسد: «وقتی برای اولین بار وارد موسیقی آلترناتیو شدم، احساس می‌کردم دارم به نژادم خیانت می‌کنم و باید عشقم به راک را عملا مخفی نگه دارم».

"روی خاصی وجود داشت که قرار بود من در جهان حرکت کنم و فوق العاده بودن در این ژانر به عنوان چیزی که برای سیاه پوستان مناسب نیست."

نویسنده و روزنامه نگار می گوید که Big Joanie به عنوان یک گروه پانک فمینیست سیاه پوست راه اندازی شد

در We Were Here، خواننده و گیتاریست Big Joanie نقش هنرمندان سیاه پوست را در خلق، شکل دادن و دگرگونی موسیقی راک اند رول، پانک و آلترناتیو ترسیم می کند.

فیلیپس استدلال می کند که هنرمندان سیاه پوست هرگز از صحنه ناپدید نشدند، اما اغلب فراموش می شدند، نادیده گرفته می شدند یا عمدا حذف می شدند.

او گفت: "این تلقین وجود داشت که ما واقعا بخشی از آن تاریخ ها نیستیم، اما وقتی به گذشته نگاه می کنید، چیزهای زیادی وجود داشت."

او می‌گوید که عبارت «عجیب سیاه» هم احساس او را نشان می‌دهد و هم اینکه دیگران چگونه به مشارکت او در صحنه پانک نگاه می‌کردند.

پائولین بلک، خواننده گروه ska و 2 Tone، The Selecter، موافق است.

این زوج قرار است در رویدادی با هم به عنوان بخشی از ماه تاریخ سیاه در کاونتری شرکت کنند.

بلک می‌گوید: «اگرچه کاری که من انجام می‌دهم هنوز از ژانر موسیقی سیاه‌پوستان سرچشمه می‌گیرد، اما به نوعی یکی از آن افراد عجیب و غریب بودم، زیرا من از یک پس‌زمینه فولکلور آمده‌ام و شما نمی‌توانید خیلی سفیدتر از آن باشید.

«مطمئنا وقتی بزرگ می‌شدم، اگر تو اهل تاملا نبودی، اهل روح نبودی - که من هستم، اما به‌ویژه نمی‌خواستم چنین موسیقی بکنم - پس هیچ‌کس واقعا نمی‌فهمد.

"اگر می خواهی پانک باشی و سیاه پوست و زن باشی، خیلی سخت است."

این کتاب شخصیت‌هایی از جمله خواهر روزتا تارپ و جیمی هندریکس را پیش از گذر از ژانرهای بعدی، از هوی راک گرفته تا بازی‌های پانک پیشگام مانند Bad Brains و Pure Hell، بررسی می‌کند.

فیلیپس گفت: «ما همیشه می دانستیم که سیاه پوستان برای خلق راک اند رول ضروری بودند.

آنها همچنین برای ایجاد و تداوم ژانرهای مختلف بسیار ضروری هستند.

به گفته کارشناسان موسیقی، خواهر روزتا تارپ، خواننده گاسپل، نقش مهمی در ایجاد راک اند رول ایفا کرد.

فیلیپس گفت که تارپ، که آثار گیتارش به شکل گیری هنرمندانی از جمله چاک بری، الویس پریسلی و لیتل ریچارد کمک کرد، در پیدایش راک اندرول نقشی اساسی داشت.

با این حال، او پس از مرگش در سال 1973 تا حد زیادی فراموش شد و پس از چندین دهه دوباره کشف شد.

فیلیپس استدلال می کند که این تاریخچه ها اغلب نادیده گرفته می شدند زیرا روزنامه نگاری موسیقی تأثیرگذارتر می شد.

او استدلال می کند که نشریاتی مانند رولینگ استون به تعریف ستاره کهن الگویی راک کمک کردند، اغلب از هنرمندان مرد سفیدپوست حمایت می کنند و در عین حال بسیاری از نوازندگان سیاهپوست پیشگام را نادیده می گیرند.

جداسازی همچنین صنعت موسیقی و نمودارها را تا اواسط دهه 1960 شکل داد.

او گفت: "خطر نقض خط رنگ در آمریکا وحشتناک بود." این فقط در مدارس یا فضاهای عمومی نبود، بلکه در فرهنگ نیز بود."

نویسنده می‌گوید گروه پانک Bad Brains "آنچه می‌تواند هاردکور باشد را تغییر داد."

فیلیپس گفت که گروه های پانک سیاهپوست پیشگام مانند Bad Brains علیرغم نفوذشان اغلب کمتر شناخته شده بودند.

او افزود: "آنها به طور کامل چیزی را که می تواند هاردکور می تواند باشد تغییر دادند. آنها مهارت فنی برای بازی سخت تر و سریع تر بازی را داشتند."

"مردم فکر می کنند سیاه پوستان آنجا نبوده اند. مثل این است که ما احتمالا بوده ایم، سوال این است که آیا به درستی مستند شده است."

فیلیپس می گوید که گروه Skunk Anansie از نظر صنعت به عنوان افراد خارجی شناخته می شدند

فیلیپس پس از نقل مکان به لندن، وارد صحنه مستقل پانک DIY شد که به گفته او برای زنان، افراد غیر باینری و ترنس استقبال می‌کرد.

اما با وجود تنوع شهر، هنوز تعداد انگشت شماری سیاه پوست درگیر بودند.

او می‌گوید: «هنوز این باعث می‌شود کمی احساس غریبگی کنم.

در پاسخ، او Big Joanie را تأسیس کرد و گروه را به عنوان یک گروه پانک فمینیست سیاه پوست توصیف کرد.

او می‌گوید: «ایجاد فضایی که زنان سیاه‌پوست می‌توانند خارج از تمام این انتظارات وجود داشته باشند، هیجان‌انگیز بود.

کله اوکرکه، رهبر گروه بلوک، برای این کتاب درباره تجربیاتش در صحنه مستقل مصاحبه شد

این کتاب همچنین بررسی می کند که چگونه هنرمندان سیاه پوست در موسیقی جایگزین با پوشش رسانه ای خصمانه یا تحریف شده مواجه شده اند.

او به Skunk Anansie's Skin اشاره می کند که اغلب از دریچه ظاهر او به جای موسیقی او به تصویر کشیده می شد.

او توضیح داد: "تنها راهی که آنها در مورد او صحبت می کنند این است که او را ترسناک می بینند یا نمی توانند چشم از او بردارند."

"آنها به عنوان افراد خارجی دیده می شدند و موسیقی آنها واقعا به خوبی هنرمندان دیگر مورد حمایت قرار نمی گرفت."

کله اوکرکه، رهبر گروه بلوک، رفتار مشابهی را تجربه کرد، از جمله اینکه توسط یک مجله موسیقی بیرون شد.

فیلیپس در مصاحبه با او برای کتاب گفت که واضح است که این تجربه دردناک باقی مانده است.

او گفت: «خجالتی و آسیب پذیری یکی از معدود مردان سیاه پوست در دنیای مستقل اغلب به عنوان خصومت تعبیر می شد.

(L-R(کریسی هایند از The Pretenders، Debbie Harry از Blondie، Viv Albertine از The Slits، Siouxsie Sioux از Siouxsie And The Banshees، پشت پلی استایرن از X-Ray Spex و Pauline Black از The Selecter

بلک به یاد می آورد که عکس معروف او در سال 1980 در کنار دبی هری، پلی استایرن از ایکس ری اسپکس و دیگر هنرمندان برجسته زن، که بر روی جلد مجله New Music News نمایش داده شده بود، به عنوان نماینده "زنان راک" اعلام شد.

او گفت: «و فکر می‌کنم آنها به چند زن سیاه‌پوست نیز در آنجا نیاز داشتند.

اما جالب بود که نمی‌توانستند یک زن را روی جلد بگذارند.

"در آن روزها اخلاق آنها این بود که اگر یک چهره سیاه روی جلد قرار دهید، به خصوص اگر یک صورت سیاه مرد نباشد، واقعا نسخه های زیادی را نمی فروشید."

استفانی فیلیپس و پائولین بلک در مرکز هنر وارویک در کاونتری گفتگو خواهند کرد

حتی امروز، فیلیپس استدلال می کند که هنرمندان سیاه پوست اغلب فراموش شده، نادیده گرفته شده و یا عمدا حذف شده اند.

او گفت که او به Nova Twins اشاره می کند که برای ضبط اولین آلبوم خود وام بانکی گرفت که بازخوردهای تحسین برانگیزی دریافت کرد، اما آنها هنوز برای یافتن یک برچسب تلاش می کردند.

او اضافه کرد که این موضوع شخصی است و چالش های تضمین حمایت برای انتشار اولیه Big Joanie را به یاد می آورد.

"شما باید سخت تر کار کنید. ممکن است خسته کننده باشد."

نویسنده که اکنون در بیرمنگام مستقر است، در مجموعه‌ای از رویدادها شرکت می‌کند که در مورد مسائل مطرح‌شده در کتاب بحث می‌کند، از جمله گفت‌وگو با خواننده اصلی The Selecter در مرکز هنر وارویک.

بلک گفت: "من واقعا علاقه مندم که بشنوم چه چیزی باعث می شود استفانی تیک تیک بزند."

او یک نسل پشت سر من بزرگ می‌شد، بنابراین تجربه‌اش متفاوت می‌شد، اما فکر نمی‌کنم تا زمانی که او Big Joanie را تشکیل داد، صنعت تغییر قابل‌توجهی کرده بود.

«فکر می‌کنم او کار خارق‌العاده‌ای هم با گروهش و هم با کتاب انجام داده است.

We Were Here: A History of Black People and Alternative Music by Stephanie Phillips توسط Faber، خارجی منتشر شده است.

او در 15 اکتبر در مرکز هنری وارویک با پائولین بلک گفتگو می کند، در خارج از کشور و در جشنواره سوپرسونیک در بیرمنگام، خارجی در 18 نوامبر ظاهر می شود.

به ما بگویید که کدام داستان ها را در ولورهمپتون پوشش دهیم

BBC Wolverhampton & Black Country را در BBC Sounds، Facebook، خارجی، X، خارجی و Instagram، خارجی دنبال کنید.

ادای احترام به خواننده بانفوذ سول ری کینگ

مادرخوانده کنسرت شهر راک اند رول تجلیل شد

ما نباید در سال 2024 با حملات نژادپرستانه روبرو شویم.