میهن پرستان ترامپ برای موشک ها و پهپادهای پوتین بسیار کند هستند

ولودیمیر زلنسکی هفته گذشته مدعی شد که دونالد ترامپ با اعطای مجوز به کیف برای تولید سامانه‌های پدافند هوایی پاتریوت طراحی شده توسط آمریکا در خاک اوکراین موافقت کرده است.

کاخ سفید هنوز تایید نکرده است، اما حتی اگر مجوز به طور رسمی امروز صادر شود، اوکراین می تواند تا زمانی که اولین پاتریوت خانگی از خط تولید خارج شود، یک خرابه در حال دود شدن باشد. صنعت دفاعی ولادیمیر پوتین در حال تولید موشک‌های بالستیک و پهپادهای با موتور جت است که خیلی سریع و دقیق پرواز می‌کنند تا دفاع هوایی اوکراین به‌طور قابل‌اعتمادی سرنگون نشود.

بر اساس یک آمار اوکراینی، مسکو در هفت ماه اول سال جاری 587 موشک بالستیک شلیک کرد که در حال حاضر بیشتر از 511 موشک بالستیکی است که در کل سال 2025 شلیک کرد. دیروز تقریبا نصف شد - 79 از 165.

خود زلنسکی روز شنبه فاش کرد که میزان موفقیت رهگیری پهپادهای جت توسط پدافند هوایی او 55 درصد است. بر اساس این ارقام، کمی ساده ریاضی دستمال سفره نشان می دهد چیزی در حدود 70 پهپاد در فاصله دو شب از خطوط دفاعی اوکراین عبور کرده اند.

در مواجهه با این واقعیت تلخ، نیروهای مسلح اوکراین متوجه می شوند که نمی توانند به ترامپ اعتماد کنند. در آخر هفته، ستاد کل یک اولویت جدید را برای عملیات رزمی خود اعلام کرد - نابود کردن تأسیسات پرتاب موشک و پهپاد قبل از اینکه پرتابه ها حتی از زمین خارج شوند.

روسای جمهور آمریکا و اوکراین در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک در 22 سپتامبر با یکدیگر دیدار کردند. فهرست موضوعات مورد بحث بدون شک طولانی بود، اما علاوه بر ویژگی اصلی - تلاش برای پایان دادن به جنگ روسیه - پدافند هوایی نزدیک به اوج بود.

گزارش رسمی کیف در مورد تجاوزات سران دولت گفت که هر دو طرف در حال کار بر روی طرحی برای ساخت رهگیرهای پاتریوت در اوکراین هستند. سه روز بعد، زلنسکی به خبرنگاران گفت که ترامپ شخصا به او گفته است که "تصمیم نهایی" را برای اعطای مجوز به صنعت دفاعی کیف برای ادامه ساخت پاتریوت داخلی گرفته است.

گرفتن توافق نامه به صورت کتبی اولین چالش کیف است.

زلنسکی هفته گذشته گفت که اوکراین یاد گرفته است موشک‌های کروز و پهپادهای معمولی را ساقط کند. با این حال، در برابر موشک های بالستیک، رهگیرهای پاتریوت "در حال حاضر تنها گزینه موثر" باقی مانده اند. اما سیستم پاتریوت یک کیت بسیار پیچیده و بسیار پرهزینه است. یک واحد آتش به رادار، ایستگاه های فرماندهی و کنترل، پرتابگرها و تمامی تجهیزات پشتیبانی قبل از بارگیری یک موشک نیاز دارد.

حتی اگر فرض کنیم که کیف فردا مجوزها را به صورت مکتوب دریافت کند، و اوکراین بتواند به نحوی رهگیرهای پاتریوت را ارزان‌تر در خانه بسازد، زمان به نفعش نیست.

زلنسکی می گوید راه اندازی و راه اندازی تولید داخلی پاتریوت ممکن است یک سال تا 18 ماه طول بکشد. انتظار می‌رود که شرط دیگر اوکراین برای تولید یک سامانه موشکی ضد بالستیک از طریق برنامه پاناروپایی FREYJA، اولین نمونه اولیه خود را برای چندین ماه تحویل ندهد.

در همین حال، اطلاعات نظامی اوکراین تخمین می‌زند که روسیه ماهیانه 55 تا 60 موشک بالستیک اسکندر-ام، در کنار 50 فروند RM-48U تولید می‌کند - یک موشک آموزشی ارزان قیمت که برای آموزش واحدهای پدافند هوایی روسیه استفاده می‌شود و به یک سلاح تهاجمی تبدیل شده است.

در تئوری، این بدان معناست که مسکو می تواند حدود 100 موشک بالستیک در ماه شلیک کند، بدون اینکه به ذخایر موجود آسیب برساند.

سامانه‌های پاتریوت بیشتر به اوکراین کمک می‌کند تا از خود در برابر موشک‌های بالستیک روسیه دفاع کند، اما این رهگیرها صرفا برای هدر دادن ده‌ها، و نه صدها پهپاد که نیروهای کی‌یف باید روزانه با آن‌ها مبارزه کنند، بسیار پرهزینه هستند.

سرعتی که روسیه با آن تهدید با موتور جت خود را برای اوکراین افزایش می دهد، ترسناک است.

در ماه ژوئن، نیروهای مسکو حدود 350 هواپیمای بدون سرنشین جت را که در آن سوی مرز پرواز می کردند، فرستادند. در ماه جولای، آنها 1500 را راه اندازی کردند. در ماه اوت، 2850. در 26 سپتامبر، زلنسکی ادعا کرد روسیه بیش از 2730 فروند در این ماه پرتاب کرده است.

با این حال، حجم روزافزون پهپادهای تولید شده توسط صنایع دفاعی روسیه تنها نیمی از ماجرا است. با افزایش کمیت خروجی، کیفیت نیز افزایش می یابد.

Geran-3، اولین هواپیمای بدون سرنشین روسیه که به طور گسترده با موتور جت مستقر شد، کمی شبیه به فرانکشتاین بود – مهندسان به طور موثری یک موتور جت را به بدنه هواپیمای موتوری Geran-2 متصل کردند و آن را به راه شاد فرستادند. در حال حاضر، روسیه در حال تغییر تولید به سمت نوع هدفمند Geran-4 و -5 است.

Geran-4 حدود 220 مایل در ساعت حرکت می کند و می تواند با حداکثر سرعت به بیش از 300 مایل در ساعت برسد، در حالی که Geran-5 بزرگتر می تواند به سرعت 370 مایل در ساعت برسد و یک کلاهک 90 کیلوگرمی حمل کند. آنها همچنین مجهز به حسگرهای الکترواپتیکال و اقدامات متقابل جنگ الکترونیکی هستند که دقیق تر، مرگبارتر و سرنگونی آنها را سخت تر می کند.

اوکراین به سادگی نمی تواند تحمل کند که نرخ رهگیری این پهپادهای مخرب در صدک 50 سقوط کند.

بخش‌های تحقیق و توسعه در سرتاسر اوکراین به سختی تلاش می‌کنند تا رهگیرهای ارزان‌تر و سریع‌تری برای مقابله با این تهدید ارائه کنند. ده‌ها شرکت در آغاز ماه روی نمونه‌های اولیه کار می‌کردند. زلنسکی در سخنرانی هفته گذشته خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت که چهار طرح با قابلیت رهگیری پهپادهای جت با موفقیت آزمایش شده و در حال تولید هستند.

اما در صورتی که هرگز از زمین خارج نشود، نیازی به سرنگونی یک پهپاد – یا یک موشک بالستیک نیست.

در دو هفته گذشته، نیروهای مسلح اوکراین کمپین تلفیقی را برای ضربه زدن به تأسیسات پرتاب و تولید موشک و پهپادهای شناخته شده، هم در سرزمین های اشغالی و هم در سراسر مرز روسیه آغاز کرده اند.

در 17 سپتامبر، نیروهای اوکراینی دو پرتابگر اس-400 روسیه را مورد حمله قرار دادند - همان سیستم دفاع هوایی که روسیه برای پرتاب RM-48U در نقش حمله زمینی خود استفاده می کند. سه روز بعد، ستاد کل گزارش داد که یک سایت تولید پهپاد در نزدیکی سیویرودونتسک اشغالی مورد اصابت قرار گرفته است و روز بعد یک مجتمع ذخیره سازی، آماده سازی و پرتاب در منطقه Oryol روسیه، آسیب رسانده است که به پنج پرتابگر، یک سکوی پرتاب جت پهپاد و حداقل سه انبار پهپاد آسیب رساند.

در 25 سپتامبر، نیروهای اوکراینی به سه کارخانه روسی درگیر در تولید موشک، از جمله دو تأسیسات که به گفته ستاد کل، پیشران موشک جامد مورد استفاده در موشک‌های بالستیک اسکندر تولید می‌کنند، حمله کردند. سپس در روزهای 26 و 27 سپتامبر، یک سایت ذخیره، آماده سازی و پرتاب هواپیماهای بدون سرنشین روسی در دونتسک اشغالی مورد اصابت قرار گرفت.

این حملات اساس یک برنامه حمله سیستماتیک جدید را تشکیل می‌دهند، که نیروهای مسلح اوکراین هفته گذشته گفتند که اکنون یکی از اولویت‌های اصلی عملیات‌های رزمی این کشور است.

در حالی که مهندسان اوکراینی مشتاقانه برای ارائه راه‌حل‌های رهگیر برای موشک‌های بالستیک روسیه و پهپادهای جت کار می‌کنند، نیروهای مسلح به طور پشت سر هم در تلاش هستند تا محیط پدافند هوایی را به سمت بیرون بکشند - از آسمان بالای کیف گرفته تا کارخانه‌ها، انبارها و سکوهای پرتابی که مسئول رساندن موشک‌های روسیه به هوا و هواپیما هستند.