میکروپلاستیک های موجود در آب بی اثر نیستند و به خودی خود مواد شیمیایی مضر ایجاد می کنند
تأثیر آن بر مردم همچنان یک سؤال مداوم است.
یکی از دلایلی که پلاستیکها اغلب استفاده میشوند این است که از نظر شیمیایی بیاثر هستند، به این معنی که کیسهها، ظروف غذا و فنجانها با چیزی که ما در آنها میگذاریم واکنش نشان نمیدهند. با این حال، آنها هنوز هم می توانند به میکروپلاستیک ها تجزیه شوند که در آب آشامیدنی، خون انسان، عروق و مغز ظاهر می شوند. عواقب آن نامشخص است.
وی مین، شیمیدان دانشگاه کلمبیا، می گوید: «اینکه میکروپلاستیک ها می توانند مستقیما باعث بیماری های انسانی شوند، هنوز در حال تحقیق است. در یک مطالعه جدید در طبیعت، تیم مین گامی در جهت پاسخ به این سوال برداشت و نشان داد که میکروپلاستیکها احتمالا آنطور که ما انتظار داریم از نظر شیمیایی بیاثر نیستند.
شیمی ریز قطرات
آزمایشگاه مین سالها روی شیمی ریز قطرهها کار کرده است و بررسی میکند که چگونه آب شکسته شده به قطرات کوچک در مرز خود با هوا رفتار میکند. گزارش شده است که این قطرات گونههای فعال اکسیژن یا ROS، خانوادهای از مولکولهای مضر و حاوی اکسیژن را تولید میکنند. مین گفت: «ROS اساسا به پروتئین ها، لیپیدها، DNA برخورد می کند و باعث آسیب می شود. "شما می توانید یک رشته DNA را به قطعات تقسیم کنید. می توانید DNA را جهش دهید، می توانید پروتئین ها را به اشتباه تا کنید."
مقاله کامل را بخوانید
نظرات
متن اصلی (انگلیسی)
Microplastics in water aren’t inert and make damaging chemicals on their own
Its effect on people remains an ongoing question.