ناسا برای مطالعه سلامت انسان، عملکرد در طول ماموریت Crew-13

(30 آوریل 2026) - اعضای SpaceX Crew-13 با لباس های فشاری خود در داخل یک فضاپیمای مدل دراگون در طول یک جلسه آموزشی قبل از پرواز در مقر این شرکت در هاثورن، کالیفرنیا، نشسته اند. از سمت چپ، Roscosmos Sergey Teteryatnikov، فضانوردان ناسا، Luke Delaney و Jessica Watkins، و CSA (آژانس فضایی کانادا) جاشوا Kutryk، فضانورد هستند.

اعتبار: SpaceX

در طول مأموریت SpaceX Crew-13 ناسا در ایستگاه فضایی بین‌المللی، فضانوردان از مجموعه‌ای از تحقیقات زیست پزشکی و عملکرد انسانی، از جمله یک تلاش مشترک جدید برای مطالعه چگونگی تأثیر پرواز فضایی بر جریان خون و لخته شدن خون، پشتیبانی خواهند کرد. ناسا همچنین در حال آزمایش مهارت‌های خلبانی دستی اعضای خدمه، ارزیابی روش‌های مقابله با تغییرات بینایی و مغز، جمع‌آوری داده‌های بهداشتی ضروری برای اطلاع‌رسانی در مأموریت‌های آینده، و اندازه‌گیری نیروهای تجربه فضانوردان در هنگام بازگشت به زمین برای کمک به اصلاح سخت‌افزار و روش‌های ورود مجدد است.

در میان تحقیقات آینده، یک همکاری جدید با ESA (آژانس فضایی اروپا)، به نام هموستاز وریدی، بر اساس مطالعات قبلی جریان خون در فضا با ترکیب تلاش‌های تحقیقاتی دو آژانس فضایی است. با هماهنگ کردن جمع‌آوری‌های خون و سایر داده‌های فیزیولوژیکی، محققان می‌توانند تعداد دفعات نیاز فضانوردان به خون‌گیری را کاهش دهند و در عین حال اندازه‌گیری‌های تحلیلی را برای درک بهتر چگونگی تأثیر ریزگرانش بر لخته شدن خون و گردش خون ترکیب کنند.

جیسون لیتل، یکی از محققین اصلی این مطالعه و محقق قلب و عروق در مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون، گفت: در فضا، بی وزنی می تواند جریان خون طبیعی را در رگ های فضانوردان مختل کند. جریان خون نامنظم و آهسته می تواند خطر تشکیل لخته خون را افزایش دهد، که یک بیماری جدی برای سلامتی است. هموستاز وریدی به ما کمک می کند تا بفهمیم چرا این تغییرات ممکن است در برخی فضانوردان رخ دهد اما در برخی دیگر نه."

قبل، در طول و بعد از پرواز، فضانوردان تحت اسکن MRI، سونوگرافی ورید گردن، بررسی فشار خون و خون‌گیری قرار می‌گیرند تا محققان بتوانند تغییرات در جریان خون و ترکیب خون را ردیابی کنند. نتایج به اقدامات پیشگیرانه برای اعضای خدمه در معرض خطر و بهبود سلامت و ایمنی در ماموریت های آینده کمک می کند. محققان همچنین امیدوارند که بدانند آیا دانش به دست آمده از این مطالعات و سایر مطالعات ممکن است به راه‌های بهتری برای پیشگیری و درمان لخته‌های خون در فضا و زمین منجر شود یا خیر.

یک مطالعه عملکرد، به نام خلبانی دستی، از شبیه‌سازی‌های فرود در ماه استفاده می‌کند تا آزمایش کند که فضانوردان چگونه می‌توانند پس از گذراندن زمان طولانی در ریزگرانش، فرودهای چالش برانگیز را تحمل کنند. از آنجایی که پروازهای فضایی طولانی مدت می‌تواند بر سیستم‌های حسی، جهت‌گیری و کنترل حرکت در طول جابجایی بین محیط‌های گرانشی تأثیر بگذارد، محققان در حال ارزیابی این هستند که چگونه این تغییرات بر عملکرد خلبانی تأثیر می‌گذارد و اینکه آیا آموزش تازه‌سازی کمی قبل از فرود می‌تواند توانایی‌ها و تصمیم‌گیری را تقویت کند یا خیر.

محققان همچنین مطالعه B-Complex را ادامه خواهند داد، که بررسی می کند آیا مکمل ویتامین B روزانه می تواند سندرم عصبی چشمی مرتبط با پرواز فضایی (SANS) را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند، وضعیتی که می تواند ساختار چشم فضانوردان را در طول ماموریت های طولانی مدت تغییر دهد. تحقیقات گذشته نشان می دهد که مصرف روزانه ویتامین های B در طول پرواز فضایی ممکن است به محافظت از فضانوردان در برابر SANS کمک کند. اعضای خدمه شرکت کننده تحت آزمایش های بینایی قرار می گیرند و ویتامین های B را قبل، در طول و بعد از پرواز برای ارزیابی اثربخشی مکمل مصرف می کنند.

این مطالعه همچنین ارزیابی خواهد کرد که آیا ویتامین های B بر عملکرد عروق خونی اعضای خدمه قبل و بعد از پرواز تأثیر می گذارد یا خیر.

فضانوردان منتخب Crew-13 همچنین در سه مطالعه برنامه تحقیقاتی انسانی اضافی شرکت خواهند کرد: معیارهای استاندارد، ریسک سرنشینان فضاپیما و صفر T2. استاندارد Measures داده‌های فیزیولوژیکی و رفتاری ثابتی را از هر چه بیشتر اعضای خدمه جمع‌آوری می‌کند تا خطوط پایه برای تحقیقات با هدف مقابله با اثرات نامطلوب ایجاد کند. خطر سرنشینان فضاپیما، نیروهایی را که فضانوردان در هنگام فرود تجربه می‌کنند، مشخص می‌کند تا به ناسا در اصلاح استراتژی‌ها و سخت‌افزار برای کاهش خطرات آسیب کمک کند.

Zero T2 روال تمرین اعضای منتخب خدمه را برای مقایسه داده های سلامت و عملکرد بین فضانوردانی که از تردمیل برای تمرینات هوازی در ایستگاه استفاده می کنند و آنهایی که این کار را نمی کنند، ردیابی می کند. این مقایسه‌ها به محققان کمک می‌کند تا برنامه‌های تمرینی برای ماموریت‌های آرتمیس و اعماق فضا در آینده بسازند، جایی که اندازه فضاپیما می‌تواند استفاده از تردمیل را محدود یا حذف کند.

مایکل استنگر، دانشمند ارشد برنامه تحقیقات انسانی در ناسا جانسون، گفت: "این تحقیقات با هم به ناسا کمک می کند تا درک بهتری از واکنش بدن انسان به پروازهای فضایی و اینکه آیا استراتژی های خاص می تواند به طور موثر از سلامت و عملکرد فضانورد محافظت کند." دانش به‌دست‌آمده راه را برای تلاش‌های ناسا برای فرستادن ایمن انسان‌ها به منظومه شمسی، از جمله مأموریت‌های آرتمیس به ماه، کار بر روی پایگاه ماه و سفرهای آتی به مریخ، هموار می‌کند.

____

برنامه تحقیقات انسانی ناسا روش ها و فناوری هایی را برای حمایت از سفر فضایی ایمن و سازنده انسان دنبال می کند. این برنامه از طریق علمی انجام شده در آزمایشگاه‌ها، آنالوگ‌های زمینی، مأموریت‌های تجاری، ایستگاه فضایی بین‌المللی و ماموریت‌های آرتمیس، چگونگی تأثیر پرواز فضایی بر بدن و رفتار انسان را مورد بررسی قرار می‌دهد. چنین تحقیقاتی تلاش برنامه را برای ابداع روش‌هایی که فضانوردان را سالم نگه می‌دارد و آماده ماموریت نگه می‌دارد، همزمان با گسترش اکتشافات فضایی انسان به ماه، مریخ و فراتر از آن، هدایت می‌کند.

کاوش بیشتر

3 دقیقه مطالعه

خطرات بیماری رفع فشار و ترومبوآمبولی وریدی در طول پرواز فضایی و پیامدهای بیضی فورامن ثبت شده

دفتر مدیر ارشد بهداشت و پزشکی ناسا در ماه اوت یک گروه کاری تشکیل داد…

مقاله 2 روز پیش

2 دقیقه مطالعه

فضانورد ناسا به سوالات دانشجویان نیوهمپشایر پاسخ می دهد

مقاله 2 روز پیش

2 دقیقه مطالعه

مدل پزشکی یکپارچه ناسا (IMM)

مقاله 1 هفته پیش

به کاوش ادامه دهید

موضوعات بیشتر از ناسا را کشف کنید

زندگی در فضا

آرتمیس

برنامه تحقیقات انسانی

تحقیقات و فناوری ایستگاه فضایی