شکاف علمی که به جنگ های آبی آفریقا دامن می زند

توسط ونیز تانگ، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

از آنجایی که کشورهای سراسر آفریقا با فشار فزاینده ای بر منابع آبی مشترک روبرو هستند، دانشمندان آب USC استدلال می کنند که یکی از قدرتمندترین ابزارها برای جلوگیری از درگیری ممکن است نه در میز مذاکره، بلکه در مدل های ریاضی مورد استفاده برای درک خود آب یافت شود.

عصام هگی، دانشمند پژوهشی در دانشکده مهندسی USC Viterbi و دانشکده محاسبات USC و Mary Stevens و بخش مهندسی برق و کامپیوتر مینگ هسیه هوش مصنوعی و یکی از بنیانگذاران مرکز استفاده مجدد و بازیابی منابع USC، معتقد است که در طول درگیری‌های آب در آفریقا کمتر از آب در دسترس خواهد بود. شرایط آب و هوایی شدید مانند خشکسالی و چگونگی تغییر آن عرضه.

در تفسیر جدیدی که در Nature Sustainability منتشر شده است، هگی و همکارانش خواستار دیده شدن و حمایت بیشتر از تحقیقات دقیق و قابل تکرار در مورد آب آفریقا در مجلات علمی بزرگ هستند.

آنها تأکید می‌کنند که شواهد علمی قوی‌تر از طریق مدل‌سازی تکرارپذیر می‌تواند به دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی پایه‌ای مشترک برای مدیریت منابع آب فرامرزی و حل و فصل اختلافات بدهد. این وضوح علمی می تواند به پایه ای برای دیپلماسی تبدیل شود.

این تفسیر، با عنوان «تحقیقات آب آفریقا فراتر از روایت‌های درگیری و کمبود»، توسط هگی، با نویسندگان همکار Jongeun You، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه میشیگان شمالی، رهبری شد. Abotalib Z. Abotalib از مرجع ملی مصر برای سنجش از دور و علوم فضایی. سارا اس. فواد، محقق دانشگاه فنی مونیخ. و محمد راما، دکتری. دانشجوی دانشگاه کاتولیک دو لوون.

این قطعه بر اساس تحقیقات گسترده‌تر هگی در USC است، جایی که او منابع آب و تغییرات آب و هوایی را در محیط‌های خشک با استفاده از ابزارهایی از جمله سنجش از دور و مدل‌سازی محیطی مطالعه می‌کند. کار او آب های زیرزمینی، خشکسالی و سیل شدید در شمال آفریقا و خاورمیانه را بررسی کرده است.

آفریقا دارای 63 حوزه رودخانه فرامرزی است که بیش از 1 میلیارد نفر را پشتیبانی می کند، از جمله حوضه های کنگو، نیجر و زامبزی.

حوضه رودخانه نیل یک مثال اصلی از چالش هایی است که هگی توصیف می کند. اتیوپی، سودان و مصر برای نیازهای مختلف و اغلب متقابل به رودخانه وابسته هستند، در حالی که کشورهای بالادست توسعه انرژی آبی را دنبال می کنند در حالی که جوامع پایین دست به جریان های آب قابل اطمینان وابسته هستند.

در تحقیقات قبلی، هگی و همکارانش بررسی کردند که چگونه خشکسالی طولانی‌مدت می‌تواند بر بهره‌برداری از سدهای اصلی و توزیع منابع آب و برق آبی در میان نوسانات رو به رشد آب‌اقلیمی در سراسر قاره تأثیر بگذارد.

با این حال، تحقیقات قوی و قابل تکرار متمرکز بر این منابع مشترک، در مجلات علمی برجسته کمتر ارائه شده است.

این شکاف می تواند عواقب خطرناکی داشته باشد. به گفته نویسندگان، هنگامی که یافتن تحقیقات محلی و بررسی شده در نشریات علمی برجسته دشوار است، دولت ها ممکن است به طور فزاینده ای به شرکت های مشاوره خصوصی یا گروه های ذینفع برای راهنمایی فنی روی بیاورند، به گفته نویسندگان - گروه هایی که اولویت ها یا برنامه های آنها ممکن است همیشه با منافع عمومی هماهنگ نباشد.

در حالی که توصیه های آن گروه ها می تواند برای رفع نیازهای فوری مفید باشد، ممکن است به طور کامل به تغییرات درازمدت در آب و هوا، در دسترس بودن آب و برق آبی و پویایی حوزه رودخانه نپردازد.

برای هگی، مشکل عمیق‌تر صرفا کم بودن آب نیست: کشورها اغلب با اطمینان کافی نمی‌دانند چه مقدار آب خواهند داشت.

«جنگ‌های آبی» لزوما به دلیل حجم فیزیکی آب نیست، بلکه به دلیل عدم اطمینان در مورد این حجم و چگونگی تغییر آب و هوا می‌تواند آن را تغییر دهد.

هگی این را به عنوان "بحران عدم اطمینان" توصیف می کند. زمانی که کشورها منابع محدود آب و برق آبی را به اشتراک می گذارند اما برآوردهای قابل اعتماد و پذیرفته شده ای از حجم آب و تغییرات آینده ندارند، هر طرف می تواند ناشناخته را به عنوان یک تهدید وجودی درک کند.

هگی معتقد است که راه حل با داده های باز و مدل های عددی تکرارپذیر آغاز می شود.

مدل‌سازی عددی و هیدروکلیماتیک پیشرفته می‌تواند نحوه حرکت آب در حوضه رودخانه‌ها و نحوه تولید انرژی آبی پایدار را تحت شرایط آب و هوایی و سناریوهای مدیریتی مختلف شبیه‌سازی کند.

این مدل‌ها با تعیین کمیت در دسترس بودن آب، الگوهای جریان، شرایط خشکسالی و اثرات بالقوه تصمیم‌های زیرساختی، می‌توانند به تبدیل یک منبع نامشخص به یک منبع قابل اندازه‌گیری کمک کنند.

به‌جای تکیه بر روایت‌های رقیب در مورد اینکه چه کسی حق آب رودخانه را دارد، دولت‌ها می‌توانند از مدل‌های شفاف و قابل تکرار برای ارزیابی اینکه چگونه تصمیم‌های مختلف بر کشورها در سراسر یک حوضه مشترک تحت سناریوهای اقلیمی متفاوت تأثیر می‌گذارند استفاده کنند.

برای مثال، در حوضه نیل، مدل‌سازی می‌تواند به ارزیابی این که چگونه عملیات سد در طول خشکسالی طولانی‌مدت می‌تواند نیاز اتیوپی به انرژی آبی را با نیاز مصر به آب پایین دست متعادل کند، کمک کند.

اما هگی معتقد است که علم بهتر به تنهایی کافی نیست: جامعه علمی همچنین باید مطمئن شود که تحقیقات آب آفریقا به دست سیاستگذارانی که به آن نیاز دارند می رسد.

در تفسیر Nature Sustainability، نویسندگان از مجلات علمی بزرگ می‌خواهند تا تعامل تحریریه را با تحقیقات آب آفریقا، از جمله گسترش تخصص سردبیری و تشویق تحقیقات راه‌حل‌محور مبتنی بر داده‌های محلی و نظارت در محل، تقویت کنند.

آنها استدلال می کنند که دید بیشتر برای این کار می تواند به اطمینان حاصل شود که شواهد علمی، به جای عدم قطعیت و روایت های رقیب، مذاکرات بر سر منابع آبی مشترک را هدایت می کند.

هگی استدلال می کند: «دیپلماسی مبتنی بر شواهد به علم بستگی دارد. با کاهش عدم قطعیت از طریق علم باز و قابل تکرار، محققان می توانند پایه علمی مورد نیاز برای همکاری را قبل از تبدیل شدن اختلافات آب به بحران ایجاد کنند. آن‌ها می‌توانند مجموعه‌ای از حقایق مشترک را به کشورها بدهند تا از آن‌ها کار کنند – تبدیل مدل‌سازی علمی به ابزاری برای دیپلماسی و به طور بالقوه صلح.

Essam Heggy و همکاران، تحقیقات آب آفریقا فراتر از روایت‌های درگیری و کمبود، پایداری طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s41893-026-01895-8

ارائه شده توسط دانشگاه کالیفرنیای جنوبی

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →