نامزدهای کلیدی برای جایگزینی کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا

نامزدهای جایگزینی کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا (ECB) ماه‌هاست که در سمت خود قرار گرفته‌اند، اما استعفای لاگارد در روز پنجشنبه آغازگر روند رسمی انتخاب است که انتظار می‌رود در هفته‌های آینده به پایان برسد.

در زیر نامزدهای کلیدی برای ریاست بانک مرکزی اروپا آمده است.

Klaas Knot: یک اقتصاددان پولی آموزش دیده، Knot (59) دو دوره کامل به عنوان رئیس بانک مرکزی هلند از سال 2011 تا 2025 خدمت کرد و از آن زمان تا کنون بیشتر وقت خود را در نقش مشاوره یا مبارزات انتخاباتی برای ریاست بانک مرکزی اروپا گذرانده است.

14 سال حضور او در شورای حاکمیتی تعیین نرخ بانک مرکزی اروپا را می توان با دو دوره مشخص مشخص کرد: خصومت فزاینده آشکار نسبت به اقدامات محرک ماریو دراگی، رئیس وقت بانک مرکزی اروپا و هماهنگی کامل با کریستین لاگارد، که در سال 2019 جانشین دراگی شد.

Knot که یک شاهین سیاست عملگرایانه در نظر گرفته می شود، در یک دوره تحولات پیوست، زیرا منطقه یورو با یک سری بحران های مالی و بدهی مواجه شد که تهدیدی برای از هم پاشیدن آن بود. او ابتدا نسبت به تعهد دراگی برای حفظ یورو ابراز نگرانی کرده بود، اما برخلاف همکار آلمانی‌اش، این اتفاق افتاد و در نهایت آن را یک لحظه مهم خواند.

با این حال، او در سال‌های بعد زمانی که بانک مرکزی اروپا تلاش‌های محرکی گسترده‌ای را برای احیای مجدد تورم در طول یک دهه به اجرا گذاشت، درگیری آشکار با دراگی پیدا کرد.

این انتقاد ابتدا برای بحث خصوصی محفوظ بود، اما در اواخر سال 2019 زمانی که دراگی با وجود مخالفت یک سوم سیاستگذاران، طرح محرک جدیدی را اجرا کرد، یک شکاف بی‌سابقه برای یک نهاد دانشگاهی که معمولا به اتفاق آرا درباره مسائل تصمیم می‌گیرد، کاملا آشکار شد.

در دوران لاگارد، نات دوباره به میدان آمد، حتی اگر او از مدافعان اولیه سیاست‌های سخت‌تر در واکنش به افزایش تورم تاریخی 2022 بود.

از سال 2021، نات همچنین به عنوان رئیس هیئت ثبات مالی، یک نهاد جهانی که مسئول نظارت بر استرس مالی و ابداع توصیه‌های سیاستی است، خدمت کرد.

پابلو هرناندز دی کوس: دی کوس (55) که به عنوان یک کبوتر سیاست معتدل در نظر گرفته می شود، از سال 2025 ریاست بانک تسویه بین المللی، گروه چتر جهانی بانک های مرکزی را بر عهده داشته است.

او همچنین از سال 2018 تا 2024 برای یک دوره شش ساله به عنوان رئیس بانک اسپانیا خدمت کرد، دوره ای پرآشوب که با تورم بسیار پایین آغاز شد و به دنبال آن همه گیری جهانی و چرخه تاریخی افزایش نرخ بهره برای مهار تورم فراری آغاز شد.

دی کوس همچنین به عنوان اقتصاددان ارشد بانک اسپانیا خدمت کرد و قدم نادری را برای انتقال از کارمندان به سمت نقش سیاستگذاری برداشت، که بازتابی از موفقیت او در ارتقای سطح تحقیقات در بانک بود.

همکاران او را به عنوان یک اقتصاددان عملگرا توصیف می کنند، احتمالا حتی یک رای دهنده نوسان، که همیشه شواهد و داده های زیادی را برای پشتوانه نظرات خود به ارمغان می آورد، از تعصبات دوری می کند و به عنوان یک بازیکن تیمی شناخته شده است.

در اوایل سال جاری، زمانی که برخی از بزرگان بانک مرکزی جهان آشکارا از جروم پاول، رئیس وقت فدرال رزرو ایالات متحده، علیه فشارهای سیاسی حمایت کردند، گفته می‌شود که دکوس هماهنگ‌کننده اصلی این فرآیند است.

دی کوس همچنین زمانی که به عنوان رئیس کمیته نظارت بانکی بازل، مهم‌ترین انجمن جهانی که به نظارت و هماهنگ کردن قوانین بانکی اختصاص دارد، یک شهرت بین‌المللی به دست آورد.

یواخیم ناگل: ناگل (60 ساله) از سال 2022، رئیس بانک مرکزی آلمان، روابط آلمان با بانک مرکزی اروپا را تغییر داده است.

در حالی که سلف او، ینس ویدمن، سال ها در تضاد آشکار با بانک مرکزی اروپا ماریو دراگی بود، ناگل لفاظی ها را کاهش داده و دوباره به گروه پیوسته است، حتی اگر یک شاهین میانه رو باقی بماند.

همکاران می گویند که ناگل، همچنین یک اقتصاددان دکترا، خطوط قرمز خود را به وضوح بیان می کند، اما می تواند در مورد مسائل دیگر مصالحه کند و شناخته شده نیست که او در طول دوران تصدی خود با هیچ تصمیم سیاسی کلیدی مخالفت نکرده است، تغییری بزرگ از خصومت پیشینیانش.

او همچنین از ایجاد طرح بیمه سپرده اروپا حمایت کرده است، پروژه ای که برلین مدت هاست با آن مخالفت می کند، زیرا می ترسد مالیات دهندگان آلمانی مجبور به پرداخت هزینه عدم مسئولیت مالی دیگران شوند.

ناگل به شدت از استقلال بانک مرکزی اروپا دفاع کرده است، انتقادات سیاسی از بانک را پس زده است، و اخیرا استدلال کرده است که برخی از پیشنهادات حزب راست افراطی AfD خود را شکست می دهد و می تواند سرمایه گذاران را بترساند.

ناگل که یکی از اعضای حزب سوسیال دموکرات آلمان است، قبلا در بانک تسویه حساب های بین المللی و گروه KfW نقش داشته است.

اگرچه از نظر سیاسی در چارچوب بانک مرکزی اروپا، آلمان و بوندس‌بانک آن یک بازیگر محوری است، اما از بین این سه، او کمترین احتمال را برنده می‌کند. – رویترز