نامه‌هایی به سردبیر، 21 سپتامبر: در مورد تقسیم درآمد مالیاتی، کاهش هزینه‌های دفاعی و اد شیران

آقا، - رولاند لسکور، وزیر دارایی فرانسه می گوید ایرلند باید بیشتر از درآمدهای مالیاتی شرکت خود را با بقیه اروپا تقسیم کند، زیرا به گفته او، اقتصاد دیجیتال یک کیک اروپایی است، نه یک کیک ایرلندی.

اصل جالبی است. شاید بتوانیم آن را به طور مداوم اعمال کنیم.

هنگامی که شرکت های فرانسوی قراردادهای بزرگی را در خارج از کشور برنده می شوند، آیا برشی از سود آنها به کشورهایی که کار در آنجا انجام می شود بازگردانده می شود؟ آیا سودی که شرکت‌های فرانسوی از زیرساخت‌ها، ساخت‌وساز، مهندسی و سایر فعالیت‌های تجاری در سراسر اروپا کسب می‌کنند باید بر این اساس مجددا توزیع شود؟

آدم تعجب می کند که چرا وقتی کیک روی بشقاب ایرلند قرار می گیرد ناگهان کیک اروپایی می شود؟

ایرلند دهه ها را صرف ساختن اقتصادی کرده است که بتواند سرمایه گذاری چند ملیتی را جذب کند. ما نیروی کار، زیرساخت، چارچوب قانونی و سیستم مالیاتی را در چارچوب قوانین توافق شده بین المللی ارائه می کنیم. اینکه این درآمدهای مالیاتی شرکتی قابل توجهی ایجاد کرده است، به سختی یک تصادف است، و همچنین این رسیدها را تبدیل به یک زن گربه اروپایی در انتظار تقسیم نمی کند.

اگر Lescure واقعا معتقد است که سود باید به دنبال فعالیت های اقتصادی باشد، شاید فرانسه بتواند به عنوان مثال رهبری کند و شروع به تقسیم سود شرکت های فرانسوی بر اساس محل کسب آنها کند.

این می تواند یک مکالمه اروپایی جالب را ایجاد کند - و شاید یک کیک فرانسوی نسبتا کوچکتر. - مال شما و غیره

فرگال کلیری،

ناس،

شرکت کیلدر.

آقا، - پیشنهاد اخیر وزیر دارایی فرانسه در مورد توزیع مجدد مالیات های فناوری ایرلند ممکن است دولت ایرلند را تشویق کند که این مازادهای هنگفت را به جای ذخیره آنها برای یک روز بارانی خرج کند.

این درآمدها باید صرف سرمایه گذاری های مورد نیاز شود: بیمارستان ها، خانه ها، مدارس، زمین های بازی اجتماعی و حمل و نقل برقی در همه شهرها و شهرها. چنین مخارج سرمایه ای محتاطانه ای برای عموم مردم ایرلند «بازپرداخت» مناسب و پایدار خواهد بود.

چیزی ناعادلانه در مورد بازده مالیات شرکت ها و افزایش مداوم نابرابری و فقر در این کشور وجود دارد. - مال شما و غیره

ایولین ماهون،

همکار بازنشسته،

کالج ترینیتی دوبلین

آقا، - ایرلند باید به نروژ در نحوه رسیدگی به دریافت‌های مالیاتی شرکت‌های بزرگ امروزی نگاه کند.

نروژ به راحتی می‌توانست در اواخر دهه 1960 درآمدهای بادآورده نفت خود را با ورودش خرج کند. در عوض، بیشتر آن را در خارج از کشور سرمایه‌گذاری کرد و یک صندوق سرمایه‌گذاری مستقل ایجاد کرد.

اعداد قابل توجه هستند، با ارزش این صندوق در حال حاضر نزدیک به 2 تریلیون یورو است. و ثروت ترکیب شده است: تنها حدود یک چهارم صندوق امروزی نشان دهنده پول خالص است که در اصل از درآمدهای نفتی پرداخت می شود. بازده سرمایه گذاری بیشتر کارهای سنگین را انجام داده است.

به همان اندازه مهم، دولت های نروژی نمی توانند به سادگی به گلدان حمله کنند. قانون مالی آنها حول خرج کردن تقریبا 3 درصد از صندوق در طول زمان طراحی شده است (که اساسا بازده واقعی مورد انتظار آن است) تا ثروت زیربنایی بتواند برای نسل های آینده دوام بیاورد.

ایرلند از درآمد غیرمعمول مالیات شرکت های بزرگ سود می برد که بیشتر آن در میان تعداد کمی از شرکت های چند ملیتی متمرکز شده است. ما در حال حاضر صندوق ایرلند آینده را داریم، اما باید جاه طلب تر باشیم.

تصور کنید هر سال سهم قابل توجهی از این درآمدهای استثنایی را بگیرید، آنها را در سطح جهانی سرمایه گذاری کنید و به آنها اجازه دهید برای 20، 30 یا 50 سال ترکیب شوند.

نروژ ثروت نفتی موقت را به ثروت ملی دائمی تبدیل کرد. ایرلند باید از رونق مالیات شرکتی امروزی برای انجام همین کار استفاده کند. - مال شما و غیره

کیلیان استوکس،

ارسال حلقه،

دوبلین 4.

تنظیم تحولات هوش مصنوعی

آقا، - هفته گذشته شاهد تغییر مسیر رهبران اصلی هوش مصنوعی (AI) بودیم و به جای تمجید از فضایل تغییر دهنده زندگی هوش مصنوعی، در مورد تهدید بالقوه وجودی که برای بشریت ایجاد می کند صحبت کردند.

این دیگر صرفا یک موضوع تکنولوژیکی نیست. همانطور که پاپ لئو گفته است، این یک چالش انسان شناختی است که جامعه با آن مواجه است.

واضح است که مقررات و حاکمیت بین‌المللی هوش مصنوعی مورد نیاز است، اما ما از قبل می‌دانیم که وقتی منافع تجاری و ژئوپلیتیکی در خطر است، خودتنظیمی یا داوطلبانه کار نمی‌کند.

آنچه مورد نیاز است یک سیستم بین المللی از قوانین اجباری، نظارت مستقل و راستی آزمایی است.

خوشبختانه ما در حال حاضر یک مدل داریم.

جهان نهادهای بین المللی را برای کنترل خطرات فناوری هسته ای ایجاد کرده است. اکنون باید این آرزو را داشته باشیم که همین کار را برای هوش مصنوعی انجام دهیم.

برای تقریبا 70 سال، آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) چارچوبی را برای همکاری بین المللی در زمینه فناوری هسته ای فراهم کرده است. سیستم پادمان‌های آن که بر اساس توافق‌های بین‌المللی پشتیبانی می‌شود، تأیید می‌کند که دولت‌ها به تعهدات خود عمل می‌کنند، که توسط بازرسی‌ها و مکانیسم‌های گزارش‌دهی پشتیبانی می‌شود.

هوش مصنوعی به یک چارچوب حاکمیت بین المللی قابل مقایسه نیاز دارد: یک نهاد جهانی با منابع کافی که قادر به ایجاد استانداردهای مشترک، نظارت بر انطباق و ارائه نظارت مستقل بر مهم ترین سیستم های هوش مصنوعی است.

ایرلند یک فرصت منحصر به فرد برای ترویج چنین چارچوبی دارد. در 14 اکتبر، دوبلین میزبان اجلاس بین المللی هوش مصنوعی خواهد بود که رهبران سیاسی و فناوری اروپایی و جهانی را گرد هم می آورد.

ما باید از این فرصت استفاده کنیم تا تأسیس یک نهاد نظارتی جهانی هوش مصنوعی به سبک آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را در دستور کار بین‌المللی قرار دهیم. - مال شما و غیره

دیکلن دیزی،

کسل بلینگهام،

Co Louth.

یک ننگ ملی

آقا، - با توجه به نسل کشی غزه و ادامه اشغال مناطق وسیع فلسطین توسط اسرائیل، تصمیم FAI برای ادامه مسابقه با اسرائیل یک ننگ ملی است. - مال شما و غیره

جی آنتونی گاگان،

رئیس، قلم ایرلندی،

بلک راک،

کو دوبلین

نیشگون گرفتن پنی افتضاح

آقا، - چه فقدان کامل فکر مشترک (" جیره سربازان قطع شد، طرح رادار دریایی متوقف شد زیرا نیروهای دفاعی دستور نجات میلیون ها نفر را دادند "، اخبار، 20 سپتامبر). چه کسی این تصمیمات را می گیرد؟

ما از نیروی دریایی فرانسه و سلطنتی می خواهیم که در دفاع هوایی و پهپادی به ما کمک کنند. چند هفته بعد، ارتقای طرح رادار خدمات دریایی خود را متوقف می کنیم. نمیتونستی جبران کنی وزیر باید فورا در مورد این سکه افتضاح بیانیه صادر کند و این تصمیمات را لغو کند. - مال شما و غیره

پیتر پاتریک،

سنگ های خاکستری،

شرکت ویکلو.

حروف کوتاه

آقا، من با تونی کورکوران موافقم که حروف کوتاه بهترین هستند. ("زیبایی اختصار"، نامه ها، 19 سپتامبر).

به نقل از ویلیام شکسپیر: "اختصار روح شوخ طبعی است". - مال شما و غیره

توماس دولین،

راتمینز،

دوبلین 6.

آقا، - مانند تونی کورکوران، هر آشنای من که روزنامه ایرلندی تایمز را می‌خواند، از همان رویه (مانند من) پیروی می‌کند که تمام حروف کوتاه را می‌خواند و اولین جمله حروف طولانی‌تر را می‌خواند و فقط در صورتی ادامه می‌دهد که برایشان جالب باشد.

به نظر می‌رسد در هفته‌های اخیر، سیاست انتشار عمدتا نامه‌های کوتاه تغییر کرده و فضای بیشتری به پیام‌های طولانی اختصاص داده شده است. این باعث تاسف است، زیرا مانع از اظهار نظر بسیاری از نویسندگانی می شود که مایلند نظرات خود را در مورد بسیاری از موضوعات بیان کنند. - مال شما و غیره

مارگارت باتلر،

بوترستون،

کو دوبلین

کتاب های دیوید والیامز

قربان، - من مطمئنا طرفدار او نیستم، اما برداشتن کاتالوگ دیوید والیامز توسط هارپرکالینز حتی کسانی را که نمی‌خواهند از او یا اتهامات دفاعی از او دفاع کنند، ناراحت کند.

یک ناشر ممکن است کار آینده را رد کند و باید از کارکنان خود محافظت کند. پس گرفتن کتاب های تکمیل شده متفاوت است: هنر را سرکوب می کند زیرا خالق آن غیرقابل قبول شده است.

این اصل به کجا ختم می شود؟ کاراواجو؟ مایکل جکسون؟ فیلیپ راث؟ پالپ فیکشن؟ اگر جنایات هاروی واینستین هر فیلم میرامکس را آلوده می کرد، کار هزاران بازیگر، نویسنده و صنعتگر بی گناه با او ناپدید می شد.

هنر وارث همه گناهان خالق خود نیست و اجازه دادن به آن در دسترس باقی ماندن هر کاری را که خالق انجام داده است تأیید نمی کند.

مسئله این نیست که آیا والیامز مستحق قرارداد دیگری است یا خیر. این این است که آیا شرکت ها باید به صورت گذشته تصمیم بگیرند که کدام هنر موجود ممکن است در دسترس باقی بماند یا خیر.

مسئولیت پذیری برای مردم؛ نقد و زمینه برای هنر - نه پاک کردن. - مال شما و غیره

جاستین دیگان،

مینوث،

شرکت کیلدر.

بحث اطمینان بخش

آقا، - به خاطر پادکست اخیر شما در گفتگو با والدین، که به اجتناب از مدرسه اشاره کرد، تبریک می گویم.

حمایت از کودک از این طریق باعث می شود که والدین بسیار چالش برانگیز باشند. من تجربه شخصی در این مورد دارم.

دیدگاه مری اوکین در مورد اینکه مدرسه برای همه نیست، اطمینان‌بخش بود. ما برای چالش هایی که امروزه والدین با آن روبرو هستند به این بحث های مفید بیشتری نیاز داریم.

آفرین به جن هوگان، که به وضوح انگشتش را روی نبض گذاشته است، و برای همه درگیران. دوست دارم بیشتر از این نوع بحث ها بشنوم. - مال شما و غیره

الیزابت بنت،

کوه مریون،

کو دوبلین

سفر به نیجریه در سال 1960

آقا، - من با علاقه مقاله آخر هفته شما را در مورد "آخرین راهبه های ایرلندی در آفریقا" نوشته کیتلین کلی (12 سپتامبر) خواندم. سال‌های زیادی را که در کشورهای در حال توسعه گذرانده‌ام، بازگرداند.

من و همسر فقیدم دیمپنا در مارس 1960 راهی نیجریه شدیم. من قراردادی با دفتر استعماری در لندن به عنوان معمار در بخش بهداشت وزارت کار در کادونا بسته بودم. نیجریه در اکتبر 1960 استقلال یافت، بنابراین فکر می کنم من یک کارمند دولتی نیجریه شدم. دیمپنا، که در دهه 1950 در دانشگاه UCD با او آشنا شده بودم، تدریس را در یک دبیرستان میسیونری آغاز کرد و برای خواهران بانوی رسولان در آنجا کار کرد.

ما به آن زندگی ادامه دادیم تا اینکه در اکتبر 1965 نیجریه را ترک کردیم. در نتیجه آن تجربه، من مشاور بانک جهانی برای پروژه های بهداشت و آموزش در آسیا و آفریقا شدم. در این مقام، حدود 40 مأموریت یک ماهه را در مدت 20 سال انجام دادم و حتی در دهه های 1980 و 1990 به نیجریه بسیار متفاوتی بازگشتم.

بیشتر کار آموزش در آفریقا و کار بهداشت در آسیا بود، بنابراین من متوجه شدم که اغلب با مبلغان ایرلندی و فرانسوی مشورت می‌کردم. در نتیجه من هرگز از فداکاری و کار خستگی ناپذیر آن مبلغان در سراسر آفریقا و جنوب شرق، شرق و آسیای مرکزی شگفت زده نشدم. آنها اغلب داوطلبانه یا حداکثر با حقوق کاهش یافته «کارمندان محلی» کار می کردند.

امروز وقتی می بینم که کشیش های آفریقایی یا مشابه خارجی در حال برگزاری مراسم عشای ربانی هستند، آنها را به عنوان شاهدی آشکار از موفقیت مبلغان خستگی ناپذیر قرن بیستم می بینم. من آن را به عنوان یک زمان قابل توجه و یک تجربه فوق العاده می بینم - مال شما و غیره،

سیریل باومن،

آتنری،

گالوی.

"من فقط دارم میرم بیرون"

قربان، - علاوه بر مکاتبات شما در مورد آخرین کلمات معروف، ارزش آن را دارد که کاوشگر بریتانیایی قطب جنوب، لارنس اوتس، در سال 1912 را به یاد بیاورید ("آخرین سخنان شما چه خواهد بود؟ در اینجا برخی از بهترین تک خط ها در بستر مرگ هستند"، غیرقابل تصور، 14 سپتامبر).

او یکی از گروه های اعزامی پنج نفره رابرت فالکون اسکات بود که در ژانویه 1912 به قطب جنوب رسید، اما متوجه شد که آموندسن نروژی، پنج هفته قبل آنها را شکست داده بود.

هنگامی که بریتانیایی ها پس از موفقیت تلخ و شیرین قطبی خود به سمت شمال عقب نشینی کردند، با انواع دشواری ها مواجه شدند - که به دلیل کولاک، کمبود غذا و جراحات مختل شده بود - به طوری که قدرت و روحیه شروع به افزایش یافت.

دفتر خاطرات اسکات نشان داد که اوتس قبلا آگاه بود که به دلیل وضعیت ضعیف خود، باری بر دوش رفقای خود می شد و بیهوده از آنها درخواست می کرد که بدون او ادامه دهند.

اوتس به زودی تصمیم گرفت که اوضاع را به دست خود بگیرد. هنگام خروج از چادر و سپردن خود به عناصر قطب جنوب، به عهده اسکات بود که سخنانش را ضبط کند: "من تازه می روم بیرون و ممکن است مدتی باشد."

پیش بینی او درست ثابت شد. اوتس تا آنجا که می توانست در تولد 32 سالگی خود به سمت مرگ خود قدم برداشت. جسد او هرگز پیدا نشد. - مال شما و غیره

PÁDRAIC هاروی،

یک چیترو روآ،

Co na Gaillimhe.

برگشت تو ماشین

یک کارا، - جنیفر اوکانل بازتاب دقیقی از تجربه استفاده از حمل و نقل عمومی ارائه می دهد (" کرایه قطار من ممکن است 606 یورو افزایش یابد و صندلی را شامل نمی شود "، نظر، 19 سپتامبر).

من سیگنالینگ ضعیف در ایستگاه های روستایی را به لیست شکایات اضافه خواهم کرد. جایی که من زندگی می کنم، در روسکومون، حدس و گمان محض است که قطار به کدام سکو می رسد. در غیاب کارکنان و یک سیستم سیگنال دهی اولیه، بازیکنان همیشه در دو طرف سکو صف می کشند و از یکدیگر می پرسند که آیا روی سکوی مناسب هستند یا خیر. آنهایی که به اشتباه حدس می زنند باید با وسایل خود از روی پل قدیمی ویکتوریایی هجوم ببرند تا قطار را بگیرند.

از آنجایی که دولت تلاش می‌کند تا آسمان و زمین را برای ساخت مترولینک جابه‌جا کند، ما بازیکنان متحیر به نظر می‌رسیم که خدمات عمومی رو به وخامت گذاشته و ظرفیت کافی را اضافه نمی‌کند یا سیگنال اولیه را اضافه می‌کند. آنها پول کافی برای یک کمپین روابط عمومی خوب دارند، البته - "سفر شما مهم است". خوب، شما می توانید من را حساب کنید، من در ماشینم برگشتم. - مال شما و غیره

آلن کوکلی،

شهر روسکومون

سیاست و هنر

یک کارا، - نامه های جالبی در مورد جنجال اد شیران وجود دارد (نامه ها، 19 سپتامبر).

با این حال ما از خوانندگان و نوازندگان خود غیرممکن را می خواهیم. آنها آنجا هستند تا ما را سرگرم کنند، نه اینکه فضیلت خود را نشان دهند یا عقایدشان را در گلوی ما تحمیل کنند. به عبارت دیگر، آیا مایلیم به سیاستمدارانمان گوش کنیم که گیتار می‌نوازند و آهنگ می‌خوانند؟

باب دیلن در سال 1965 این را به خوبی گفت: "من یک مرد آهنگ و رقص هستم." - مال شما و غیره

سیارن مکگویل،

کلیشه ای،

Fhrainc