ناکامی‌های نتانیاهو در 7 اکتبر سه سال بعد بی‌پاسخ مانده است - نظر

دو هفته قبل از اینکه حماس حدود 1200 نفر را در اسرائیل به قتل برساند، رئیس موساد با این درخواست به قطر سفر کرد: نگه داشتن پول به غزه. این درخواست بخشی از سیاستی بود که دولت های بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، سال ها صرف توسعه و دفاع از آن کرده بودند: این نظریه که کمک های اقتصادی به حماس چیزی برای از دست دادن می دهد و احتمال حمله به اسرائیل را کاهش می دهد. با واقعیت روبرو شد. سه سال بعد، نتانیاهو برای یک دوره دیگر به عنوان حامی ضروری اسرائیل مبارزات انتخاباتی را آغاز کرد. نظرسنجی های خروج سه شنبه شب پروژه منتشر شد.

لیکود خود را به عنوان بزرگترین حزب کشور ترک کرد، اما بلوک سیاسی خود را با تقریبا 50 کرسی ترک کرد، در مقایسه با 52 یا 53 کرسی برای بلوک اصلی مخالف.

با این حال، او همچنین در برابر ایجاد یک کمیسیون مستقل دولتی سنتی تحقیق در مورد بزرگترین شکست امنیتی دوران تصدی خود مقاومت کرده است. نادیده گرفتن این تناقض دشوار است: نخست وزیری که هویت سیاسی خود را حول محور امنیت اسرائیل ساخته است، همچنان در برابر تحقیقات لازم برای اثبات این که چگونه این امنیت به شکل فاجعه باری تحت رهبری او شکست خورد، مقاومت می کند.

نتانیاهو ده ها سال در مورد برنامه هسته ای ایران هشدار داده است و عملیات اسرائیل علیه تهران و نیروهای نیابتی آن نتایج نظامی قابل توجهی را به همراه داشته است. حامیان او دلایل موجهی برای ارزیابی این دستاوردها در ارزیابی خود از رهبری او دارند. اما پیروزی های نظامی شکست های استراتژیک را پاک نمی کند.

همچنین نباید به یک نخست وزیر اجازه داده شود که سوابق امنیتی خود را منحصرا از طریق دستاوردهایی که باعث تقویت پرونده سیاسی او می شود، تعریف کند. تصمیمات قبل از 7 اکتبر حداقل به اندازه عملیات های پس از آن مستحق بررسی هستند. در کمک قطر به غزه تحت کنترل حماس در بیش از یک دهه. این پول برای مقاصد غیرنظامی از جمله تعیین شده بود

استفاده از سوخت، زیرساخت ها، حقوق عمومی و کمک به خانواده های فقیر. این ترتیبات از حمایت بین‌المللی برخوردار بود و گزارش‌ها ثابت نمی‌کنند که این بودجه مستقیما حمله 7 اکتبر را تأمین مالی کرده است. این تفاوت مهم است. اما دولت را که به تداوم این توافق کمک کرد تبرئه نمی‌کند. اسناد نشان می‌دهد که دولت‌های نتانیاهو عمیقا در حفظ سیستمی که مفروضات استراتژیک آن به‌طور فاجعه‌باری ناکافی بود، درگیر بوده‌اند. در سال 2020، یوسی کوهن، مدیر وقت موساد در نامه‌ای به امیر قطر از کمک‌ها و کمک‌هایش به این کشور قدردانی کرد.

ثبات منطقه ای مقامات اسرائیلی به طور خصوصی ادامه پرداخت ها را تشویق کردند حتی در حالی که دولت آنها علنا از رابطه قطر با حماس انتقاد می کرد. این سیاست پس از کناره گیری نتانیاهو از قدرت در سال 2021 جان سالم به در برد. جانشین او، نفتالی بنت، چمدان های مملو از پول نقد را متوقف کرد اما اشکال دیگر کمک های قطر را حفظ کرد. بنابراین، سیاست اشتباه حاماس در مدیریت انحصاری نبود. در دوران نخست وزیری طولانی مدت خود

این مسئولیت را نمی توان به قدری گسترده تقسیم کرد که نخست وزیری که ریاست توسعه آن را برعهده داشت، صرفا به یک شرکت کننده دیگر تبدیل شود. یک تحقیق معقول بررسی می کند که آیا ترتیبات مالی به ظرفیت حکومتی حماس کمک کرده است یا خیر، آیا مقامات اسرائیلی اهداف نظامی این سازمان را دست کم گرفته اند، و چرا هشدارها در مورد حمله قریب الوقوع نتوانسته پاسخ مناسبی به همراه داشته باشد. پاسخ ها می تواند شامل فرماندهان نظامی، مقامات اطلاعاتی و دولت های متوالی باشد.

آنها همچنین می‌توانند ثابت کنند که برخی از تصمیم‌ها قابل دفاع‌تر از آن چیزی است که اکنون به نظر می‌رسد. اما اسرائیل نمی‌تواند بدون تحقیق از میزان کامل این ناکامی‌ها مطلع باشد و سه سال را صرف بحث کرده است که چه کسی باید اجازه تحقیق در مورد آنها را داشته باشد. ائتلاف او جایگزینی را دنبال کرده است که شامل مشارکت سیاسی در انتخاب بازرسان و تعیین مأموریت آنها می شود. این ترتیب یک مشکل جدی دارد.

رهبری سیاسی که تصمیماتش مورد بررسی قرار می‌گیرد نیز به تعیین شرایط بررسی کمک می‌کند. اگر مقاماتی که تحت بازرسی قرار می‌گیرند، نفوذ قابل توجهی بر افرادی که آنها را مورد بررسی قرار می‌دهند، حفظ کنند، تحقیقات در مورد بدترین فاجعه امنیتی کشور نمی‌تواند باعث جلب اعتماد عمومی شود. خود را به‌عنوان توانایی منحصربه‌فرد برای محافظت از اسرائیل، مقاومت طولانی در برابر حسابداری مستقل معرفی می‌کند

به خصوص نگران کننده است. رهبری مسئولیت شکست‌ها و همچنین موفقیت‌ها را برعهده دارد. نتانیاهو بسیار مایل به ادعای دومی بوده است تا اینکه اولی را به یک بررسی مستقل بفرستد. این اختلاف یک سوال واضح را مطرح می‌کند: چگونه اسرائیلی‌ها می‌توانند بدون بررسی کامل تصمیمات دولت خود به قضاوت آگاهانه درباره نقش دولت خود در 7 اکتبر دست یابند؟ و 7 اکتبر تنها بخشی از استدلال است.

خانواده‌ها عزیزان خود را دفن کرده‌اند، کسب‌وکارها کارگران خود را از دست داده‌اند، و ارتش با کمبود پرسنل مواجه شده است. در این زمینه، ائتلاف نتانیاهو از قانونی در ماه ژوئیه حمایت کرد که به طور موقت از دستگیری دانشجویان حریدی (فرا ارتدوکس) در دادگاه عالی یشیوا، که تمام دانش‌آموزان عادلانه یشیوا را در سپتامبر گزارش ندادند، حمایت کرد. پایین آوردن قانون

هشت به این نتیجه رسیدند که این اصل برابری را نقض می کند. این موضوع از نظر سیاسی دشوار است زیرا احزاب حریدی مطالعه تمام وقت تورات را یک وظیفه عمیق مذهبی می دانند. اما الزامات نظامی اسرائیل انتزاعی نیست. بر اساس ارقام گزارش شده توسط آسوشیتدپرس، تقریبا 13000 مرد حریدی هر سال به سن خدمت می رسند، در حالی که کمتر از 10 درصد آنها به خدمت سربازی می روند. ائتلاف نتانیاهو به احزاب متعهد به حفظ معافیت ها وابسته است.

مخالفان سیاسی او استدلال می‌کنند که این ترتیب، بقای ائتلاف را مقدم بر توزیع عادلانه تعهدات نظامی قرار می‌دهد. این انتقاد مستحق پاسخی جدی است. یک دولت نمی‌تواند مکررا از فداکاری‌های فوق‌العاده‌ای که برای دفاع از اسرائیل لازم است استناد کند، در حالی که از ترتیبات سیاسی محافظت می‌کند که باعث می‌شود این قربانی‌ها به‌طور نابرابر توزیع شوند. موضوع به امنیت کشور و تصمیمات سیاسی مربوط می‌شود. بار دفاع ملی

نمی توان با اشاره به حمله هوایی موفقیت آمیز علیه ایران، آن را نادیده گرفت. و همچنین نمی توان بحث بر سر نهادهای اسرائیل را به این راحتی از دفاع ملی جدا کرد. حامیان معتقد بودند که این تغییرات اقتدار را به نمایندگان منتخب باز می گرداند. منتقدان نگران بودند که تضعیف کنترل های قضایی قدرت بیش از حد را در قوه مجریه متمرکز کند. جنگ این بحث را جابجا کرد.

این مشکل را حل نکرد. همچنین جنگ مسائل مربوط به محاکمه فساد جاری نتانیاهو را که در آن با اتهاماتی از جمله رشوه، کلاهبرداری و نقض اعتماد مواجه است، حل نکرد. مجرمیت یا بیگناهی قانونی او همچنان بر عهده دادگاه است. در مجموع، این مناقشات به یک اختلاف اساسی در مورد معیارهایی اشاره می‌کند که طولانی‌ترین نخست‌وزیر اسرائیل باید براساس آن قضاوت شود. حامیان نتانیاهو بر تجربه، روابط بین‌المللی، توافق‌نامه ابراهیم و ارتش تأکید می‌کنند.

مبارزات انتخاباتی تحت رهبری او انجام شد. منتقدان او به شکست های قبل از 7 اکتبر، رسیدگی او به تحقیقات، برنامه قضایی او و وابستگی او به شرکای ائتلاف مخالف خدمت سربازی گسترده اشاره می کنند. سوابق امنیتی را نمی توان بدون بررسی هر دو درک کرد. ماه ها پیش، من در روزنامه اورشلیم پست نوشتم که تهدیدات اسرائیل برای مقابله استراتژیک با آن شکست خورد.

گزارش‌های بعدی درباره پرداخت‌های قطر این استدلال را ملموس‌تر کرده است. این شواهد مستندی از دولتی ارائه می‌کند که ثبات را از طریق ترتیباتی که محدودیت‌های آن به‌طور بی‌رحمانه آشکار شده بود، دنبال می‌کند. آنچه هنوز به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته، این است که چرا این سیاست ادامه یافت، چرا مقامات آن را به چالش کشیدند، چه اطلاعاتی به نخست‌وزیر رسید، و چگونه سیستم‌های سیاسی و نظامی اسرائیل نتوانستند پاسخی عمیق به دولت تشکیل دهند. در حق اسرائیل برای دفاع از خود.

این باور کاملا با درخواست حسابرسی دقیق از تصمیمات دولت سازگار است. نتانیاهو نقشی محوری در تاریخ اسرائیل ایفا کرده است. دستاوردهای او بخشی از سوابق تاریخی است، مانند شکست‌هایی که در طول سال‌های ریاست‌جمهوری او رخ داد. اما سه سال پس از 7 اکتبر، تحقیقات مستقل مورد نیاز برای تعیین میزان کامل این ناکامی‌ها هنوز انجام نشده است. رأی‌دهندگان اسرائیل پیش از تکمیل بررسی فاجعه‌ای که تحت رهبری نتانیاهو رخ داده است، رأی‌دهی خود را به صندوق انداخته‌اند.

طبق آمارها حاکی از آن است که نتانیاهو از حمایت سیاسی قابل توجهی برخوردار است، اما همچنین بخش قابل توجهی از رای دهندگان آماده اند تا شاهد جایگزینی دولت او باشند. نمی تواند مشخص کند که در 7 اکتبر چه اتفاقی افتاده است، چه کسی تصمیمات قبل از آن را گرفته است، یا اینکه چرا دفاع اسرائیل شکست خورده است. یک نخست وزیر ممکن است بدون مواجهه با پیامدهای کامل تصمیمات خود از انتخابات جان سالم به در ببرد.

اما بقای سیاسی همان اثبات نیست. و هیچ پیروزی در مبارزات انتخاباتی نمی تواند یک سوال بی پاسخ را به یک سوال پاسخ داده شده تبدیل کند. نویسنده یک یهودی ارتدوکس مدرن اسرائیلی-آمریکایی و بنیانگذار SZM است، جنبشی در رسانه های اجتماعی که از امنیت یهودیان نیویورکی حمایت می کند و نسل بعدی صداهای یهودی را تقویت می کند.