نحوه استفاده از برنامه های اندروید در رایانه شخصی ویندوزی (و چرا ممکن است بخواهید)

گیمرهای موبایل ممکن است این را به ویژه مفید بدانند.

تابستان امسال، استودیوی بازی‌سازی محبوب Bungie به توسعه بازی طولانی مدت و با سرویس زنده Destiny 2 پایان داد. به‌عنوان یک بازیکن مشتاق که تمام محتوایی را که بازی ارائه می‌داد جویده بود، هنوز هم می‌خواستم یک تعمیر Destiny داشته باشم، بنابراین به بهترین چیز بعدی روی آوردم: بازی موبایل Destiny: Rising که توسط NetEase ساخته شده است. اما در حالی که می‌توانستم به راحتی بازی را روی تلفن یا تبلت خود انجام دهم، بازی روی صفحه نمایش دستی هرگز برایم جذابیت نداشته است.

بنابراین، به جای آن، نسخه اندروید بازی را روی رایانه شخصی خود نصب کردم، سپس به عقب برگشتم و از پشتیبانی قوی ماوس و صفحه کلید بازی، با گرافیک بسیار بهتر برای بوت، لذت بردم.

اما چگونه یک بازی اندرویدی را روی رایانه شخصی ویندوزی خود نصب کردم و آیا دلایلی غیر از بازی برای انجام این کار وجود دارد؟ اجرای اندروید روی رایانه شخصی بسیار ساده تر از آن چیزی است که فکر می کنید، با ابزارهای محبوب و قدرتمند متعددی که برای این منظور در دسترس هستند. تقریبا هر رایانه ای که در دهه گذشته ساخته شده است، می تواند شبیه ساز اندروید را اجرا کند، و تا زمانی که حداقل تا حدودی با اندروید آشنا باشید، به سرعت آن را به دست خواهید آورد. و در حالی که شبیه‌سازی اندروید در رایانه‌های شخصی، امکانات جدیدی را برای گیمرهای موبایلی ایجاد می‌کند، برای سازندگان محتوا، توسعه‌دهندگان و متخصصان DIY نیز مفید است.

در اینجا چیزهایی که برای شروع استفاده از برنامه‌های Android در رایانه شخصی خود باید بدانید و چرا ممکن است بخواهید آورده شده است.

زمانی بود که مایکروسافت قصد داشت با استفاده از چیزی به نام زیرسیستم ویندوز برای اندروید، برنامه‌های اندروید را با ویندوز 11 سازگار کند. در حالی که یک زیر سیستم برای لینوکس به پایان رسید، پشتیبانی از برنامه اندروید در سال 2024 به دلایلی خارج از محدوده این مقاله حذف شد. نکته اصلی این است که اگر به دنبال اجرای برنامه‌های اندروید بر روی رایانه شخصی خود در سال 2026 و بعد از آن هستید، دو مسیر اصلی پیش روی شما وجود دارد: شبیه‌سازهای اندروید و برنامه بازی‌های Google Play.

شبیه سازها قوی ترین راه حل هستند. دو مورد از محبوب‌ترین گزینه‌ها BlueStacks و MuMuPlayer هستند که دومی ابزاری است که شخصا از آن استفاده می‌کنم. Bluestacks یک برنامه قانونی است، اما مملو از تبلیغاتی است که به نظر می رسد بیش از هر چیز دیگری اولویت دارد و تقریبا هر گوشه از رابط را به هم ریخته است. MuMuPlayer رایگان است و اگرچه تبلیغات بیشتری نسبت به یک سال قبل دارد، اما فقط در چند صفحه بارگیری ظاهر می شود.

از آنجایی که توسط NetEase، ناشر چینی عنوان محبوب رایانه‌های شخصی و کنسول‌های Marvel Rivals و بازی‌های موبایلی از جمله Destiny: Rising، MuMuPlayer به عنوان پورتال رایانه‌های شخصی برای بازی‌های NetEase ساخته شده است و به تبلیغات وابسته نیست. با این وجود، این یک شبیه ساز اندروید کامل است و اخیرا به روزرسانی اندروید 15 را دریافت کرده است. شما به سادگی تلفن های مجازی ایجاد می کنید و سپس برنامه ها را از فروشگاه Play یا جاهای دیگر اجرا می کنید، همانطور که در یک گوشی انجام می دهید.

اگر فقط بازی می‌خواهید، می‌توانید در عوض Google Play Games برای رایانه شخصی را امتحان کنید، که پروژه‌ای از Google است که بازی‌های اندروید را مستقیما با استفاده از یک ماشین مجازی سبک به رایانه شخصی شما ترجمه می‌کند. با این حال، فقط با گروهی از عناوین منتخب از توسعه‌دهندگانی که شرکت کرده‌اند کار می‌کند. بازی‌های آشنای زیادی مانند Genshin Impact، Clash of Clans و حتی اقتباس موبایلی RPG Disco Elysium را خواهید دید. دیگران، مانند سرنوشت محبوب من: ظهور، به وضوح غایب هستند.

لازم به ذکر است که Phone Link در ویندوز 11 به شما امکان می دهد برنامه ها یا صفحه نمایش تلفن اندرویدی خود را به صورت بی سیم روی دسکتاپ خود ارسال کنید، اگرچه آنها به جای اینکه مستقیما روی رایانه شخصی شما اجرا شوند، روی خود تلفن اجرا می شوند.

بازی یک مورد استفاده آشکار برای شبیه سازی اندروید در رایانه شخصی است. حتی در تبلت های بازی سطح بالا، ممکن است محدودیت هایی برای وفاداری گرافیکی و نرخ فریم پیدا کنید. این مورد در مورد Destiny: Rising است که در تبلت سامسونگ گلکسی تب اس 10 اولترا با سرعت 60 فریم در ثانیه زمانی که گرافیک را بالا می برم محدود می شود (اگرچه مطمئن هستم که می تواند هر دو را به طور همزمان مدیریت کند، بازی برای من تصمیم گرفته است که نمی تواند). با شبیه سازی رایانه شخصی از طریق MuMuPlayer، می توانم با استفاده از Nvidia RTX 4070 Ti Super در رایانه شخصی خود، گرافیک بسیار بهتری داشته باشم.

من همچنین می‌توانم شبیه‌سازهای اندروید را برای کنسول‌های قدیمی مانند PS3 یا GameBoy نصب کنم، اما با توجه به حوزه مشکوکی که این موارد استفاده می‌توانند به آن اشاره کنند، این کار را انجام نداده‌ام.

اگر گیمر نیستید، همچنان موارد استفاده برای شبیه‌سازی اندروید روی رایانه وجود دارد. بسیاری از برنامه‌های اندروید فاقد نسخه اختصاصی رایانه شخصی هستند یا ویژگی‌های بیشتری در برنامه تلفن همراه نسبت به رایانه شخصی دارند. می‌توانید برنامه‌های رسانه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام یا TikTok، برنامه‌های پیام‌رسانی مانند Snapchat یا برنامه‌هایی را که صاحبخانه‌تان مجبور به دانلود کرده‌اید برای کنترل ترموستات هوشمند و قفل‌هایی که به‌طور آزاردهنده نسخه رایانه شخصی‌تان ندارد، اجرا کنید. البته توسعه دهندگان اندروید از شبیه سازی برای آزمایش اپلیکیشن ها استفاده می کنند.

و رایانه‌های رده پایینی که نمی‌توانند نرم‌افزار خلاق حرفه‌ای را اجرا کنند، ممکن است بتوانند نسخه‌های اندرویدی باریک آن برنامه‌ها را اجرا کنند، حداقل اگر عملکرد محدودتر آن‌ها قابل تحمل باشد.

یک شبیه‌ساز اندروید مانند MuMuPlayer یا BlueStacks نیز می‌تواند راهی عالی برای دور کردن جریان‌های کاری خاص از محیط محاسباتی اصلی شما باشد (اگرچه شبیه‌سازی محلی همچنان منابع سیستم محلی را مصرف می‌کند). هر دو ابزار همچنین به نمونه‌های موازی اجازه می‌دهند - یعنی چندین دستگاه اندرویدی شبیه‌سازی‌شده در یک زمان اجرا می‌شوند - توانایی برخی از گیمرهای تلفن همراه برای کشاورزی منابع درون بازی، سازندگان رسانه‌های اجتماعی برای مدیریت چند حساب و دیگران ممکن است برای ایجاد جدایی بین حساب‌های کاری و شخصی استفاده کنند.