نحوه فرود 4000 هواپیما در یک توقف زمینی

به مدت چهار ساعت و نیم، آسمان بالای ایالات متحده خالی شد.

به طور معمول، در طول روز و شب، هزاران هواپیما در حال برخاستن، عبور از کشور و فرود هستند. زمانی که اداره هوانوردی فدرال تمام پروازهای ایالات متحده را اندکی بعد از ساعت 4:00 بعد از ظهر متوقف کرد. به گفته وب‌سایت Flightradar24، وب‌سایت ردیابی هوانوردی، امروز به دلیل «شرایط فوق‌العاده و به دلایل ایمنی»، حدود 4000 هواپیما در آسمان به سمت فرودگاه‌های ایالات متحده حرکت کردند. حتی اگر پرواز دیگری انجام نشود، همه آن هواپیماها باید فرود بیایند.

برای افراد زیر، پایین آوردن امن آنها به یک دغدغه فوری تبدیل شد. این نوع زمین‌گذاری سراسری تنها دو بار در تاریخ اخیر اتفاق افتاده بود - یک بار پس از حملات 11 سپتامبر و یک بار در ژانویه 2023 به مدت حدود یک ساعت و نیم. علیرغم ارتباطات ظاهرا ناقص، هر هواپیمایی که هنوز در پرواز بود، نیاز داشت تا به مقصد برسد.

R. John Hansman، مدیر مرکز بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی MIT، به من گفت که سیستم مهیب پرواز ما، ماشینی که دائما در حال حرکت است و هر لحظه طراحی می‌شود، دارای پشتیبان‌های داخلی است. او گفت که مشکلات ارتباطی به طور کلی به معنای خطر فوری ایمنی نیست و هواپیماها همچنان می توانند به سمت مقصد خود پرواز کنند. "مشکل این است که آنها را با خیال راحت پایین بیاوریم."

او گفت: "خطر به تعداد هواپیماهای دیگری که می توانید با آنها برخورد کنید، مربوط می شود." بنابراین، اگر از قرار دادن هواپیماهای جدید در سیستم خودداری کنید، آنگاه ایمن‌تر و ایمن‌تر و ایمن‌تر می‌شود، تا زمانی که هیچ هواپیمایی در هوا نباشد. اما مطمئنا، هیچ‌کس پرواز نمی‌کند، درست است؟

در لحظه ای که توقف زمینی اعلام شد، هواپیماها در حال فرود بودند. آنها در چند دقیقه بعد و در ساعات بعد از آن فرود آمدند. یان پتچنیک، سخنگوی Flightradar24، به من گفت که در عرض سه ساعت، تعداد پروازهایی که هنوز در هوا بودند به 550 پرواز کاهش یافت. چرخ ها به زمین برخورد کردند؛ افراد حاضر در هواپیما و افرادی که پروازهای آنها را دنبال می کردند بازدم کردند. خلبانان از کابین خلبان اطمینان دادند.

در هواپیمایی که در آستین فرود آمد و تعدادی از نویسندگان در رأس جشنواره کتاب بودند (از جمله برخی از همکاران من در آتلانتیک)، خلبان با گفتن به مسافران این تأخیر را با گفتن به مسافران توضیح داد که «مشکلات کوچکی با FAA وجود دارد، مردم، بنابراین هیچ‌کس بلند نمی‌شود و بنابراین هیچ دروازه‌ای آزاد نیست».

در اولین ساعات، دولت ترامپ اطمینان فوری یا شفاف سازی کمی درباره اینکه چه چیزی اشتباه رخ داده است یا مدت زمانی که ممکن است برای رفع آن طول بکشد، ارائه نکرد. وزیر امنیت داخلی، مارکوین مولین، گفت: "این فقط یک قطع ارتباط از راه دور در حال حاضر است." بیش از چهار ساعت پس از شروع قطع، مولین به خبرنگاران در کاخ سفید گفت که «ما هیچ مدرکی دال بر این که این یک حمله سایبری بوده است، مشاهده نکرده‌ایم» اما آن را رد نکرد یا دلیل قطعی را توضیح نداد.

شان دافی، وزیر حمل‌ونقل، که در هواپیمای دالاس در میان توقف زمینی بود، در کنفرانس مطبوعاتی گفت که کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی کشور با «بی‌ثباتی» در ارتباطات و رادار مواجه شدند که سوئیچ‌ها و روترها «در واقع غرق در داده‌ها شدند». او تجهیزات و نرم افزارهای قدیمی آنالوگ را مقصر دانست و از کنگره 50 میلیارد دلار برای تعمیر سیستم خواست. او گفت: "این به شکست ادامه خواهد داد."

دافی گفت که برخی از مشکلات بر ارتباطات با مراکز کنترل ترافیک مسیر هوایی، شبکه ای از 22 هاب منطقه ای تأثیر می گذارد. هواپیماها هنگام پرواز در سراسر کشور با این مراکز ارتباط برقرار می کنند. این اختلال همچنین بر مواردی که به عنوان کنترل‌های رادار پایانه‌ای شناخته می‌شوند، تأثیر گذاشت، تأسیساتی که کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی به هدایت هواپیماهایی که به فرودگاه‌ها نزدیک می‌شوند و از آن‌ها خارج می‌شوند، کمک می‌کنند.

نیک دانیلز، رئیس انجمن ملی کنترلرهای ترافیک هوایی، به سی‌ان‌ان گفت که در طول این قطع، کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی ظاهرا می‌توانستند در برخی از فرکانس‌های رادیویی ارتباط برقرار کنند، اما در برخی دیگر نه، و آنها مجبور بودند به طور فعال به دنبال راه‌هایی برای گفتگو با هواپیماها در آسمان باشند. او گفت: «این فقط یک روز بد نیست. کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی «چیزی را مدیریت می‌کردند که قبلا دیده نشده بود».

با طولانی شدن ساعت ها و فرود هواپیماها اما بلند نشدن، فرودگاه ها شلوغ شدند. هزاران پرواز در سراسر کشور لغو شد. مسافران ساعت‌ها منتظر ماندند و سعی کردند برنامه‌های جدیدی را بیابند و به دنبال ماشین‌های کرایه‌ای بودند. آنها به خانه رفتند یا به هتل هایشان برگشتند. سامری های خوب در رسانه های اجتماعی سواری ارائه کردند. در فرودگاه ملی رونالد ریگان، درست خارج از واشنگتن دی سی، صدها مسافر زمینگیر در اطراف چرخ و فلک چمدانی منتظر بودند که به ندرت حرکت می کرد که مردم از نشستن مستقیم روی آن احساس راحتی می کردند.

دانا جوهانسون، متخصص اولتراسوند در اسکراب‌های سیاه و حلقه‌های طلایی، قبل از ساعت‌ها منتظر ماندن برای چمدان‌هایش، سوار هواپیمایش شده بود و سپس پیاده شد. زمانی که او در هواپیما نشسته بود، اپلیکیشن امریکن ایرلاینز هنوز تاخیر را به دلیل آب و هوا نسبت می داد، اما خلبان از بلندگو استفاده کرد و گفت که یکی از دوستانش به او گفته است که از پرواز به تامپا منصرف شود و برای خود اجاره ای رزرو کند.

سپس ایستگاه زمینی در ساعت 8:15 بعد از ظهر برداشته شد. هزاران هواپیما که چهار ساعت قبل در حال پرواز بودند، فرود آمدند. اما کمتر از 400 نفر هنوز در هوا بودند. مسافران آن هواپیماها طبق برنامه سوار و پیاده شدند. سیستم دوباره راه اندازی شد و هواپیماها می توانستند بلند شوند.

هانا کیروس در ارائه گزارش مشارکت کرد.