نخست وزیر یونان مقایسه مرمرهای پارتنون و ملیله بایو در موزه بریتانیا را رد کرد

در ماه اوت، نیکلاس کولینان، مدیر موزه بریتانیا، به فایننشال تایمز گفت که وام ملیله بایو از فرانسه "نمونه بسیار قانع کننده ای از مشارکت بین المللی" و یک "مبادله متقابل" موفق بود. او پیشنهاد کرد که این معامله، که سال ها طول کشید، حتی ممکن است راه را برای وام مرمرهای پارتنون هموار کند.

اما کیریاکوس میتسوتاکیس، نخست‌وزیر یونان، در مقاله‌ای تحریک‌آمیز در روزنامه گاردین، در وهله اول از مفهوم کولینان مبنی بر مقایسه جعبه ملیله بایو با مرمرهای پارتنون واکنش نشان داد تا خوانندگان بریتانیایی را که اکنون تجربه می‌کنند دست اول را تجربه کنند، چه چیزی را می‌سازد.

میتسوتاکیس می نویسد: "شباهت های قابل توجهی بین این دو قطعه وجود دارد. هر دو به عنوان آثاری مجرد تصور می شدند که قرار بود به عنوان یک کل دیده و درک شوند. در مورد مجسمه های پارتنون، این رابطه نیز معماری است: آنها به عنوان عناصر جدایی ناپذیر خود بنای تاریخی خلق شده اند." با این حال، "هیچ کس به طور جدی به این فکر نمی کند که آنچه را که از ملیله باقی مانده است به دو نیم کند و نیمی را در لندن و نیمی را در بایو به نمایش بگذارد، و ادعا کند که این راهی کافی برای درک آن است. با این حال این دقیقا همان چیزی است که برای مجسمه های پارتنون رخ داد."

وام ملیله بایو قبل از ورود به لندن جنجال های قابل توجهی ایجاد کرد، زیرا مخالفان نمایشگاه هشدار دادند که منسوجات شکننده نباید چنین سفری را انجام دهند. میتسوتاکیس در مقاله خود، ایده قرض دادن بخش‌هایی از مرمرهای پارتنون را به یونان، که ادعا می‌کند قبلا آنها را در اختیار دارد، در ترتیبی مشابه با بورس ملیله بایو رد کرد.

او همچنین با توجه به مراقبت و توجهی که به ملیله 1000 ساله انجام شده است، به آن چیزی که به عنوان استاندارد دوگانه سازمانی در برخورد با ملیله ها و مجسمه ها تلقی می شود، اشاره کرد – سطحی از مراقبت، به گفته او، که مرمرهای پارتنون به آن پرداخته نشده است.

او اعتراف کرد که «از پیشنهاد اخیر موزه [بریتانیا] مبنی بر اینکه وام ملیله بایو ممکن است الگویی برای توافق بر سر مجسمه های پارتنون باشد، شگفت زده شده است». در واقع، او افزود، هر گونه مبادله موقت، مالکیت بریتانیا بر آثار باستانی یونان را که این کشور برای دهه‌ها مورد اعتراض قرار داده است، مجددا تأیید می‌کند. او می‌نویسد: «یونان نمی‌تواند هیچ ترتیبی را بپذیرد که آن را ملزم کند مالکیت موزه بریتانیا بر مجسمه‌ها را به رسمیت بشناسد، یا طرحی که به این معنی باشد که ما بخش‌هایی از بنای تاریخی خود را «قرض» کنیم.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که مردم بریتانیا به ادعای یونان تمایل دارند، اما اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا اخیرا از درخواست‌های قبلی خود برای بازگشت سنگ‌های مرمر به یونان عقب‌نشینی کرد و گفت که این تصمیم اکنون بر عهده موزه بریتانیا است.

مرمرهای پارتنون که بین سال‌های 447 تا 432 قبل از میلاد ساخته شده‌اند، مجموعه‌ای از خدایان و صفوف مردم را در تابلوهای برجسته مرمری، پیکره‌ها و دیوارهای دیواری به تصویر می‌کشند و به گفته میتسوتاکیس به عنوان "جشن قدرتمند دموکراسی آتن" دیده می‌شوند. آنها همچنین به نام نجیب زاده اسکاتلندی لرد الگین، مرمرهای الگین نامیده می شوند که آنها را در سال 1801 از آکروپولیس در آتن خارج کرد و به دولت بریتانیا فروخت که نزدیک به دو قرن است که آنها را در موزه بریتانیا نگهداری می کند.

مقامات بریتانیایی همچنان به قانون موزه بریتانیا در سال 1963 اشاره می‌کنند که به عنوان توجیهی برای نگه‌داشتن آثار باستانی، از حذف اقلام از مجموعه آن جلوگیری می‌کند.

میتسوتاکیس به این دفاع اخیر نیز پاسخ داد و گفت که پارتنون یک استثنا است و «اتحاد مجدد آن دلیلی برای خالی کردن موزه‌های جهان نیست». وی افزود که با توجه به تمایل سیاسی برای انجام این کار، بازگشت دائمی سنگ مرمر همچنان در دسترس است. او از قانونگذاران بریتانیایی خواست تا "اراده و شجاعت سیاسی" نشان دهند و برای "اتحاد مجدد دائمی تیله ها" مشارکت کنند.

او گفت: «ما با هم می‌توانیم مدل جدیدی از همکاری فرهنگی بین دو ملت دموکراتیک و متحدان با ارزش‌ها و آرمان‌های عمیقا مشترک ایجاد کنیم.» "این جایزه است."