نزدیک به 10000 هکتار از زمین های عمومی یوتا می تواند میزبان 456 رآکتور هسته ای باشد - انرژی کافی برای 7 تا 8 میلیون خانه، اما هیچ یک از آنها هیچ یک از این نیرو را دریافت نخواهند کرد.

پروژه Beehive 456 راکتور در بیش از 9000 هکتار را در نظر دارد

9.6 گیگاوات پیشنهادی 2.4 برابر میانگین تولید یوتا امروز است

برق کافی برای ۷ میلیون خانه در عوض به مراکز داده خواهد رفت شرکت Valar Atomics پیشنهادی برای استقرار 456 راکتور هسته‌ای در بیش از 9000 هکتار از زمین‌های فدرال در اطراف پرایس، یوتا ارائه کرده است که امکانات محاسباتی را با 9.6 گیگاوات تامین می‌کند – پروژه‌ای به نام Project Beehive.

هر واحد 25 مگاوات تولید می‌کند، بنابراین طرح مدولار به شرکت اجازه می‌دهد تا با افزایش تقاضای محاسباتی، سایت را در مراحلی بسازد.

Valar همچنین تقریبا 650 هکتار اضافی را می خواهد که توسط یوتا کنترل شود، که کل فضای پردیس را به بالای 9650 هکتار می رساند.

توان خروجی و طراحی

Valar قبلا یک قطعه 10200 هکتاری را در نزدیکی گرین ریور در نظر گرفت، سپس آن مکان را رها کرد و درخواست فعلی زمین را در نزدیکی پرایس ثبت کرد.

طبق گزارش ها، 456 راکتور پیشنهادی تقریبا 9.6 گیگاوات تولید خواهند کرد که بیش از دو برابر 4 گیگاواتی است که یوتا به طور متوسط ​​امروزی تولید می کند.

در یک خانوار آمریکایی از 900 تا 1000 کیلووات ساعت در ماه، 9.6 گیگاوات که به طور مداوم کار می کند، تقریبا 7 تا 7.8 میلیون خانه را تامین می کند.

بر اساس برآوردهای اداره سرشماری ایالات متحده، یوتا حدود 1.3 میلیون خانه دارد، بنابراین پردیس می تواند خانه های یوتا را تقریبا 5.4 تا 6 برابر تامین کند، اما هیچ یک از این قدرت ها برای خانه ها نیست.

با این حال، ارقام اعلام شده حاوی یک مغایرت است: 456 راکتور با 25 مگاوات، هر یک به جای 9.6 گیگاوات، 11.4 گیگاوات انرژی می دهند، تفاوتی 1.8 گیگاواتی که ارقام منتشر شده آن را بدون توضیح باقی می گذارد.

Project Beehive در درجه اول برای مراکز داده با توجه به نیازهای انرژی بسیار زیاد آنها طراحی شده است.

این شرکت همچنین انتظار دارد که راکتورها گرمای صنعتی را در کنار برق مصرفی توسط تاسیسات محاسباتی به کارخانه‌های تولیدی و عملیات مشابه تحویل دهند.

Valar پردیس را مستقل از شبکه توصیف می کند، به این معنی که به جای تامین برق از شبکه برق، برق خود را تولید می کند.

طراحی راکتور متکی بر خنک کننده هلیوم، گرافیت و سوخت TRISO است، و Valar برنامه تولید سوخت و ذخیره سازی زباله های هسته ای را بر همین اساس دارد.

تاییدیه ها، پول و پس زدن محلی

تا زمانی که BLM، یک دفتر وزارت کشور، بررسی کامل بودن درخواست را به پایان نرساند و بررسی های مورد نیاز تحت NEPA را انجام ندهد، کار اصلی نمی تواند شروع شود.

تحت NEPA، آژانس اثرات زیست محیطی را مطالعه می کند و ممکن است از مشارکت عمومی دعوت کند، که به مخالفان و حامیان یک مسیر رسمی برای صحبت در مورد پروژه می دهد.

در این پیشنهاد برنامه‌ریزی شده است که کار غیرهسته‌ای در اواخر سال 2026 آغاز شود، عملیات راکتور در سال 2028 آغاز شود و کل محوطه دانشگاه در سال 2032 تکمیل شود.

گروه‌هایی در این منطقه نگرانی‌هایی را در مورد اندازه و موقعیت پردیس و همچنین پیشنهاد ذخیره‌سازی زباله و فعالیت صنعتی در زمین‌های عمومی مطرح کرده‌اند.

Valar یک میلیارد دلار در دور سری B به رهبری Sequoia Capital جمع آوری کرده و 200 میلیون دلار اعتبار دیگر را تضمین کرده است.

این 1 میلیارد دلار از Valar به عنوان یک شرکت حمایت می کند و هزینه ساخت پروژه Beehive نیست که Valar آن را فاش نکرده است.

با توجه به اینکه تصویب تخصیص زمین و تأثیرات زیست محیطی در حال بررسی است، هیچ اطمینانی وجود ندارد که Project Beehive از جدول زمانی پیشنهادی خود پیروی کند یا اصلا ساخته شود.

از طریق بررسی ساخت و ساز