نشانه های شیمیایی به سلاح های شکار مسموم در عربستان در 125000 سال پیش

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که در 125000 سال پیش در عربستان زندگی می‌کردند از فناوری‌های پیچیده‌ای از جمله سلاح‌های شکار مرکب، پردازش الیاف گیاهی و احتمالا شکار به کمک سم استفاده می‌کردند، در حالی که از دریاچه آب شیرین غنی از منابع استفاده می‌کردند.

این تحقیق که توسط دانشگاه گریفیث، دانشگاه علم و فناوری ملک عبدالله (KAUST) و کمیسیون میراث عربستان، وزارت فرهنگ رهبری می‌شود، یک تیم بین‌المللی شامل محققان مرکز تحقیقات استرالیایی گریفیث برای تکامل انسان (ARCHE) را گرد هم می‌آورد.

این تجزیه و تحلیل که برای انتشار در Science پذیرفته شده است، سایت ماقبل تاریخ به خوبی حفظ شده در ساحل دریاچه «اوروق الجلیبه» در رب الخالی یا محله خالی عربستان سعودی را بررسی می کند.

این ایده را به چالش می‌کشد که عربستان صرفا یک کریدور ترانزیت در طول پراکندگی انسان‌ها بوده و نشان می‌دهد که مردم چگونه می‌توانند در آنجا مستقر شوند و فناوری‌های پیچیده را توسعه دهند.

محقق ارشد کریستوفر کلارکسون، از ARCHE، گفت این سایت در کنار یک دریاچه آب شیرین در حوضه موندافان، در جایی که اکنون یکی از خشک ترین مناطق روی زمین است، قرار دارد.

این سایت یک عکس فوری نادر از زندگی در یک دوره مرطوب به نام مرحله ایزوتوپ دریایی 5e را حفظ می کند.

محققان بیش از 5000 مصنوعات سنگی را در کنار بقایای فسیلی از جانوران کشف کردند و بینشی را در مورد چگونگی سازگاری و شکوفایی انسان‌های اولیه انسان‌ها در عربستان ارائه کردند.

پروفسور فرانس ون بوخم، از KAUST و یکی از نویسنده‌های ارشد، گفت: «ساحل دریاچه شواهدی از عربستان بسیار متفاوتی را حفظ می‌کند که در آن آب شیرین، علفزار و درختان از مردم و حیات وحش فراوان حمایت می‌کردند.»

کلارکسون گفت: «یکی از مهم‌ترین اکتشافات شواهدی است که نشان می‌دهد برخی از نقاط سنگی به عنوان سلاح‌های شکار هفت‌گانه استفاده می‌شدند. این نشان می‌دهد که مردم به‌جای استفاده از ابزارهای سنگی دستی، سلاح‌های کامپوزیتی می‌ساختند که از مواد متعدد ساخته می‌شدند.»

چندین نقطه سنگی آسیب ضربه را مطابق با شکار حیوانات بزرگ نشان داد، در حالی که تجزیه و تحلیل میکروسکوپی آثاری از بافت حیوانی را در نزدیکی نوک‌ها و رزین و الیاف گیاهی در پایه نشان داد.

چندین نقطه همچنین حاوی نشانگرهای زیستی شیمیایی مرتبط با Acokanthera schimperi، درخت سم پیکان است که از نظر تاریخی به دلیل گلیکوزیدهای قلبی سمی خود شناخته شده است.

محققان ترکیبات گیاهی بالقوه سمی دیگری را در نقاط سلاح شناسایی کردند که نشان می دهد ممکن است از سم در شکار استفاده شده باشد.

کارنی متسون، استادیار دانشگاه گریفیث، گفت: «بقایای این سلاح‌ها به ما سرنخ‌هایی می‌دهند که به ندرت زنده می‌مانند». "بافت حیوانی در نزدیکی نوک ها و رزین و الیاف در پایه ها به ما کمک می کند تا نحوه نصب و استفاده از نقاط را بازسازی کنیم. آثار شیمیایی همچنین این احتمال را افزایش می دهد که برخی از سلاح ها دارای سم های گیاهی هستند."

توزیع ابزارهای سنگی با خوشه‌های استخوان حیوانات مطابقت داشت، که نشان می‌دهد ساحل دریاچه نقطه کانونی برای شکار و پردازش بازی است.

شواهد فسیلی نشان می دهد که این منطقه زمانی از اسب آبی، بوفالو، شتر، غزال و اوریکس حمایت می کرد.

محققان همچنین آثار میکروسکوپی از مواد گیاهی از جمله الیاف، قطعات چوب و بافت نخل حفظ شده را یافتند.

شواهد برش، تراشیدن و پردازش الیاف نشان می دهد که این جوامع از طیف گسترده ای از منابع گیاهی برای غذا، ابزار و مواد اتصال بهره برداری می کنند.

این یافته ها به شواهد فزاینده ای اضافه می کند که نشان می دهد عربستان به طور مکرر از اشغال انسان در مراحل آب و هوایی مرطوب تر حمایت می کند.

مطالعه جداگانه‌ای که در سال 2025 در نیچر منتشر شد، دوره‌های مرطوب مکرر در عربستان را در 8 میلیون سال گذشته مستند کرد و زمینه زیست‌محیطی طولانی‌تری را برای این اکتشافات ارائه کرد.

پروفسور مایکل پتراگلیا از ARCHE گفت: «در طول مراحل مرطوب‌تر، Green Arabia آب و سایر منابع مورد نیاز مردم برای سکونت و توسعه روش‌های پیچیده زندگی را فراهم کرد. این سایت به ما کمک می‌کند بفهمیم مردم در آن محیط‌ها چه می‌کردند، از ساخت سلاح‌های شکار گرفته تا پردازش گیاهان و حیوانات.»

دکتر فیصل الجبرین، از کمیسیون میراث عربستان سعودی، گفت: «مکان هایی مانند «اوروق الجلیبه» عمق تاریخ بشری عربستان سعودی را آشکار می کند. کار با همکاران بین‌المللی به ما این امکان را می‌دهد که این میراث را به تفصیل بررسی کنیم و جایگاه آن را در داستان گسترده‌تر سکونت انسان در فراسوی آفریقا درک کنیم.»

کلارکسون گفت: «مکان‌های باستان‌شناسی قدیمی به ندرت تصویری کامل از زندگی روزمره با سلاح‌های شکار، حیوانات قصابی، مناطق پردازش گیاهان و ابزارسازی را در یک مکان حفظ می‌کنند.»

کریس کلارکسون و همکاران، سلاح‌های شکار مسموم، مگافون و استفاده از گیاهان در یک ساحل عربی 125000 ساله، علم (2026). DOI: 10.1126/science.aef9342. www.science.org/doi/10.1126/science.aef9342

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →