نفرین شده ترین تیم در ورزش آمریکا

داستان اسطوره ای بوفالو بیل ها را می توان اینگونه بیان کرد: طرفداران آنها دیوانه هستند و در برف زندگی می کنند. آن‌ها این برف را از استادیوم خود بیرون می‌ریزند تا به تیم فوتبال خداحافظی‌شان کمک کنند، تیمی که تا همین اواخر به خاطر از دست دادن چهار بار متوالی سوپربول در اوایل دهه 1990 مشهور بود. طبق یک نظریه، این شکست‌ها باعث آشفتگی تیموتی مک‌وی قبل از برنامه‌ریزی و اجرای بمب‌گذاری اوکلاهاما سیتی شد. این فرنچایز تا حد زیادی فاجعه بود تا اینکه در سال 2018 یک کوارتربک ماورایی به نام جاش آلن آمد که قهرمانان زیادی را به نمایش گذاشته است.

اما او هنوز تیمش را به سوپربول نیاورده است.

چهار مرحله پلی آف او با باخت های وحشتناک به پاتریک ماهومس و تیم کانزاس سیتی چیفز پایان یافته است. بقیه به روشی غیرعاشقانه کوتاه آمدند - اخیرا با یکی از بازی‌های شلخته‌تر دوران حرفه‌ای آلن، در برابر دنور برانکوها.

از بیرون، ممکن است بپرسید: "آیا او واقعا می تواند این کار را انجام دهد؟" اما در بوفالو، کلمات جاش آلن مانند "صبح بخیر" ظاهر می شود. بعدازظهر یکشنبه در ماه سپتامبر، در یک میخانه باستانی در نزدیکی رودخانه بوفالو نشستم تا بال مرغ بخورم و رقبای بخش بیلز، نیوانگلند پاتریوتز، در حال بازی پیتسبورگ استیلرز را تماشا کنم. مرد مسن‌تری به من پیوست و بی‌نتیجه پرسید که آیا جاش آلن را دوست دارم؟ "چه کسی نمی کند؟" گفتم. او فاش کرد که زیر پلیورش یک پیراهن جاش آلن پوشیده بود، گفت که یک پیراهن دیگر را برای من از ماشینش پیاده می کند و سپس این کار را انجام داد.

جاش آلن همه جا در بوفالو است. او در نقاشی های دیواری و بیلبوردها ظاهر می شود. علائم جاده برای نشان دادن نام و چهره او طراحی شده است. در خواربارفروشی، می‌توانید غلات و طالبی‌های جاش آلن کرانچ تایم را که در مزرعه خانواده آلن در فایرباگ، کالیفرنیا کشت می‌شوند، خریداری کنید. به ندرت کسب و کاری در شهر وجود دارد که حداقل یک برش در اندازه واقعی مرد را نداشته باشد. (کمی پس از رفتن من، یک بنر 11 طبقه از او در مرکز شهر بالا رفت.)

در پارکینگی در نزدیکی استادیوم جدید تیم هایمارک، با جنی کلس، زنی خوش‌چشم که از یک اتوبوس بازسازی‌شده فولکس واگن بیرون می‌آید، گپ زدم. وقتی زمان صحبت در مورد جاش آلن رسید، او دستش را روی قلبش گذاشت. او گفت: "او چه آدم زیبایی است" و به من اطمینان داد که طرفداران بیلز معتقدند که او می تواند هر کاری انجام دهد. "من این را برای شما املا می کنم: B-I-L-L-I-E-V-E."

من اندی دیکنز و گری توماس را در دم در یک تسلا سایبرتراک پیدا کردم. آنها به من گفتند که از دهه 80 تیم را دنبال می کردند و اکنون همین نظر را در مورد جاش آلن دارند، که آنها آن را بیان کردند.

در پشت سر هم:

دیکنز: او یک گل میخ است.

توماس: او بهترین بازیکن لیگ است.

دیکنز: بهترین بازیکن لیگ با اختلاف.

توماس: قطعا یک ناودانی است، من موافقم.

لئو راث، ستون نویس قدیمی ورزشی دموکرات و کرونیکل در روچستر، در حدود 60 مایلی شرق، به من گفت که آلن بهترین بازیکنی است که بوفالو تا به حال داشته است، و ادعا کرد که حتی جیم کلی، مدافع اول تالار مشاهیر که بیلز را به آن چهار سوپربال متوالی هدایت کرد، با این موضوع موافق است. (وقتی به کلی برای تایید ایمیل فرستادم، او پاسخ داد: "بله، من از اعتراف آن نمی ترسم.") همانطور که بسیاری از ورزشکاران آن را می بینند، راث گفت، آلن ممکن است بهترین و آخرین امید تیم برای رستگاری باشد. آنها می گویند: "اگر نتوانید با این مرد برنده شوید، احتمالا هرگز نخواهید توانست."

زین کردن یک مرد با امیدها و رویاهای یک شهر، یک قمار هولناک با امیدها و رویاهای کل شهر است. اما شرایط بوفالو ممکن است الهام بخش کمی تیراندازی برای ماه باشد. این یک شهر فراصنعتی به شدت جدا شده، از نظر اقتصادی راکد است که برای چندین دهه با مشکل مواجه بوده است. بوفالو دارای تاریخچه شگفت انگیز و بسیاری از ویژگی های عالی است. ناعادلانه و نادرست است اگر بگوییم مردم آنجا چیزی جز فوتبال ندارند. با این حال، فوتبال آشکارا بیش از هر چیز دیگری برای حس امروزی خود اهمیت دارد.

رابرت تامپسون، استاد تلویزیون و فرهنگ عامه در دانشگاه سیراکیوز که 30 سال در این منطقه زندگی کرده است، اولین کسی بود که با او صحبت کردم و مستقیما خطرات ناشی از اعتقاد را تصدیق کرد. او گفت: «فکر می‌کنم من به جاش آلن مانند اقتصادی نگاه می‌کنم که مبتنی بر یک محصول کشاورزی است. در آن شرایط باید دعا کرد.

استادیوم ۲ میلیارد دلاری جدید بیلز، یک سفینه فضایی نقره‌ای غول‌پیکر که در میان کارخانه‌ها و کارخانه‌های تولیدی تغییر کاربری داده شده بود، تا حدودی توسط مالیات‌دهندگان شهرستان ایری و ایالت نیویورک پرداخت شد. ایالت این مکان را به صاحبان تیم، تری و کیم پگولا (که مالک بوفالو سابرز نیز هستند) اجاره داد. این استادیوم - همانطور که قبلا بود - به نام یک شرکت بیمه سلامت نامگذاری شده است. در داخل، طراحی و دکور به مکان‌های محلی اشاره می‌کند، به ویژه به شکل مجسمه‌ای 20 فوتی از یک میز تاشو شکسته - نوع ارزانی که برای باربیکیو حیاط خلوت یا جمع‌آوری کمک مالی مدرسه می‌خرید.

این بنای یادبود سنت بوفالو است. زمانی در دهه 2010، طرفداران شروع به کوبیدن میزهای تاشوی بدنه در درب عقب کردند. اگرچه اکنون به عنوان کاری که مردم با شوخ طبعی انجام می دهند، درک می شود، زیرا آنها مست هستند و بیل ها را بسیار دوست دارند، مراسم اینگونه آغاز نشد. مایک کاتالانا، مدیر ورزشی شعبه ABC در روچستر، به من گفت: "آنها چنین کارهایی را انجام می دادند زیرا تیم بسیار بد بود." آنها باید به نوعی خود را سرگرم کنند.

دوست دوران کودکی شوهرم، دن، که خانواده‌اش اهل بوفالو هستند، این را به گونه‌ای دیگر بیان می‌کند: عادت سفره‌شکنی نمایشی از شوخ طبعی بود – خودآزاری نیمه طعنه‌آمیز که توسط افرادی بدبخت انجام می‌شد.

من در شهر کوچکی در جنوب روچستر بزرگ شدم، که همچنین مقدار زیادی برف اثر دریاچه می‌بارد. با این حال، من یک احساس عمومی را به یاد دارم که شهر همسایه ما پر از افراد غیرعادی است که به دلایل غیرقابل درک، زندگی در یک منطقه افسرده مانند قطب شمال را به جای عادی انتخاب کرده بودند. بیل ها بخشی از غم انگیز آنها بود. ما چند طرفدار واقعی آبی در زادگاهم داشتیم، اما به طور کلی جامعه ما به بیل‌ها با درجه‌ای حذف نگاه می‌کرد - ما برای آنها آرزوی موفقیت کردیم، اما لزوما نمی‌خواستیم درگیر شویم.

همکلاسی های من در عوض دلایلی برای ریشه یابی تیم های بهتر ساختند: Steelers، Patriots، Colts. امروز، بسیاری از افرادی که من با آنها بزرگ شدم اکنون Bills Mafia هستند. اما من می دانم - و آنها می دانند - همیشه اینطور نبود.

با وجود اینکه در دهه‌های گذشته رفتار می‌کردند، از پرچم‌های ایوان یا برچسب‌های سپرشان ناراحت نمی‌شوم. روح در حال گرفتن است، و چه کار دیگری می خواهید انجام دهید؟ چند کریسمس پیش، عموی من - یک کشاورز که در محلی به خاطر چشمان بینگ کرازبی و شوخ طبعی خود شهرت دارد - به من گفت که او در مخالفت با بیلز ریشه دوانده است، زیرا دوست ندارد دیگران را تا این حد هیجان زده ببیند. اما، او گفت، باید متوقف شود. حتی او نمی‌توانست در برابر مردی مثل جاش آلن ریشه کن کند.

روی کاغذ، شانس بیل ها ممکن است بهتر از همیشه باشد. (در هفته چهارم این فصل، شانس وگاس بهترین شانس را برای بردن سوپر بول به آنها می داد.) دفاع بیلز جوانتر و سریعتر شده است. آنها برای گیرنده بسیار با استعداد دی جی مور معامله کردند. بسیاری از طرفدارانی که در بوفالو ملاقات کردم، اظهار داشتند که آلن نیز رو به بهبودی است – که او به عنوان یک بازیکن و یک انسان بالغ‌تر است، زیرا با بازیگر هایلی استاینفلد ازدواج کرده و مرد خانواده شده است. آنها نیز او را دوست دارند و او را ملکه بوفالو می نامند.

در هفته ای که من ملاقات کردم، بیل ها قبلا اولین بازی فصل خود را در هیوستون با پرتاب لمس داون پس از اخطار دو دقیقه ای آلن برده بودند. حالا آنها قرار بود با شیرهای دیترویت بازی کنند، اولین بازی فصل معمولی در ورزشگاهی که همه تی شرت ها آن را خانه ای که جاش ساخت می نامند. چند مناقشه در مورد ساختمان قبلا به وجود آمده بود - واکنش هواداران به هزینه های سرسام آور حضور، یک خرابی گیج کننده - اما در قسمت های پشتی در بعد از ظهر پنجشنبه، مردم به سادگی خوشحال و خوش بین بودند.

وقتی به Hammer’s Lot رسیدم، یک سایت محبوب در پایین خیابان، هم از بقایای استادیوم قدیمی و هم جایگزین درخشان آن، اولین کسی که دیدم بدون پیراهن و، صادقانه بگویم، بدون شلوار بود. او یک دامن به سبک گلادیاتوری پوشیده بود که تماما از جعبه های Labatt Blue ساخته شده بود. حدس می زنم که 80 درصد از مردان پیراهن جاش آلن را پوشیده بودند. اما جمعیت متنوع بود. من زنان فوق‌باردار را با شلوارهای ساق راه راه گورخری قرمز و آبی، زنان مسن‌تر را با شلوار جین قرمز و آبی و دختران نوجوان با بلوزهایی با قلب‌های قرمز و آبی روی آستین‌ها دیدم.

برخی از تقسیم‌بندی‌های نسلی و نکاتی از جناح‌ها در میان طرفداران Bills وجود دارد، و شما ممکن است مرزهای این گروه‌ها را بر اساس رابطه آنها با این پارکینگ ترسیم کنید. صاحب قدیمی، ساکن محلی، اریک ماتویجو، مورد علاقه جمعیت زیادی از مردم عادی است. او ادعا می کند که برخی از آنها خاکستر اعضای خانواده خود را روی سنگریزه او ریخته اند. ماتویجو همچنین به من گفت که طرفداران بیلز "بیدار" یا "حلقه بینی" او را دوست ندارند. نه میز کوبنده ها، زیرا Hammer’s Lot آن فعالیت را ممنوع می کند (به دلیل خطرناک و احمقانه بودن آن).

او همچنین آشکارا از افرادی که خود را «مافیای بیلز» می‌نامند عصبانی است، زیرا به اندازه کافی بزرگ است که مافیای واقعی در بوفالو را به یاد بیاورد، همانطور که به من اشاره کرد، همه چیز درباره قتل و شکنجه و دزدی و جنایات دیگر بود.

منصفانه بگوییم، دل رید، یک توسعه‌دهنده سابق وب 50 ساله، اصطلاح Bills Mafia را به طور تصادفی در سال 2011 ابداع کرد. این یک پاسخ سر زبان در خلال یک درگیری توییتری با یک خبرنگار ورزشی بود که زندگی خود را آغاز کرد. رید و ماتویجو سبک‌های بسیار متفاوت و درجه‌ای از خصومت شخصی دارند، اما آنها بر سر یک چیز جمع می‌شوند، که البته جاش آلن است. هیچ‌کدام از این ناراحت نشدند که مدافع شهر خود اهل کالیفرنیا است. هر کدام جداگانه توضیح دادند که او اهل کالیفرنیا نیست، بلکه از دره مرکزی است. رید به من گفت: "او یک دوست موج سوار نیست".

ماتویجو گفت: «او یک پسر مزرعه است.

نحوه صحبت آنها در مورد او به من یادآوری کرد که چگونه A. Bartlett Giamatti یک بار احساسات نیویورکی ها را نسبت به تام سیور پارچ بزرگ متس، که او نیز از کالیفرنیا به شرق آمده بود، توصیف کرد و معجزه کرد. جیاماتی، یک کمیسر آینده بیسبال، در سال 1977 نوشت: «او کاملا با بخشی از کشوری که می‌دانستیم از آن آمده است، تضاد داشت. افرادی که اشتراکات کمی با سیور داشتند، او را دوست داشتند، زیرا او «مردی کارگر بود که پاداش می‌گرفت»، «که طبق قوانین پیش می‌رفت و موفق می‌شد».

رید اضافه کرد، اگرچه آلن بوفالو نیست، اما او طوری می‌آید که انگار هست. "ما او را دوست داریم و او نیز ما را دوست دارد."

در میدان روبروی استادیوم هایمارک، گاومیش کوهان دار فولادی عظیم بخار از سوراخ های بینی آنها بیرون می زد. در داخل استادیوم، انرژی راک اند رول بیشتر بود.

قبل از بازی، یک ویدیوی مقدماتی اعلام کرد که هایمارک جدید «فانوس دریایی فوتبال یقه آبی ساخته شده برای بوفالو، توسط بوفالو» است. جشن پر از گل جمعیت با رونق آتش بازی همراه شد. به بیش از 60000 شرکت کننده دستبندهای روشنایی داده شده بود که برای چشمک زدن قرمز، سفید و آبی در لحظات دراماتیک طراحی شده بودند، مانند زمانی که آلن برای اولین بار به میدان دوید.

بیل ها در درایو افتتاحیه خود به زمین رفتند، که با دویدن آلن برای تاچ داون و جامبوترون به همه دستور داد که «بیل ها باعث می شوند که من بخواهم فریاد بزنم» را بخوانند به پایان رسید. بیل ها در درایو بعدی خود یک تاچ داون دیگر به ثمر رساندند و ما ایستادیم تا "فریاد بزنیم!" دوباره وقتی آلن آن را در اواخر کوارتر سوم اجرا کرد، ما در حال اجرای پنجم بودیم. نتیجه نهایی 41–31 بود و Bills تا نیمه شب 2–0 شد. وقتی به سمت ماشین‌هایمان می‌رفتیم، زنی که جلوی من بود، با آهی به یکی از دوستانم گفت: «من نمی‌توانم منتظر تماشای نکات برجسته باشم.

درست قبل از اینکه بوفالو را ترک کنم، با لپ‌تاپم در بخش کافه یک Wegmans نشستم - جایی که مشتریان می‌توانستند تکه‌ای از چمن را به قیمت 99.99 دلار از استادیوم قدیمی بخرند - و به صحبت‌های پیرمردهای اطراف در مورد بازی با قهوه و دونات گوش دادم. خبر خوب و بد بود. آنها گفتند که آلن عالی به نظر می رسید، اما دفاع باید ژل شود. همه چیز خوب پیش می رفت، اما هیچ کس نمی داند در یک فصل طولانی چه اتفاقی خواهد افتاد. ورزش بیمار و پیچیده است. همان‌طور که بوفالونیایی‌ها در استخوان‌های خود می‌دانند، حتی داغ‌ترین شروع‌ها نیز می‌توانند از بین بروند. (آنها در هفته چهارم به پاتریوتز باختند.)

نفرین بیلز مبهم است. هواداران احساس نفرین می کنند، اما هرگز در جایی قرار نگرفته اند که این احساس را تثبیت کنند. یک تئوری بر این باور است که بوفالو مقدر است که ببازد زیرا رئیس جمهور ویلیام مک کینلی در این شهر در نمایشگاه پان-آمریکن در سال 1901 ترور شد. مارک پولونکارز، مدیر اجرایی شهرستان که به مذاکره در مورد شرایط استادیوم جدید کمک کرد، به من گفت که به شهردار شان رایان پیوسته تا یک تاج گل را در این سال برای بوئلا و بولینلو بگذارند. رایان از مک کینلی خواسته بود تا شهر را از انتقام خود رها کند.

تئوری های دیگر در مورد بدبختی بیل ها شامل چیزهای کلاسیک تری می شود - به عنوان مثال، اینکه استادیوم قدیمی تقریبا بالای یک گورستان کوچک قرار گرفته بود و زمینی را اشغال کرده بود که زمانی متعلق به بومیان آمریکایی بود. (استادیوم جدید حداقل 1000 فوت از قبرستان فاصله دارد و دارای تابلوهایی است که ملت سنکا را به رسمیت می شناسد.)

فیل پاسافیوم، یکی از طرفداران بوفالو که در Hammer’s Lot با او صحبت کردم، یک عامل دیگر را پیشنهاد کرد: هایمارک قدیمی O. J. Simpson را روی دیواری در میان دیگر اسطوره های تیم نشان داده بود. جدید او را ترک می کند. شهر و تیم امسال به بسیاری از نفرین‌های احتمالی خود پرداخته‌اند. اگر بیل‌ها بالاخره برنده شوند، هرگز نمی‌دانند که واقعا منبع کدام یک بوده است

مشکلات آنها

این که روز پیروزی آنها، امسال یا به زودی فرا خواهد رسید، برای من اجتناب ناپذیر است - حتی به این دلیل که تصور خلاف آن خیلی تاریک است. یکشنبه بعد از سفرم، وقتی در یک بار ورزشی در بروکلین نشسته بودم و دست‌هایم را روی صورتم فشار می‌دادم و دست‌هایم را روی صورتم فشار می‌دادم و کاملا به علت تبدیل می‌شدم، به آنچه راث، ستون‌نویس روزنامه درباره جاش آلن گفته بود، فکر کردم: «اگر نتوانید با این مرد برنده شوید، احتمالا هرگز نخواهید توانست.» بکوبید به چوب و خدای نکرده. *تصاویر منبع تصویر: کوین سابیتوس / گتی. برایان ام.

بنت / گتی؛ ریک تاپیا / گتی; خوان الخاندرو برنال / شاتر استوک; کوئینتین سولوویف / ویکی مدیا.

این مقاله در نسخه چاپی دسامبر 2026 با عنوان «نفرین‌شده‌ترین تیم در ورزش آمریکا» منتشر شده است.