نقد باشگاه بچه - کمدی صمیمانه جردن فرستمن مقاومت ناپذیر است
جشنواره فیلم نیویورک: این بازیگر با اولین کارگردانی در مورد موش باشگاهی که متوجه میشود پدر پسری 10 ساله است، تحت تأثیر قرار میگیرد. "ما چه می خواهیم؟ مواد مخدر! کی آنها را می خواهیم؟ حالا!" بنابراین Club Kid شروع می شود، یک سواری غیرقابل مقاومت در صحنه باشگاه نیویورک از…
جشنواره فیلم نیویورک: این بازیگر با اولین کارگردانی در مورد موش باشگاهی که متوجه می شود پدر یک پسر 10 ساله است تحت تاثیر قرار می گیرد.
در یک اتاق خشن انباری در بروکلین، گروهی از باشگاهبازان پر زرق و برق در یک گفتگوی سکولار صدای خود را بلند میکنند. "ما چه می خواهیم؟ مواد مخدر! کی آنها را می خواهیم؟ حالا!" بنابراین کلاب کید شروع می شود، یک سواری غیرقابل مقاومت در صحنه باشگاه نیویورک توسط کمدین، هنرپیشه و کارگردانی که برای اولین بار جردن فرستمن را به عهده داشت. پرتره ای از اهمیت خانواده خونی و خانواده منتخب، همچنین یکی از جذاب ترین نمایش های سال های اخیر است.
پیتر (فرستمن) زندگی حزب است و بیش از یک دهه است که باشگاه کارگری خشمگین خود را اداره می کند. او همیشه مواد مخدر را دریافت می کند، با بهترین لباس پوشان جمع می شود و همه را می شناسد. اما کمدونها - روزهای پوسیدگی انیمههای پورن، بیرونبر و نفرت از خود - آسانتر نمیشوند، و او فرصتهایی را برای حزب برای رسیدن به سطح بعدی از بین میبرد. شریک تجاریاش سوفی (کارا دلوین در بهترین عملکردش) پس از اینکه مستقیما در یک جلسه ناهار با سرمایهگذاران بالقوه حاضر میشود، به او تف میدهد: «تو یک بچه لعنتی هستی». ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Club Kid review – Jordan Firstman’s heartfelt comedy is irresistible
New York film festival: the actor impresses with a directorial debut about a club rat who discovers he is father to a 10-year-old boy In a grungy backroom of a Brooklyn warehouse, a group of glamorously dishevelled clubbers raise their voices in a secular chat. “What do we want? Drugs! When do we want them? Now!” So begins Club Kid, an irresistible helter-skelter ride through the New York club scene from the…