نقد و بررسی 24 ساعته پارتی مردم - پیروان متامتنی جسورانه به صحنه موسیقی منچستر

فیلم آزادانه مایکل وینترباتم که برای بیست و چهارمین سالگردش دوباره منتشر شد، درباره روزنامه‌نگاری که از گروه‌های پست پانک حمایت می‌کرد، نمی‌توانست کسی جز استیو کوگان در آن بازی کند.

فیلم جذاب، جسورانه و آزادانه مایکل وینترباتم برای بیست و چهارمین سالگرد خود دوباره اکران می شود. داستان درباره اسطوره منچستر، امپرساریو Factory Records، مالک باشگاه و روزنامه‌نگار تلویزیون گرانادا، تونی ویلسون، با بازی استیو کوگان، که یک نیروی محرک کارآفرینی در پشت صحنه موسیقی شهر و راهنمای گروه‌هایی مانند Joy Division، New Order و Happy Mondays بود.

با نگاهی به بررسی اولیه‌ام، می‌بینم که از برخی جهات متقاعد نشده بودم، شاید با لحن تقریبا تزلزل‌کننده و دور ریختنی که به نوعی از اول تا آخر به طور مساوی برقرار است، با اجرای اصلی پارتریجی کوگان - هرچند که بدون شک بسیار خوب است - همه خطوط را به گونه‌ای ارائه می‌کند که گویی قطعه‌ای بد را به دوربین می‌دهد. او مسلما تنها بازیگر ممکن برای یک شخصیت تلویزیونی کوچک بود که بازیگر اصلی دنیای واقعی فراتر از دوربین بود، ترکیبی پست مدرن که خود ویلسون، مردی پیچیده و باهوش، مطمئنا از آن لذت برد.

داستان خروس و گاو وینترباتم که از لورنس استرن اقتباس شده است، گاهی اوقات به عنوان اثر پست مدرن او توصیف می شود، اگرچه این فیلم، با شکستن دیوار چهارم، کمئوهای دنیای واقعی و حس مستند-رئالیستی خود، احتمالا فرامتنی تر است. ادامه مطلب...