نقد و بررسی GamerCard: A Flawed Pocket-Size Retro Handheld

نمی توانم آخرین باری را به یاد بیاورم که در مورد یک تکه فناوری بازی به اندازه GamerCard احساس تعارض داشتم. این یک ایده درخشان است، پر از پتانسیل. اما به شدت ناامید کننده است.

با این حال، تقریبا در هر نوبت، آن وعده ی دریافت و بازی با واقعیت استفاده از آن در تضاد است.

این دستگاه یک Raspberry Pi Zero 2W است که از پردازنده چهار هسته‌ای ARM Cortex-A53 پشتیبانی می‌کند. صفحه نمایش 4 اینچی IPS (720p، صفحه نمایش با نسبت تصویر 1:1)، ورودی های کنترل و بلندگوها به همراه یک باتری 1600 میلی آمپر ساعتی مستقیما روی مادربرد قرار می گیرند - انتظار می رود تقریبا چهار ساعت بین شارژها استفاده شود.

این همه در یک پوسته 128 × 88 × 6.5 میلی متری با وزن ناچیز 100 گرم است. تقریبا غیرممکن است باریک است، اما هنوز مجموعه‌ای از پورت‌ها را در خود جای داده است: یک USB-C، دو Micro-USB، یک خروجی mini HDMI و حتی یک کانکتور Qwiic در امتداد لبه سمت راست، زیر دو دکمه کوچک Start و Select، در حالی که در بالا یک اسلات کارت microSD وجود دارد.

اگرچه در دست گرفتن راحت است، اما GamerCard در حین استفاده به طور قابل توجهی گرم می شود که نتیجه طراحی فوق العاده شیک آن است. شما اساسا یک مادربرد در دست دارید، و بدنه آن بسیار نازک است - می توانید مدار را با انگشتان خود ردیابی کنید - که به زودی متوجه گرما می شوید. هرگز گرمای خطرناکی نیست، اما یک حس غیرعادی است.

سیستم عامل GamerCard برای صفحه نمایش مربع آن طراحی شده است. بازی ها و برنامه ها در یک شبکه سه در سه نمایش داده می شوند که به طور خودکار بر اساس حروف الفبا مرتب شده اند. این بازی با تعداد انگشت شماری از بازی‌های نصب‌شده ارائه می‌شود - پلتفرم‌کننده Bloo Kid 2، بازی Arcade shoot-'em-up Astro Blaze، و سه گانه Saboteur از بازی‌های اکشن مخفیانه - و یک فروشگاه آنلاین، البته یکی از آنها هنوز در نسخه بتا است. در زمان نگارش، ترکیبی از بازی‌های مستقل، منبع باز و اشتراک‌افزار، به‌علاوه چند برنامه مانند پخش‌کننده موسیقی و شبیه‌ساز ترمینال لینوکس وجود دارد. همه اینها هوشمند، تمیز و به‌طرز مینیمالیستی هستند - بدون تبلیغات یا حواس‌پرتی.

متأسفانه، بازی کردن هر چیزی در GamerCard بیشتر شبیه مبارزه با سخت افزار است. کنترل ها سفت و بی پاسخ هستند. چیزی که شبیه پدهای لمسی در جلو است، در واقع پدهای سیلیکونی هستند که چهار ورودی مجزا را در هر طرف پوشش می دهند. این برای دست راست خوب است، جایی که ورودی‌ها به دکمه‌های ABXY منفرد روی یک کنترلر ایکس‌باکس نگاشت می‌شوند، اما فقدان یک D-pad متصل در سمت چپ، حرکت در هر دنیای بازی را کاری طاقت‌فرسا می‌کند. هیچ جریانی بین حرکات وجود ندارد زیرا باید هر جهت را به صورت دستی فشار دهید. همچنین تاخیر قابل توجهی بین مطبوعات و پاسخ وجود دارد.

وارد کردن آهسته و عمدی جهت‌های اصلی، بازی‌های دوبعدی کندتر را نیز آزاردهنده می‌کند. برای بازی‌های سه‌بعدی، مانند نسخه اشتراک‌افزار Quake کلاسیک که از طریق فروشگاه موجود است، اساسا حرکت و ردیف کردن عکس‌ها غیرممکن بود. قسمت زیرین دارای دکمه های اضافی در دو طرف است، شبیه به دکمه های شانه، اما به نظر نمی رسید که همه بازی ها آنها را تشخیص دهند.

کنترل‌های ناهموار همچنین کارهای اساسی مانند وارد کردن رمز عبور وای‌فای خود را به یک لگ مطلق تبدیل می‌کنند و آن پدهای سیلیکونی تقریبا بلافاصله شروع به سایش نشان می‌دهند و اثر انگشت جمع‌آوری می‌کنند و اثر دکمه‌های زیر را حفظ می‌کنند.

GamerCard با ورودی های بدون علامت و متناقض به خودش کمک نمی کند. مطمئنا، این یک طراحی محصول زیبا را ایجاد می کند، اما آیا دکمه سمت راست "جنوبی" برای تأیید انتخاب ها است یا دکمه "شرق"؟ از بازی به بازی دیگر تغییر می کند و انتخاب اشتباه را بسیار آسان می کند.

بدتر از آن دکمه‌هایی هستند که اصلا وجود ندارند - سخت‌افزار فاقد دکمه Home برای تعلیق بازی و بازگشت به منوی سیستم است. نگه داشتن Start و Select یک بازی را بازنشانی می کند و از آن خارج می شود، اما یا برای هر بازی کار نمی کند یا ترکیب دکمه همیشه تشخیص داده نمی شود. گاهی مجبور می شدم کنسول را خاموش و دوباره روشن کنم تا به صفحه اصلی برگردم. چرخه بوت تقریبا 35 ثانیه طول می کشد. این طولانی به نظر نمی رسد تا زمانی که به طور مکرر 35 ثانیه منتظر بمانید تا ابزار بازی فوق العاده قابل حمل عجیب و غریب خود دوباره روشن شود.

همچنین کنترل‌های فیزیکی صدا وجود ندارد، یک حذف عجیب. کنترل‌های صوتی کاملا مبتنی بر نرم‌افزار هستند، به این معنی که به لطف وجود دکمه هوم، کاملا ممکن است که مجبور شوید دستگاه را چرخانده تا وارد منوی سیستم برای تنظیم صدا شوید. شما می گویید: از هدفون استفاده کنید؟ GamerCard فاقد جک 3.5 میلی‌متری است، اما از بلوتوث پشتیبانی می‌کند، اگرچه به نظر می‌رسد که اتصال ضعیف است. گاهی اوقات تلفن من را به عنوان یک دستگاه قابل جفت شدن لیست می کرد، اما هیچ یک از هدفون های من را در حالت جفت شدن شناسایی نکرد.

در حالی که بازی‌های بومی و فروشگاه در حال پیشرفت GamerCard هنوز تحت تأثیر قرار نگرفته‌اند، بزرگترین پتانسیل آن در قابلیت‌های شبیه‌سازی آن نهفته است. جامعه Raspberry Pi دارای یک صحنه emu بزرگ است و نسخه‌ای از RetroPie در حال حاضر برای GamerCard در دسترس است که از مجموعه عظیمی از پلتفرم‌های یکپارچهسازی با سیستمعامل و آرکید پشتیبانی می‌کند. از آنجایی که من قبلا از چند کارتریج SNES و Game Boy که به عنوان ROM دارم، هنگام بررسی Epilogue's SN Operator و GB Operator پشتیبان تهیه کرده بودم، آماده رفتن بودم.

یا اگر راه آسانی برای بارگذاری رام ها روی دستگاه وجود داشت، حتما این کار را می کردم. اولا، هیچ مکانیزم فشار به بیرون برای کارت microSD وجود ندارد، و اسلات آن به قدری تنگ است که مجبور شدم از موچین های فولادی برای بیرون آوردن کارت همراه استفاده کنم. (سازنده می‌گوید در دوره‌های تولید آینده، مجوزها برای جلوگیری از این مشکل تنظیم می‌شود.) سپس، متوجه شدم که نمی‌توانم فقط فایل‌ها را روی کارت بکشم و رها کنم، زیرا ویندوز می‌خواست ابتدا سیستم فایل ناشناخته کارت را قالب‌بندی کند. در عوض، مجبور شدم از یک کلاینت پروتکل انتقال فایل (FTP)، FileZilla، برای ارسال رام ها به دستگاه از طریق شبکه خانگی خود استفاده کنم.

پس از بارگذاری، بازی ها فوق العاده به نظر می رسند. عناوین هنری پیکسل به ویژه در صفحه نمایش روشن، رنگارنگ و 60 فریم در ثانیه GamerCard بسیار جذاب هستند - کلاسیک SNES RPG Secret of Mana و بازی Super Adventure Island به ویژه زیبا به نظر می رسید. تنها مشکل این است که GamerCard، بدون توجه به تنظیمات نمایش نسبت تصویر در RetroPie، بازی‌ها را طوری گسترش می‌دهد که متناسب با صفحه‌نمایش مربع آن باشد.

(پیدا کردن اینها یکی دیگر از کارهای طاقت فرسا است—شما می توانید با نگه داشتن انتخاب و دکمه صورت «شمالی» به منوی شبیه سازی دسترسی پیدا کنید، اگرچه این مورد هرگز در هیچ کجا توضیح داده نشده است.) امیدواریم این موضوع در آینده اصلاح شود و به بازیکنان اجازه دهد از بازی ها در ابعاد اصلی خود لذت ببرند.

مشکل شبیه سازی به طور کلی، در هر پلتفرمی، این است که عملکرد و سازگاری می تواند بسیار متفاوت باشد. این که هسته سخت‌افزار اصلی، فایل ROM و سخت‌افزاری را که روی آن اجرا می‌شود تقلید می‌کند، همگی می‌توانند بر کیفیت بازی تأثیر بگذارند. RetroPie هیچ رام Game Boy را که من امتحان کردم بارگذاری نمی‌کند، و اگرچه بازی‌های SNES را راه‌اندازی کرد، ایجاد سیو غیرقابل اعتماد بود. پین کردن آن بر روی سخت افزار یا نرم افزار سخت است، اما باز هم، امیدوارم شرکت آن را برطرف کند.

اجرای بازی‌هایی که بارگیری می‌شدند همان مشکلاتی را داشت که GamerCard برای عناوین اصلی خود ارائه می‌کرد - چیدمان‌های کنترلی ناسازگار، ورودی‌های تاخیری، و عدم پاسخگویی کلی که باعث ناامیدی می‌شود.

GamerCard یک بحران هویت دارد. آیا یک مصرف‌کننده معمولی که ابزاری با ظاهر سرگرم‌کننده در کنار کارت هدیه آمازون برمی‌دارد، احتمالا می‌خواهد یا می‌داند که چگونه رام‌ها را خریداری کند و یک کلاینت FTP راه‌اندازی کند تا آنها را به دستگاه برساند؟ آیا آن‌ها حوصله خواهند داشت تا بفهمند کدام دکمه بدون علامت چه کاری انجام می‌دهد، و چرا این کار مدام تغییر می‌کند؟ یا بازی‌های قابل تشخیصی می‌خواهند که بتوانند به راحتی بازی کنند؟

برعکس، آیا کاربرانی که از نظر فنی ماهرتر هستند، احتمالا رزبری پای را با مصالحه هایی که این امر به نام حمل و نقل به ارمغان می آورد، می خواهند نه اینکه صرفا ماشین خود را برای بازی های قدیمی بسازند؟ در نهایت، من فقط مطمئن نیستم که این برای چه کسی است.

پتانسیل آن مشخص است. مانند هر Raspberry Pi، این به خودی خود یک کامپیوتر کامل است. این شرکت ادعا می کند که «به راحتی قابل برنامه ریزی» در MicroPython، C، C++، و Basic است و حتی نسخه ای از موتور توسعه دهنده بازی Pico-8 در دسترس است. وعده های بسیار زیادی برای اهداف آموزشی و خلاقانه وجود دارد. اشتیاق محض پشت آن نیز مشهود است - این زاییده فکر گرانت سینکلر، برادرزاده مخترع کلایو سینکلر است که کامپیوتر خانگی Sinclair ZX Spectrum 8 بیتی را ساخته است.

هر کسی که علاقه مند به بررسی جنبه های برنامه نویسی و کیت باش Raspberry Pi باشد، ممکن است یک محصول عالی را در اینجا پیدا کند. برای بقیه، یک GamerCard 2 آینده با رابط بصری تر، بازی هایی که به صراحت برای پلتفرم طراحی شده اند و از نظر مهم، کنترل های بسیار بهتر می تواند فوق العاده باشد. امیدوارم روزی آن نسخه وجود داشته باشد. در حال حاضر، GamerCard بیشتر از اینکه آماده خرده فروشی باشد، نمونه اولیه است.