نقد I Play Rocky – آنتونی ایپولیتو شیرینی حذفی را به داستان پیروزی استالونه در هالیوود اضافه می کند.
این داستان ساختگی با به تصویر کشیدن طنز، شور و شوری که بازیگر را از بخش‌های کوچک به شکوه اسکار رساند، اسطوره‌تر از فیلم اصلی است. این یک فیلم تکراری و سطوح و تقلید از صمیم قلب است.…
این داستان ساختگی با به تصویر کشیدن طنز، شور و شوری که بازیگر را از بخش های کوچکی به شکوه اسکار رساند، حتی اسطوره تر از فیلم اصلی است.
برای سرگرمی، هیجان و هیجان ماورایی موفقیت، هیچ چیزی برای لمس این درام بسیار لذت بخش در مورد ساخت فیلم بوکس برنده اسکار سیلوستر استالونه در سال 1976، راکی وجود ندارد. این یک فیلم تکراری و سطحی و تقلید قلبی است. شاید خیلی عمیق نباشد، اما همانطور که لرد هنری واتن اسکار وایلد می گوید، فقط افراد سطحی هستند که از روی ظاهر قضاوت نمی کنند.
این داستان جوان ناشناخته ایتالیایی-آمریکایی مبارزی است که چند شغل کوچک در عرصه بازیگری داشته است - از جمله پورنوگرافی نرم - اما فیلمنامه فوق العاده خوبی را با الهام از چاک وپنر بوکسور سفیدپوست ضعیف نوشته است که در سال 1975 برای مدت کوتاهی علی را زمین گیر کرد. با اعتماد به نفس فوق العاده، استالونه پیشنهادهایی را برای بازی در نقش اصلی انجام داد. اعتبار نوشتن و اجازه دهید یک ستاره تثبیت شده وارد رینگ شود. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
I Play Rocky review – Anthony Ippolito adds knockout sweetness to the story of Stallone’s Hollywood triumph
Portraying the humour, passion and grit that took the actor from bit parts to Oscar glory, this making-of tale is even more mythic than the original movie For fun, excitement and the transcendental thrill of success, there’s nothing to touch this very enjoyable drama about the making of Sylvester Stallone’s Oscar-winning 1976 boxing movie, Rocky. It’s a movie of duplicates and surfaces and heartfelt imitations.…