پیام‌های بی‌پرده امانوئل مکرون در کتاب سرمقاله‌نویس چپ‌گرا فرانسواز دگوئا افشا شد

فرانسواز دگوا، مشاور پیشین سگولن رویال، خبرنگار سابق بخش سیاسی رادیوی فرانس انتر و مفسر ثابت برنامه‌های تلویزیونی، روز پنجشنبه ۵ نوامبر کتاب جنجالی خود با عنوان «شما همه با من خیلی سختگیر هستید» (انتشارات روبر لافون) را منتشر می‌کند؛ اثری برگرفته از گفت‌وگوهای خصوصی او با امانوئل مکرون که بخش‌هایی از آن را پیشتر روزنامه‌های لو فیگارو (منبع به زبان فرانسوی) و ماریان (منبع به زبان فرانسوی) منتشر کرده‌اند.پس از «یک رئیس‌جمهور نباید این‌ها را بگوید…» اثر ژرار داوه و فابریس لوم، که نقطه پایان ریاست‌جمهوری فرانسوا اولاند بود، اکنون نوبت جانشین او، امانوئل مکرون، است که موضوع کتابی حاوی دردِدل‌های بی‌پرده قرار گیرد. برخلاف رئیس‌جمهور سوسیالیست پیشین، رئیس دولت کنونی چند روز پیش فهمید که دل‌مشغولی‌ها و احساسات خود را که از طریق تلگرام برای سرمقاله‌نویس، فرانسواز دگوا، فرستاده بود، قرار است علنی شود.آغازکننده این گفت‌وگو خود رئیس‌جمهور است که در تابستان ۲۰۲۴، برای تشکر از فرانسواز دگوا به خاطر حمایت از بریژیت مکرون در شبکه ایکس، در حالی که او هدف پیام‌های توطئه‌محوری بود که او را مرد می‌نامیدند، به او پیام می‌دهد. «از شما ممنونم، هم من و هم همسرم. فراتر از اختلاف‌نظرهای سیاسی، آنچه اهمیت دارد، کلمات شماست»، برایش می‌نویسد و زیر آن را با «EM». امضا می‌کند. فرانسواز دگوا از این فرصت استفاده می‌کند و گفت‌وگو با نخستین شخصیت کشور را ادامه می‌دهد.کتاب او به‌ویژه تأیید می‌کند که امانوئل مکرون هرگز قصد نداشت مأموریت تشکیل دولت را به ائتلاف «جبهه نوین مردمی»، که در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ در رتبه نخست قرار گرفت، بسپارد.امانوئل مکرون هرگونه تصمیم پرریسک درباره انحلال را رد می‌کند«فقط خودش و شما همه هستید که فکر می‌کنید او روزی می‌تواند به ماتینیون برسد»، او هنگام اشاره به لوسی کسته، نامزد نخست‌وزیری، می‌نویسد. زیرا به باور رئیس‌جمهور، «این حزب آر‌ان (حزب «اجتماع ملی»، حزب مارین لوپن، توضیح سردبیر) بود که پیروز شد» در پی انحلال ناموفق، که عملا نیمه دوم دوره پنج‌ساله دوم او را از بین برد.امانوئل مکرون با این برداشت که تصمیمی سیاسی و پرریسک گرفته شده، موافق نیست. «این انحلال، که از هر نظر برایم بسیار پرهزینه بود، با این حال در همان‌جا جلوی حزب آر‌ان را گرفت. مطمئنم. آن‌ها برای پاییز آماده بودند، نه برای ژوئن»، او باز می‌نویسد.در این تبادل‌ها، سرمقاله‌نویس و رئیس‌جمهور از کلیت صحنه سیاسی فرانسه حرف می‌زنند. گابریل اتال؟ «به او زیادی همه‌چیز داده‌ایم. همیشه. خیلی زیاد». فرانسه تسلیم‌ناپذیرِ ژان‌لوک ملانشون؟ «استراتژی ال‌اف‌آی (حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، توضیح سردبیر) دیوانه‌وار است اما من به آن اعتقادی ندارم». امانوئل مکرون در عوض از الیویه فور، دبیر اول حزب سوسیالیست، به‌گرمی تمجید می‌کند.«آدم خوبی است، خیلی هم خوب است، الیویه»، او می‌نویسد و معتقد است کسی که بعدتر متحمل شکست سختی در برابر رافائل گلوکسمان شد، باید نامزد شود: «بگذار برود، الیویه. بقیه افتضاح‌اند، اگر یکی‌یکی سراغشان برویم!».«بجنب دیگر، باید رفت. باید بی‌محابا جلو رفت، او می‌تواند با ملوش دربیفتد» (لقب ژان‌لوک ملانشون، توضیح سردبیر)، «من خودم با او درافتادم، کار آسانی نیست اما می‌شود از پسش برآمد»، او تشویق می‌کند.در پیام‌های دیگری، امانوئل مکرون از نحوه برخورد رسانه‌ها با خود گلایه می‌کند و از مقالات جانبدارانه و کسانی که خوراک آن‌ها را فراهم می‌کنند، انتقاد می‌کند. «این سه تا مقاله نیستند که تفاوت ایجاد می‌کنند»، او امیدوارانه می‌نویسد و خبرنگارانی را می‌کوبد که به خود اجازه می‌دهند بدون آن‌که او را ملاقات کرده باشند، درباره عملکردش بنویسند. «اغلب شما و همکارانتان، همه‌تان با من خیلی سختگیر هستید»، او شکایت می‌کند.رئیس‌جمهور از آینده خود پس از الیزه می‌گویداز آن‌جا که او به‌دلیل محدودیت دو دوره‌ای نمی‌تواند بار دیگر نامزد ریاست‌جمهوری شود، امانوئل مکرون چند ماه مانده به پایان حضورش در الیزه، به جمع‌بندی کارنامه خود می‌پردازد. «در این هشت سال حرکت کرده‌ایم. کارهای زیادی علیه جدایی‌طلبی، برای قدرت خرید... انجام داده‌ایم. اغلب شما و همکارانتان، همه‌تان با من خیلی سختگیر هستید»، او در ژوئن ۲۰۲۶ تأکید می‌کند.اما آینده او پس از ترک الیزه در بهار آینده چه خواهد شد؟ هرچند او به‌طور دقیق به این موضوع نمی‌پردازد، چند نشانه را مطرح می‌کند. روز ۵ ژوئیه ۲۰۲۶، لو ژورنال دو دیمانش (منبع به زبان فرانسوی)، روزنامه‌ای که در مالکیت میلیاردر ونسن بولوره و دارای خط تحریری نزدیک به راست افراطی است، می‌نویسد که رئیس‌جمهور ممکن است برای میلیاردر دیگری به نام زاویر نیل کار کند.«مهمل مطلقِ تمام‌عیار»، واکنش امانوئل مکرون است، هنگامی که فرانسواز دگوا برای راستی‌آزمایی این خبر از او می‌پرسد و نام میلیاردرهای دیگری را نیز به‌عنوان مقاصد احتمالی آینده‌اش ردیف می‌کند.«من پیش هیچ‌کس نخواهم رفت. یک جای کوچک برای خودم را به یک جای بزرگ نزد دیگران ترجیح می‌دهم. در هر حال اگر وارد کسب‌وکار شوم، تجارت خودم خواهد بود و بیشتر هم بیرون از فرانسه را در نظر دارم. اما نه کارمند آن‌ها خواهم شد و نه مدیونشان. هرگز»، او اطمینان می‌دهد.