نقشه استخراج جدید آسیب ناشی از استخراج فلزات برای گوشی هوشمند شما را برجسته می کند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

پایدارترین گوشی هوشمندی است که در حال حاضر دارید. تخمین زده می شود که 80 درصد از تأثیر منفی تلفن شما بر محیط زیست قبل از اولین دقیقه استفاده رخ می دهد - حتی قبل از اینکه جعبه آن باز شود.

یک گوشی هوشمند حاوی بیش از 70 ماده خام و بیش از 50 فلز است. بسیاری از اینها باید از زمین استخراج شوند. یک تلفن استاندارد 200 گرمی شامل استخراج منابع از بیش از 200 کیلوگرم (440 پوند) مواد خام است. این معادل وزن 200 کیسه قند استاندارد، 100 آجر یا یک خرس گریزلی بالغ است.

استخراج مواد خام مناظر را ویران می کند، منابع آب محلی را مختل می کند و اکوسیستم ها را آلوده می کند. جوامع کامل در کشورهایی مانند آرژانتین، شیلی، بولیوی، جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC)، اکوادور و فیلیپین برای باز کردن مکان‌های معدنی آواره شده‌اند. برخی از کشورها کار کودکان مورد استفاده در عملیات استخراج و فرآوری خود را نادیده می گیرند.

بسیاری از مواد اولیه حیاتی گوشی شما تنها در مکان های انگشت شماری یافت می شوند. این بدان معناست که کنترل بر آن مواد هم از نظر اقتصادی و هم از نظر سیاسی مهم است، ایجاد تنش های ژئوپلیتیکی، زنجیره تامین شکننده و رقابت برای دسترسی. این می تواند به درگیری دامن بزند.

به طور خلاصه، پشت تلفن در دست شما داستانی است که شامل آسیب های زیست محیطی، آلودگی، نقض حقوق بشر و ژئوپلیتیک خطرناک است.

یک نظرسنجی اخیر از 6000 بزرگسال در شش کشور (بریتانیا، ایالات متحده، فرانسه، آلمان، اسپانیا و ژاپن) نشان داد که بیش از نیمی از آنها نمی توانند یک ماده خام را در گوشی هوشمند خود نام ببرند. این نظرسنجی که به سفارش Back Market (یک شرکت نوسازی فناوری جهانی) انجام شد، نشان داد که از هر 4 نفر تنها 1 نفر احساس اطمینان می کند که می داند چه چیزی در گوشی خود می رود. از هر 10 نفر هفت نفر هرگز به این فکر نکرده اند که منشا دستگاهی را که هر روز استفاده می کنند بررسی کنند.

آگاهی از عواقب استخراج می تواند بر تصمیمات مصرف کنندگان تأثیر بگذارد. از هر 10 نفری که در این نظرسنجی شرکت کردند، هفت نفر گفتند که کار کودکان باعث می‌شود آنها کمتر به خرید گوشی جدید بپردازند، در حالی که نزدیک به دو سوم علاقه‌مند به دیدن نحوه استخراج و پردازش مواد هستند.

برای مقابله با این شکاف در آگاهی، Back Market با نه کارشناس بین المللی، از جمله من، برای کمک به ساخت Mine My Phone همکاری کرد. این مرکز دیجیتال با دسترسی باز نقشه‌برداری از سایت‌های استخراج جهانی را نشان می‌دهد و آنها را به 10 فلز کلیدی داخل گوشی‌های هوشمند متصل می‌کند: کبالت، لیتیوم، تانتالم، گالیم، گرافیت، طلا، قلع، مس، ایندیم و عناصر خاکی کمیاب.

عناصر خاکی کمیاب گروهی از 17 فلز هستند که شامل نئودیمیم، سریم و لانتانیم است. آنها در پوسته زمین رایج هستند، اما معمولا در غلظت های کوچک یافت می شوند - در حال حاضر فقط ذخایر حاوی 5٪ از فلزات وزنی از نظر مالی مقرون به صرفه هستند.

می توانید از این نقشه برای ردیابی مواد گوشی خود به منابع آنها استفاده کنید. محتوا را می توان بر اساس نوع تأثیر (مانند محیطی، انسانی یا ژئوپلیتیکی) فیلتر کرد، همچنین مصاحبه های کارشناسی و گزارش های تحقیقی در مورد شرایط یافت شده در سایت های معدن در سراسر جهان وجود دارد.

به عنوان مثال، عنصر فلزی کبالت جزء ضروری تقریبا تمام باتری های تلفن همراه است. مقداری از کبالت موجود در تلفن شما ممکن است توسط کودکان 6 ساله استخراج شده باشد.

استخراج کبالت بر دو روش بسیار متفاوت متکی است: معادن روباز صنعتی که از ماشین آلات سنگین برای شکستن زمین و بیرون کشیدن مواد معدنی استفاده می کنند، و معادن صنایع دستی که کارگران با ابزارهای خام و تجهیزات حفاظتی کمی حفاری می کنند.

جمهوری دموکراتیک کنگو 50 درصد از ذخایر کبالت جهان را در اختیار دارد و بیشتر آن چیزی که استخراج می شود به چین ارسال می شود. در آنجا، بیش از 75 درصد از عرضه جهانی کبالت به کبالت خالص برای استفاده در تلفن‌های همراه یا باتری خودروهای الکتریکی تصفیه می‌شود.

با پایان یافتن غنی ترین ذخایر، انتظار می رود تولید کبالت خالص پس از سال 2030 کاهش یابد. تا سال 2040، عرضه جهان ممکن است سالانه 50000 تن کمتر از تقاضا باشد.

هدف Mine My Phone توانمندسازی مصرف‌کنندگان است تا بتوانند با دولت‌ها در سراسر جهان لابی کنند تا صنعت فناوری را تنظیم کنند، به طوری که گوشی‌های هوشمند به گونه‌ای ساخته شوند که قابل ارتقا، تعمیر، قابل استفاده مجدد و بازیافت باشند.

صنعت گوشی های هوشمند نیاز به تغییر دارد. در حالی که برخی از شرکت‌ها در حال ساخت مدل‌های سود جدید هستند، مانند طرح‌های مدولار شرکت هلندی Fairphone، بازیگران بزرگ این صنعت هنوز درگیر این موضوع نشده‌اند.

عمر خودروها بین 12 تا 28 سال است. گوشی های هوشمند باید حداقل 10 سال عمر کنند.

برای جلوگیری از اتلاف غیر ضروری، تلفن ها باید قابل ارتقا باشند. از نظر فناوری، باید بتوانیم پردازنده‌های سریع‌تر یا دوربین‌های بهتری قرار دهیم. وقتی صحبت از نرم افزار به میان می آید، حداقل به مدت 10 سال به پشتیبانی تضمینی گوشی ها نیاز داریم.

گوشی ها باید قابل تعمیر باشند تا صفحه نمایش های ترک خورده، قطعات الکترونیکی شکسته و باتری های خراب همه به راحتی قابل تعویض باشند. می‌توان گوشی‌های بیشتری را درست مانند ماشین‌های دست دوم برای استفاده مجدد ساخت.

با طراحی گوشی‌های هوشمندی که بازیافت آن‌ها آسان‌تر است، می‌توان تمام مواد خام با ارزش آن‌ها را استخراج کرد و مجددا مورد استفاده قرار داد، نه اینکه همانطور که معمولا انجام می‌دهند در محل دفن زباله در یک کشور در حال توسعه قرار گیرند. هر گرم فلز بازیابی شده یک کیلوگرم سنگ کمتر است که باید حفر شود.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.