نقشه مکان مشکوک هواپیمای گم شده آملیا ارهارت را نشان می دهد

نقشه ای جزیره دورافتاده اقیانوس آرام را نشان می دهد که تصور می شود آملیا ارهارت تقریبا 90 سال پیش به تلاش شوم خود برای پرواز در سراسر جهان پایان داد، زیرا محققان به خشکی می رسند تا یک غرق مشکوک را بررسی کنند که در نهایت می تواند سرنوشت خلبان پیشگام و هواپیمای مفقود شده او را فاش کند.

اکسپدیشن 17 نفره با حمایت دانشگاه پردو در نیکومارورو، یک جزیره مرجانی غیرمسکونی در جمهوری کیریباتی، برای بررسی یک شی غوطه‌ور که به عقیده محققان می‌تواند بخشی از هواپیمای لاکهید الکترا 10E ارهارت باشد، هستند.

این شی که به عنوان "شیء تارایا" شناخته می شود، در تصاویر ماهواره ای از تالاب جزیره ظاهر می شود. شکل دراز آن باعث شده است که محققان مشکوک شوند که می تواند بدنه و دم هواپیمای گم شده ارهارت باشد.

تیمی از دانشگاه پردو و موسسه میراث باستان شناسی (ALI) روز دوشنبه پس از یک سفر 5 روزه 830 مایلی دریایی در سراسر اقیانوس آرام جنوبی وارد شدند. محققان قصد دارند از سونار، مغناطیس‌سنج و سایر تکنیک‌های باستان‌شناسی برای بررسی شی و تعیین آنچه در زیر رسوب نهفته است استفاده کنند.

اگر تأیید شود که این شی بخشی از هواپیمای ارهارت است، می تواند شواهد مهمی در مورد آنچه در آخرین پرواز او در ژوئیه 1937 رخ داد ارائه دهد.

محققان به نیوزویک گفتند، روز سه‌شنبه، این تیم از اره‌های برقی و قمه برای باز کردن مسیری که بیش از حد رشد کرده به سمت تالاب جزیره استفاده کردند، مناطقی را ایجاد کردند و شروع به ارزیابی محل تحقیقات کردند. آنها در راه با حداقل چهار خرچنگ نارگیل گوشت خوار غول پیکر جزیره روبرو شدند اما گزارش دادند که آنها "هیچ تهدیدی برای عملیات" ندارند.

اعضا همچنین برای جستجوی آثار باستانی در داخل ماسه در شبه جزیره تارایا قدم زدند، در حالی که تیم باستان شناسی دریایی شرایط را در کف تالاب قبل از کار میدانی که قرار است چهارشنبه آغاز شود، بررسی کردند.

دکتر ریچارد پتیگرو، مدیر اجرایی ALI پیشتر در مصاحبه ای اختصاصی به نیوزویک گفت: «این پرونده زمان زیادی را به طول انجامیده است. "اما ما شواهد جدیدی داریم. یک شی در تالاب نیکومارورو قابل مشاهده است. همه چیزهایی که می بینیم نشان می دهد که این چیزی است که از هواپیمای آملیا ارهارت باقی مانده است، بسیار محتمل، شاید حتی محتمل."

ارهارت در 2 ژوئیه 1937 در حالی که تلاش می کرد اولین زنی باشد که در امتداد خط استوا به دور دنیا پرواز می کند ناپدید شد.

سفر او در اوکلند، کالیفرنیا، در مه 1937 آغاز شده بود. او با همراهی دریانورد فرد نونان، قبل از عبور از دریای کارائیب، آمریکای جنوبی، آفریقا، خاورمیانه، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و استرالیا به سمت شرق در سراسر ایالات متحده سفر کرد.

در پایان ماه ژوئن، این جفت به لائه، گینه نو، در محلی که اکنون پاپوآ گینه نو نامیده می شود، رسیده بودند. مقصد بعدی آنها جزیره هاولند بود، جزیره ای کوچک و دورافتاده در اقیانوس آرام که در آن قصد داشتند قبل از ادامه سفر خود سوخت گیری کنند.

پرواز از Lae به Howland یکی از چالش برانگیزترین مراحل سفر بود که تقریبا 2550 مایل را بر فراز اقیانوس باز طی کرد.

ارهارت و نونان در 2 ژوئیه از لایی بلند شدند. کاتر گارد ساحلی ایالات متحده Itasca در نزدیکی جزیره هاولند مستقر بود تا به ارتباطات رادیویی و ناوبری کمک کند.

ارهارت مشکلاتی را در برقراری ارتباط با کشتی گزارش کرد و نشان داد که سوخت رو به اتمام است. آخرین انتقال شناخته شده او به Itasca یک خط ناوبری موقعیت را نشان داد اما مکان دقیق او را مشخص نکرد.

هواپیما، ارهارت و نونان هرگز پیدا نشدند.

توضیح رسمی غالب این بوده است که سوخت هواپیما تمام شده و در نزدیکی جزیره هاولند در اقیانوس آرام سقوط کرده است. تئوری نیکومارورو احتمال متفاوتی را ارائه می دهد: این که این جفت مقصد مورد نظر خود را از دست دادند، به جستجوی زمین ادامه دادند و در نهایت یک فرود اضطراری در جزیره مرجانی داشتند.

نیکومارورو تقریبا در 400 مایلی جنوب شرقی جزیره هاولند قرار دارد. محققانی که در حال بررسی شی تارایا هستند امیدوارند که بررسی لاشه های مشکوک بتواند به تعیین اینکه آیا ارهارت و نونان به جزیره رسیده اند یا خیر.

نیکومارورو یک مرجان مرجانی دورافتاده در گروه جزایر فینیکس کیریباتی، در اقیانوس آرام مرکزی است. این جزیره که قبلا به عنوان جزیره گاردنر شناخته می شد، توسط یک صخره مرجانی احاطه شده است و یک تالاب در مرکز آن وجود دارد.

این جزیره امروزه خالی از سکنه است و از مراکز اصلی جمعیت دور است و تحقیقات باستان شناسی را از نظر لجستیکی دشوار می کند.

این جزیره برای چندین دهه توجه محققان ارهارت را به خود جلب کرده است زیرا احتمال اینکه او و نونان از فرود اضطراری در آنجا جان سالم به در ببرند.

حامیان تئوری غریق به گزارش های تاریخی از بقایای انسانی کشف شده در این جزیره در سال 1940، همراه با مصنوعاتی که به طور بالقوه می توانند با یک مرده غرق شده مرتبط باشند، اشاره می کنند. شواهد به طور قطعی ثابت نکرده اند که بقایای آن متعلق به ارهارت یا نونان است.

آخرین اکسپدیشن به جای جستجوی کل جزیره یا اقیانوس اطراف، بر روی یک هدف خاص زیر آب متمرکز شده است.

شی تارایا اولین بار توسط محقق مایکل اشمور در تصاویر ماهواره ای در سال 2020 مورد توجه قرار گرفت. محققان بر این باورند که تغییرات در رسوبات تالاب ممکن است بخشی از جسم را در معرض دید قرار داده باشد و شکل آن را راحت تر دیده شود.

این تیم قصد دارد منطقه را به طور سیستماتیک بررسی کند، با استفاده از مغناطیس‌سنج‌ها برای شناسایی اجزای فلزی خاص و سونار برای بررسی اجسام زیر کف تالاب. یک هیدروپروب به محققین کمک می کند عمق، جهت و ترکیب سطح جسم را ارزیابی کنند. سپس ممکن است از لایروبی القای آب برای حذف رسوب برای بازرسی بصری استفاده شود.

این اکسپدیشن توسط دانشگاه پوردو پشتیبانی می شود، جایی که ارهارت به عنوان مشاور شغلی و مشاور هوانوردی از سال 1935 تا 1937 در آنجا کار می کرد.

کلی هیلر، مدیر ارشد بازاریابی پوردو، قبلا در مصاحبه ای با نیوزویک گفت: «هدف ما این است که آن را به پوردو بازگردانیم. "همیشه برنامه این بود - آملیا و همسرش می خواستند هواپیما برای تحقیق و آموزش بیشتر بازگردد. اکنون ما یک شانس واقعی برای انجام این کار داریم."

در حال حاضر، این ماموریت به جای یک عملیات بازیابی، یک تحقیق است. حتی اگر محققان لاشه هواپیما را شناسایی کنند، مجوزها و کار بیشتری قبل از بازگرداندن بقایای قابل توجه به سطح مورد نیاز است.

نیکومارورو محل زندگی خرچنگ‌های نارگیلی عظیمی است که به خرچنگ‌های سارق نیز معروف هستند، که از بزرگترین بندپایان ساکن خشکی در جهان هستند. آنها لاشخورها و همه چیزخواران هستند که قادر به تغذیه از انواع مواد گیاهی و جانوری هستند.

خرچنگ‌های نارگیلی به لاشه‌برداری لاشه‌ها معروف هستند و چنگال‌های قدرتمند آن‌ها به آن‌ها اجازه می‌دهد تا به منابع غذایی نفوذ کنند که حیوانات دیگر ممکن است برای دسترسی به آن تلاش کنند. تیم اعزامی حتی اندازه و فعالیت شبانه خود را به عنوان دلیلی برای خوابیدن در کشتی پشتیبانی خود به جای در جزیره ذکر کرده اند.

حضور آنها سؤالاتی را در مورد اینکه آیا آنها می توانستند بقایای ارهارت یا نونان را در صورت مرگ این زوج در جزیره مصرف کنند، ایجاد کرده است. اما هیچ شواهد قطعی تا کنون وجود ندارد که نشان دهد.

استخوان‌های انسانی که در سال 1940 در نیکومارورو کشف شد، توسط مقامات آن زمان مورد بررسی قرار گرفت، اما بقایای آن متعاقبا گم شدند. هویت آنها همچنان موضوع بحث است.

برخی از محققان استدلال کرده اند که اندازه گیری های اسکلت تاریخی ممکن است با ارهارت سازگار باشد، در حالی که برخی دیگر بر محدودیت های شواهد موجود تاکید کرده اند. هیچ شناسایی قطعی انجام نشده است.

آخرین ارسال‌های رادیویی ارهارت یکی از مهم‌ترین شواهد در جستجوی هواپیمای گم‌شده ارهارت است.

در صبح روز 2 ژوئیه 1937، هنگامی که ارهارت به منطقه اطراف جزیره هاولند نزدیک شد، تلاش کرد تا ارتباط رادیویی قابل اعتمادی با Itasca برقرار کند. کشتی سعی داشت او را به سمت جزیره راهنمایی کند، اما مشکلات ارتباطی و ناوبری این تلاش را پیچیده کرد.

طبق گزارش رادیویی تاریخی، حدود ساعت 7:42 صبح، ارهارت گزارش داد که معتقد است هواپیما نزدیک کشتی است اما او نمی تواند آن را ببیند. او همچنین گزارش داد که سوخت رو به اتمام است و او در ارتفاع حدود 1000 فوتی پرواز می کند.

Itasca تلاش کرد تا پاسخ دهد، اما به نظر نمی رسید که هواپیما به طور قابل اعتمادی ارسال های کشتی را دریافت کند.

اندکی قبل از ساعت 8 صبح، ارهارت گزارش داد که در حال چرخش است و درخواست بلبرینگ کرد. خدمه به تلاش برای ایجاد موقعیت خود ادامه دادند.

تقریبا در ساعت 8:43 صبح، Itasca آنچه را که عموما به عنوان آخرین انتقال از هواپیما دریافت می کند، ثبت کرد. ارهارت گزارش داد که هواپیما در خط ناوبری 157–337 قرار داشت و به سمت شمال و جنوب حرکت می کرد.

این انتقال مکان تایید شده ای را ارائه نکرد و امدادگران را بدون نشانه روشنی از جایی که هواپیما رفته است، رها کرد.

جستجوی بزرگ توسط نیروی دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده به دنبال آن انجام شد، اما نه هواپیما و نه سرنشینان آن یافت نشدند.

رکورد رادیویی از آن زمان به مرکزی برای توضیحات رقابتی ناپدید شدن تبدیل شده است. تئوری متعارف معتقد است که سوخت ارهارت و نونان تمام شد و در نزدیکی جزیره هاولند به اقیانوس سقوط کردند. حامیان نظریه نیکومارورو استدلال می کنند که این جفت ممکن است به جستجوی زمین ادامه داده و در نهایت به جزیره مرجانی رسیده باشند. اگر محققان ثابت کنند که شی Taraia لاشه هواپیما است و بتوانند آن را به عنوان Electra Earhart شناسایی کنند، آخرین اکسپدیشن می تواند به حل بخشی از این بحث کمک کند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید. در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سامانتا بیچ و ادوارد تی کامینز