نمایشنامه ای که زندگی من را تغییر داد: "من ملکه بدجنس در تیتوس آندرونیکوس بودم - ما آن را مانند کابوس در خیابان الم انجام دادیم"

جشنواره انتقام خونین شکسپیر مملو از وحشت و ترسناک است، اما رفاقت اجرای آن با تئاتر جوانان تأثیری خوشایند داشت.

تیتوس آندرونیکوس باید یکی از بدترین نمایشنامه های ویلیام شکسپیر باشد. در واقع تی اس الیوت آن را "یکی از احمقانه ترین و بی الهام ترین نمایشنامه هایی که تا کنون نوشته شده" نامیده است. با این حال جایگاه بسیار ویژه ای در قلب من دارد. این یک جشن انتقام خونین است که در آن هر عمل خشونت آمیز تر از قبلی است. تیتوس آندرونیکوس با تامورا "وحشی"، "ملکه گوت ها" به عنوان زندانی از جنگ باز می گردد. او یواشکی اقدام به کشتن و نابودی خانواده او می کند و زمانی که او متوجه این موضوع شد، پسرانش را به قتل رساند و آنها را در یک کیک به او خدمت کرد. نمایشنامه با خون های جعلی و دریایی از قتل عام به پایان می رسد.

در روزگار شکسپیر، این یک فیلم موفق بود، نوعی فیلم اسلشر قرن شانزدهم.

نمایشنامه ها چیزهای بسیار قدرتمندی هستند و من عمرم را صرف تماشای آنها و نوشتن آنها کرده ام. برخی از آنها وحیانی بوده اند، اما هیچ کدام مانند تیتوس آندرونیکوس بر من تأثیری نداشته است. این اولین نمایشی بود که خارج از مدرسه در آن حضور داشتم – بنابراین فکر می‌کنم درباره قدرت دگرگون‌کننده تئاتر جوانان باشد. ادامه مطلب...