نمایه - الیف ارالپ، ممدانی آلمانی، در برلین به پیروزی تاریخی دست یافت

رای دهندگان برلین روز یکشنبه یک پیروزی تاریخی را به الیف ارالپ، مدافع حقوق بشر ترک تبار که اکنون اولین شهردار حاکم بر ایالت-شهر با سابقه مهاجر است، اعطا کردند.

حزب چپ سوسیالیست او 25.7 درصد آرا را به خود اختصاص داد که بیش از دو برابر سهم خود نسبت به سه سال پیش بود. در بهار، حزب هنوز در اواسط نوجوانی در حال رای گیری بود. این افزایش به طور گسترده به عنوان شواهدی مبنی بر اینکه ارالپ اعتماد مردم برلین را جلب کرده و حال و هوای شهر را تسخیر کرده است، تفسیر شد.

ارالپ یکشنبه شب به هواداران خوشحال گفت: «برلینی‌ها، متشکرم - از اعتماد شما متشکرم. ما امروز با هم تاریخ را ساختیم. از هم اکنون برلین را تغییر خواهیم داد - با هم. او گفت "عشق و عدالت" بر "نفرت" غلبه کرده است.

در ماه‌های اخیر، حامیان و بسیاری از مفسران در رسانه‌های بین‌المللی، ظهور او را با پیروزی زهران ممدانی، شهردار نیویورک در سال ۲۰۲۵ مقایسه کرده‌اند. ارالپ نیز در طول مبارزات انتخاباتی از آن موازی استقبال کرد.

او تنها چند روز قبل از رای گیری به آنادولو گفت: "امیدوارم آنچه در منهتن، نیویورک ممکن بود، در برلین نیز امکان پذیر باشد." ممدانی روی مطالبات اجتماعی تمرکز کرد و این کاری است که ما نیز انجام می دهیم. و او جوامع مختلف را گرد هم آورد، این موفقیت بزرگی بود و این همان کاری است که ما نیز سعی می کنیم انجام دهیم.

او مانند ممدانی فشارهای اقتصادی روزمره را در مرکز مبارزات انتخاباتی خود قرار داد: افزایش اجاره بها، هزینه های حمل و نقل بالاتر و مشکلات در جمع آوری زباله های خیابانی. تیم او یک کمپین خانه به خانه در سراسر محله ها اجرا کرد و از مناطقی که از آلترناتیو ضد مهاجرت برای آلمان (AfD) حمایت می کردند، چشم پوشی نکرد.

او پیشنهاد کرد سقف اجاره آپارتمان های شهری، یک اداره دولتی برای مبارزه با افزایش غیرقانونی اجاره بها، و احیای طرح هایی برای تبدیل شرکت های بزرگ مسکن به مالکیت عمومی ارائه شود. او متعهد شد که یک دولت تحت رهبری حزب چپ، برلین را برای همه مقرون به صرفه‌تر خواهد کرد.

والدین ارالپ پس از کودتای نظامی 1980 از ترکیه به آلمان آمدند. او که در سال 1981 در مونیخ به دنیا آمد، در دورتموند و هامبورگ بزرگ شد و به مدت 16 سال در برلین زندگی کرده است.

او گفته است که پس از مشاهده بی عدالتی و تبعیض در کودکی تصمیم به تحصیل در رشته حقوق گرفته است و بارها به یاد می آورد که چگونه در دوران دبستان تحت تاثیر موج خشونت افراطی دست راستی که مهاجران را در آلمان در دهه 1990 هدف قرار می داد، قرار گرفت.

این مسیر او را وارد کار حقوق بشر کرد. او مشاور سیاست حقوقی گروه حزب چپ در بوندستاگ شد، در سال 2017 به این حزب پیوست و در سال 2021 وارد پارلمان ایالتی برلین شد. او مدت‌هاست علیه تبعیض کار کرده و برای حقوق رای برای افراد دارای پیشینه مهاجر بحث کرده است.

او هنوز در یک آپارتمان اجاره ای زندگی می کند و سال ها بدون موفقیت به دنبال آپارتمان جدید می گردد. او در پاسخ به این سوال که آیا مالکان او را به دلیل نام خانوادگی ترکی‌اش رد کرده‌اند، گفت که نمی‌دانم، زیرا صاحبخانه‌ها نیازی به ارائه دلیل ندارند.

ارالپ خود را به عنوان پاسخی به راست افراطی AfD پس از نمایش قدرتمند آن حزب در ساکسونی-آنهالت دو هفته قبل معرفی کرد. او استدلال کرد که پیروزی حزب چپ در برلین نقطه عطفی در برابر حرکت AfD خواهد بود.

او پس از رای گیری گفت: "من پاسخگوی انتخابات زاکسن-آنهالت هستم." او استدلال کرد که اگر فردی با پیشینه مهاجر، شهردار برلین شود و به جای سرزنش پناهندگان، پاسخی به بی عدالتی اجتماعی بدهد، سیگنالی قوی خواهد بود.

او همچنین از CDU محافظه کار فریدریش مرز صدراعظم به دلیل اتخاذ مواضع راست افراطی مرتبط با AfD و به نظر او ناتوانی در رسیدگی به نگرانی های اصلی مردم انتقاد کرد. او گفت که بسیاری از رای دهندگان احساس می کنند "افرادی که در رأس هستند فقط آنچه را که می خواهند انجام می دهند" و دیگر صدای آنها را نمی شنوند.

او گفت که رای دهندگان معترض از افول اجتماعی می ترسند و نظریه های قربانی را می پذیرند، "اگرچه پناهندگان مقصر این آشفتگی نیستند، اما سیاست نئولیبرالی است که بودجه هزینه های اجتماعی را کاهش می دهد و از فقیرترین ها حمایت نمی کند."

او گفت که حزب چپ گزینه جایگزین است: اقدامات جدید علیه افزایش اجاره بها، اقدام علیه بنگاه‌های املاک بزرگ که مستاجران را تحت فشار قرار می‌دهند، و شهرهای ارزان‌تر بدون توجه به پیشینه اجتماعی یا منشأ.

ارالپ همچنین بحث در مورد اعتراضات طرفدار فلسطین را بخشی از مشخصات خود کرد. او ائتلاف تحت رهبری کای وگنر را به رهبری CDU متهم کرد که رویدادها را لغو کرده و از نیروی پلیس نامتناسب علیه تظاهرکنندگان صلح‌جو استفاده می‌کند.

او گفت: «شهردار برلین هرگز به مسائل مردم فلسطین در برلین گوش نداد، که این یک اشتباه بزرگ است. ما شاهد خشونت و سرکوب زیادی علیه مردم بودیم و من می‌خواهم که این کار متوقف شود.»

او از منتقدان صریح دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و وزرای راست افراطی آن بوده است و جنایات جنگی در غزه را محکوم کرده است. او در پاسخ به سوالی درباره حکم بازداشت دادگاه کیفری بین‌المللی علیه نتانیاهو، گفت که اگر نتانیاهو به برلین بیاید، برای دستگیری او تلاش خواهد کرد.

او در مصاحبه اخیر خود گفت: نتانیاهو باید دستگیر شود و در برابر دادگاه های بین المللی به خاطر جنایاتی که مرتکب شده پاسخگو باشد.

او اتهامات یهودی ستیزی علیه حزب خود را به شدت رد می کند و می گوید که این حزب از حمایت از زندگی یهودیان و همچنین از زندگی فلسطینی ها و مسلمانان حمایت می کند و اسرائیل و فلسطین هر دو حق وجود دارند. او استدلال می کند که انتقاد از جنایات جنگی توسط دولت نتانیاهو در غزه، یهودی ستیزی نیست. او همچنین گفته است که در طول زندگی حرفه ای خود در کمپین هایی علیه یهودستیزی شرکت کرده است.

پیروزی ارالپ در شب انتخابات هنوز به او شهردار نمی دهد. چالش بعدی تبدیل یک کمپین مبتنی بر اجاره های ارزان تر و تغییر مسیر به ائتلافی است که بتواند بر برلین را اداره کند.

حزب چپ علیرغم پیشروی آشکار خود، از اکثریت مطلق فاصله زیادی داشت و به حداقل دو شریک نیاز داشت. پس از رقابتی که علیه سیاست CDU صورت گرفت، عملی ترین راه اتحاد سه حزبی با SPD چپ میانه و سبزهای طرفدار محیط زیست است.

آنجاست که موازی ممدانی آزمایش می شود. توجه در روزهای آینده به این معطوف خواهد شد که آیا ارالپ می‌تواند به وعده‌های اصلی خود در حین چانه‌زنی با احزابی که همه مواضع حزب چپ را ندارند، عمل کند.

ارالپ گفته است که برنامه حزبش در انتخابات پیروز شد و اجاره های ارزان تر و عدالت اجتماعی باید در هر معامله ائتلافی گنجانده شود. شرکای بالقوه او را تحت فشار قرار خواهند داد که او مایل به رها کردن آن است. اینکه او تا چه حد خم می‌شود - و چقدر از آن دستور کار باقی می‌ماند - تعیین می‌کند که آیا مقایسه ممدانی به عنوان لفاظی مبارزات انتخاباتی محو می‌شود یا تبدیل به چیزی می‌شود که او واقعا می‌تواند در مقام خود ارائه کند.