خشم جاده های هند: وقتی ماشین ها به سلاح تبدیل می شوند

یک درگیری جاده ای در گوروگرام، حومه دهلی نو، هفته گذشته پس از اینکه یک دوچرخه سوار زن 27 ساله تحت تعقیب قرار گرفت و توسط یک خودرو مورد ضرب و شتم قرار گرفت، در فضای مجازی پخش شد.

دو طرف روایت‌های متفاوتی از مناقشه اولیه ارائه کردند و راننده خودرو به رسانه‌های هندی گفت که گروه دوچرخه‌سواران از خودروی او سبقت گرفتند و در مقابل آن سرعت خود را کاهش دادند.

شیوانی چاوهان، راکب موتورسیکلت نیز به نوبه خود گفت که ماشین او را تعقیب می کرد و مشاجره زمانی شروع شد که او از افراد داخل خواست فاصله ایمن را رعایت کنند.

دوربین سوار بر موتور سیکلت چاوهان نشان می دهد که ماشین از پهلو به او ضربه می زند و آنها با سرعت در حال دور شدن او هستند و او در جاده می غلتد.

چاوهان به نقل از رسانه های خبری هند گفت: "می توانستم دچار شکستگی های جدی یا جراحات داخلی شده و حتی بمیرم. به دلیل وجود چنین افرادی، جاده های گوروگرام و دهلی احساس ناامنی می کنند."

بر اساس گزارش ها، راننده مدعی است که کنترل وسیله نقلیه خود را از دست داده و به دلیل ترس از انتقام از سوی گروه دوچرخه سوار، صحنه را ترک کرده است. پلیس پس از آن راننده را به اتهاماتی از جمله تلاش برای قتل و تعقیب دستگیر کرد.

این مورد تنها آخرین نمونه از این بود که چگونه یک اختلاف در جاده های شلوغ هند به سرعت می تواند به خشونت تبدیل شود.

در ماه مارس در حسن، در ایالت کارناتاکا جنوبی، مردان جوان بر سر راننده یک خودروی شاسی بلند تویوتا فورچونر فریاد زدند تا سرعت خود را کاهش دهد.

پلیس گفت که راننده خودرو را دور زد و به گروه حمله کرد و یک مرد را کشت و سه نفر دیگر را به شدت مجروح کرد.

در آن ماه در شهر شمالی دهرادون، مشاجره بر سر راه دادن بین دو خودروی شاسی بلند، تویوتا فورچونر و ماهیندرا اسکورپیو، به تعقیب و گریز و تیراندازی تبدیل شد.

این مشاجره جان یک مرد را به همراه داشت، یک سرتیپ بازنشسته ارتش موکش جوشی، که در دعوای اولیه شرکت نداشت.

پرامندرا دوبال، فرمانده ارشد پلیس گفت: "سرنشینان عقرب تا صبح زود بیرون از باشگاه منتظر ماندند و سپس فورچونر را تعقیب کردند. در جریان شلیک، سرتیپ که در پیاده روی صبحگاهی بیرون بود، مورد اصابت گلوله به سینه قرار گرفت."

نگرانی در مورد ایمنی جاده، مدیریت شهر دامن، یک شهر ساحلی کوچک در شمال بمبئی، را بر آن داشت تا گامی غیرعادی بردارد. در 9 سپتامبر، مقامات صاحبان شاسی بلندهای ماهیندرا تار و تویوتا فورچونر را جمع آوری کردند و آنها را وادار کردند که یک تعهد ایمنی عمومی در جاده ها را بگیرند.

ساوراب میشرا، کلکسیونر منطقه، مدیر ارشد منطقه، هشدار داد که از این نوع خودروهای بزرگتر نباید برای ارعاب دیگران یا نمایش قدرت استفاده شود.

جاده‌های هند بسیار خطرناک هستند و آمارهای دولتی نشان می‌دهد که در سال 2024 روزانه 485 نفر در تصادفات کشته می‌شوند. داده‌ها همچنین نشان می‌دهند که تعداد وسایل نقلیه در حال حاضر بسیار سریع‌تر از گسترش شبکه جاده‌ای در حال رشد است.

شایان ذکر است، طبق داده‌های صنعت، در ۱۲ ماه منتهی به مارس ۲۰۲۶، حدود ۲.۶۳ میلیون خودرو یا ۵۶ درصد از فروش خودرو در هند، شاسی‌بلندها بوده است. در حالی که تعداد SUV های بیشتر در جاده لزوما به معنای رانندگی تهاجمی تر نیست، اندازه، ارتفاع و حضور وسایل نقلیه می تواند پویایی یک رویارویی را تغییر دهد.

یاشووردان آزاد، افسر سابق پلیس به دویچه وله گفت: «برای برخی از رانندگان، این بیانگر قدرت و سلطه است.

آزاد گفت: "کسی بدون مجازات رانندگی می کند تا روی وسایل نقلیه کوچکتر تاثیر بگذارد."

او خواستار پلیس سخت تر با استفاده از فناوری جدید، مجازات های سختگیرانه و برنامه ای سراسری برای ترویج رانندگی ایمن تر شد.

او گفت: "ضربه عمدی به وسیله نقلیه کوچکتر رانندگی عجولانه نیست. این یک اقدام مجرمانه است."

پرنس سینگال، کارشناس ایمنی جاده، بنیانگذار جامعه علیه رانندگی در حالت مستی، خودروها و رانندگان را بخشی از این مشکل می داند.

سینگال به دویچه وله گفت: «مسئله وحشت پشت خودروهای شاسی بلند نه تنها یک چالش ترافیکی بلکه یک مسئله رفتاری است.

رانندگان SUV هیولایی در دست دارند و این طرز فکر آنهاست که نتیجه را تعیین می کند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

سینگال خاطرنشان می کند که SUV ها یک انتخاب عملی برای جاده های بد و سفرهای طولانی هستند، اما به مسائلی در طراحی آنها نیز اشاره می کند.

سینگال افزود: "کاپوت بالا و ارتفاع سپر بالا، خطر آسیب های کشنده به سر و قفسه سینه را برای عابران پیاده، کودکان، دوچرخه سواران و سایر کاربران جاده در مقایسه با خودروهای سنتی پایین تر افزایش می دهد."

او گفت که با یک SUV در دست، رانندگان اغلب "احساس روانی شکست ناپذیری" را تجربه می کنند که می تواند منجر به رفتارهای خصمانه، زورگویی در جاده ها و نقض قوانین شود.

روانپزشک راوی پراکاش، که رفتارهای ترافیکی را در کلینیک مراقبت ذهنی ودیتا در بنگالورو مطالعه می کند، موافق است که راننده "در داخل یک وسیله نقلیه بزرگ و محکم هم احساس قدرت و هم محافظت می کند."

او همچنین هشدار داد که مکانیسم‌های دیگری نیز در کار است.

او به دویچه وله گفت: «پدیده‌ای روان‌شناختی به نام «شخصی‌سازی» وجود دارد که در آن مردم یک عمل معمولی توسط یک غریبه را به‌عنوان چیزی که شخصا متوجه آنها می‌شود تفسیر می‌کنند.

ممکن است شخصی که از یک خط عبور می کند عجله داشته باشد. اما راننده دیگر ممکن است آن را تلاشی برای ابراز برتری بداند. پس از آن یک توهین درک شده می تواند هویت فرد را تهدید کند و باعث خشم شود.

پراکاش گفت: «معمولا ضربه زدن به طرف مقابل در ابتدا هدف نیست.

راننده ابتدا سعی می کند از طریق سرعت، بوق، اشاره یا فریاد برتری خود را نشان دهد. هنگامی که این امر ناموفق باشد، میل به مجازات می تواند ظاهر شود، چیزی که پراکاش آن را "توهم عدالت تلافی جویانه" می نامد.

دیپانکار گوپتا، جامعه‌شناس، می‌گوید که خشم جاده‌ها «به دلیل اینکه قوانین ترافیکی به‌شدت اجرا نمی‌شوند» اتفاق می‌افتد و این مشکل به هیچ وجه محدود به رانندگان شاسی‌بلند نیست.

او به دویچه وله گفت: «حتی موتورسواران هم دچار خشم جاده‌ها می‌شوند.

گوپتا در مورد شکست گسترده تر در نظم و انضباط جاده ای گفت: "این مانند کودکی است که نظم و انضباط ندارد و عصبانی می شود." او اضافه کرد که وقتی قوانین به طور معمول نادیده گرفته می شوند و مردم نمی خواهند با عواقب آن مواجه شوند، این امر شبیه به "یک مشت به بالا" در مدرسه می شود.

با وجود دوربین‌ها در همه جا، نادیده گرفتن چنین رفتاری سخت‌تر شده است.

دیپانشو گوپتا، یکی از بنیانگذاران CrashFree India، یک سازمان غیرانتفاعی ایمنی جاده، به دویچه وله گفت: "خشم چیز جدیدی نیست. چیزی که تغییر کرده این است که اکنون همه یک دوربین دارند، خواه دوربین داشبورد، دوربین کلاه ایمنی یا تلفن همراه."

او هشدار می دهد که ضبط یک حادثه با جلوگیری از آن یکسان نیست.

او گفت: «هر راننده می‌داند که احتمال مواجهه با هر پیامد واقعی بسیار کم است.

دیپانشو گوپتا گفت: "هر چیزی که تحمل کنید به یک فرهنگ تبدیل می شود. رانندگی پرخاشگرانه در اینجا عادی شده است، اما فرهنگ به اجرای قانون پاسخ می دهد."

او همچنین خاطرنشان کرد که خشم جاده‌ای یک جرم مشخص در هند نیست و پلیس را مجبور می‌کند بین رانندگی عجولانه و اتهامات بسیار جدی‌تری مانند اقدام به قتل یکی را انتخاب کند.

در چنین شرایطی، مسئولیت بر عهده رانندگان است، به ویژه هنگامی که یک وسیله نقلیه بزرگ در رویارویی با کاربر آسیب پذیرتر جاده قرار دارد.

او گفت: «هر چه وسیله نقلیه بزرگتر را به جاده بیاورید، وظیفه مراقبت بیشتری باید داشته باشید.