نمایی از اسرائیل: فلسطینی ها یک صدا رای دادند. مخالفان نمی توانند آنها را نادیده بگیرند

گزارش در سراسر جهان نتایج انتخابات اخیر در اسرائیل را "مبهم" توصیف کرد. توضیحات دیگر مستقیما از اصطلاحنامه گرفته شده است: بن بست، بن بست، بن بست.

نتایج انتخابات در هر نقطه ممکن است پیچیده باشد. اما انتخابات این هفته در اسرائیل برگزار نشد. آنها در واقع کاملا واضح بودند: احزاب مخالف 67 کرسی در پارلمان 120 کرسی اسرائیل به دست آورده اند. با هر معیاری، این اکثریت واضح است.

این نتایج سرراست هستند. پیچیدگی در حوزه شمارش آرا نیست. بلکه در چارچوب نژادپرستی ساختاری حاکم بر سیاست ائتلاف اسرائیل از زمان تأسیس این کشور در سال 1948 است.

بیش از یک چهارم - 19 کرسی از 67 کرسی فوق - از قدرت سیاسی بیان شده در اکثریت قوی 56 درصدی مخالفان از دو حزب فلسطینی تشکیل شده است: فهرست مشترک و فهرست متحد عربی. رای دهندگان آنها حدود 800000 شهروند از سه میلیون اپوزیسیون را تشکیل می دهند.

با این حال، منطق نژادپرستانه عمیقا ریشه‌دار در سیاست اسرائیل ترجیح می‌دهد که تقریبا همیشه نمایندگی سیاسی فلسطین را به‌عنوان نامحدود، دشمنان دولت - یا بدتر از آن اعلام کند. بله، فلسطینیان در کشور اسرائیل شهروندان به معنای رسمی کلمه هستند، اما خیر، نمایندگان آنها به عنوان کاندیدای مناسب برای ائتلاف تلقی نمی شوند.

اسرائیلی‌های لیبرال-یهودی و رهبران سیاسی آن‌ها پیش از انتخابات بارها اعلام کردند که این کشور نمی‌تواند چهار سال دیگر از حکومت جناح راست بنیامین نتانیاهو را تحمل کند: تثبیت بیشتر افراط‌گرایی نژادپرستانه و مسیحایی، جنگ‌ها و خونریزی‌های بی‌پایان، انزوای فزاینده بین‌المللی، زیر پا گذاشتن سازمان‌های ناظر نهادی، تضعیف خدمات دولتی.

اکنون این مردم و رهبران آنها این فرصت را دارند که کشور را از آن آینده تاریک و ویران نجات دهند. تنها کاری که آنها باید انجام دهند این است که به طور دموکراتیک بر اساس اکثریت واضح خود عمل کنند. اما آیا آنها؟

این دوشاخه در جاده بسیار گویا خواهد بود. شهروندان فلسطینی با صراحت صحبت کرده‌اند و شرکت در روند سیاسی را در سطوح بی‌سابقه انتخاب کرده‌اند و نمایندگی سیاسی منتخب خود را به بالاترین سطح خود رسانده‌اند. آیا صدای آنها شنیده می شود؟

بن بست انتخاباتی اسرائیل درها را به روی حملات جدید ایران باز می کند

احزاب ضد نتانیاهو در اسرائیل دوست دارند خود را «بلوک تغییر» معرفی کنند. خوب، برای شروع حکومت و فرصتی برای تغییر واقعیت در اینجا، آنها باید ابتدا خودشان را تغییر دهند. آنها باید روند دور شدن از تعصبات نژادپرستانه را به سوی آنچه که باید بدیهی بود آغاز کنند - مشروعیت نمایندگی سیاسی فلسطین در اسرائیل.

در غیر این صورت، آنها به سنت دیرینه برخورد با شهروندان فلسطینی به عنوان یک زائده ناخواسته ادامه خواهند داد - به عنوان چیزی که اسرائیل در سال 2026 "به آن گیر کرده" صرفا به این دلیل که در سال 1948، "بن گوریون کار" پاکسازی قومی آنها را تمام نکرد.

به طرز وحشتناکی، این موضوع - پاکسازی قومی فلسطینیان - یک واقعیت تاریخی مربوط به دهه‌ها پیش نیست، بلکه یک برنامه مستمر است که توسط بسیاری از اسرائیلی‌ها حمایت می‌شود، با تظاهرات خشونت‌آمیز هم در غزه و هم در کرانه باختری. بین پاک کردن فیزیکی و نمادین، اجماع نژادپرستانه تقریبا دیوار به دیوار سیاست اسرائیل را بیان می کند.

در این واقعیت، یهودیان خود را «لیبرال» در اسرائیل، شانه به شانه افرادی مانند ایتامار بن‌گویر ملی‌گرای افراطی از حزب قدرت یهود می‌ایستند. پیمودن این مسیر نه تنها یک پیروزی قاطع را در یک انتخابات حساس پارلمانی تلف می کند. همچنین نشان دهنده ورشکستگی اخلاقی است.

راه دیگری وجود دارد: مسیری که در آن صدای صدها هزار نوه فلسطینی از نسل نکبت 1948 شنیده می شود و با صدایی واضح می گویند: ما اینجا هستیم. اگر شما ما را به عنوان شهروندانی برابر در نظر بگیرید، با هم قدرت سیاسی برای ایجاد تغییر داریم. این باید بدیهی باشد. من اینجا زندگی می‌کنم و می‌دانم تا چه حد است، متأسفانه، چیزی جز.

با این حال هنوز ممکن است.

همانطور که نتانیاهو ادعا می کند، شهروندانی که در انتخابات رای می دهند، چیزی «دزدیده نمی شوند». آنها از یک حق اساسی استفاده می کنند. نتانیاهو، مردی که رهبران «بلوک تغییر» برای برکناری از قدرت ضروری می‌دانند، کسی است که سال‌ها رأی‌گیری شهروندان فلسطینی را از تهدید امنیتی تا جنایتی که نیاز به تحقیقات پلیس دارد، به تصویر می‌کشد. محکوم کردن نتانیاهو، بن گویر و امثال آنها برای این کار آسان است - آنها مستحق محکومیت هستند.

با این حال، کسانی که ممکن است عملا این آرا را کنار بگذارند، کاهانیست ها نیستند. بلکه آنها اسرائیلی های یهودی لیبرال و خوش نیت هستند که خواهان یک دولت "عادی" هستند.

چرایی بن بست انتخابات اسرائیل چشم انداز نظرسنجی دیگری را ایجاد می کند

اسرائیلی های لیبرال اکنون باید تصمیم بگیرند که با چه کسی ائتلاف کنند. آنها مطمئنا خود را با نتانیاهو و بن گویر یکسان تصور نمی کنند. اما اگر آنها رای شهروندان فلسطینی را کنار بگذارند، پیام تعیین کننده ای که از این انتخابات بیرون می آید روشن خواهد شد. این پیام نوعی نژادپرستی یهودی است که چنان عمیق است که نمی تواند شهروندان فلسطینی را به عنوان شرکای برابر ببیند.

در سال 1989، گرهارد دی کوک، رئیس وقت بانک مرکزی آفریقای جنوبی، در یک سخنرانی برجسته پرسید: «اقتصاد آفریقای جنوبی - در حال حاضر؟». از آنجایی که آپارتاید آفریقای جنوبی با تحریم‌های بین‌المللی فزاینده‌ای مواجه شد، پاسخ دی کوک این بود که «آینده اقتصادی کشورش به‌طور جدایی‌ناپذیر با آینده سیاسی آن در هم تنیده است» و این آینده سیاسی باید شامل «ادامه اصلاحات سیاسی و قانون اساسی» باشد.

میان دوره ای ایالات متحده: درون تلاش مخفیانه دموکرات ها برای ایجاد سردرگمی در آرای آلاسکا

تحریم های نوظهور علیه اسرائیل آپارتاید هنوز با آنچه آفریقای جنوبی با آن روبرو بود فاصله زیادی دارد – اما در حال افزایش است. درست قبل از انتخابات، نتانیاهو اعلام کرد که «ممکن است تحریم‌ها و تحریم‌هایی علیه بانک‌ها وجود داشته باشد، بنابراین شما باید یک اقتصاد دور زدن راه‌اندازی کنید». امیر یارون، رئیس بانک اسرائیل پاسخ داد که ارزهای دیجیتال «نمی‌توانند به عنوان مسیری برای دور زدن تحریم‌ها مورد استفاده قرار گیرند» و «کار درست برای اقتصاد اسرائیل حفظ روابط اقتصادی با شرکای تجاری اصلی‌مان است». بر خلاف همتای آفریقای جنوبی خود در 37 سال پیش، یارون چیزی از اصلاحات سیاسی نگفته است.

با این حال، آنچه برای آفریقای جنوبی صادق بود، برای اسرائیل نیز صادق است، حتی اگر بانک مرکزی آن هنوز آن را تصدیق نکرده باشد. اکثر فلسطینیان تحت کنترل اسرائیل - در غزه و کرانه باختری - افراد بدون تابعیت هستند. فقط تعداد کمی از آنها، در داخل اسرائیل، شهروند هستند. آن شهروندان فلسطینی اکنون به اساسی ترین حقوق خود عمل کرده اند: آنها رای دادند. چه گامی بهتر به سمت اصلاحات سیاسی پس از آن که اجازه دهیم آرای آنها – در نهایت – حساب شود.

Hagai El-Ad یک فعال حقوق بشر و مفسر اسرائیلی است.