نمایی جدید از شکاف پرتو گاما: داده های 14 ساله فرمی حدود 450 منبع را در محدوده انرژی عمدتا ناشناخته نشان می دهد.
جهان پر از نور با انرژی های مختلف است. برخی از آن برای چشم ما نامرئی است، از جمله پرتوهای گامای بسیار پرانرژی، که فقط در شدیدترین محیط های جهان ما تولید می شوند، به عنوان مثال سیاهچاله های بسیار پرجرم، ستارگان در حال انفجار یا جت های اخترفیزیکی. برای «دیدن» پرتوهای گاما، اخترفیزیکدانان از آزمایشات ذرات در فضا، مانند تلسکوپ منطقه بزرگ فرمی (Fermi-LAT) استفاده می کنند.
جهان پر از نور با انرژی های مختلف است. برخی از آن برای چشم ما نامرئی است، از جمله پرتوهای گامای بسیار پرانرژی، که فقط در شدیدترین محیط های جهان ما تولید می شوند، به عنوان مثال سیاهچاله های بسیار پرجرم، ستارگان در حال انفجار یا جت های اخترفیزیکی. برای «دیدن» پرتوهای گاما، اخترفیزیکدانان از آزمایشات ذرات در فضا، مانند تلسکوپ ناحیه بزرگ فرمی (Fermi-LAT) استفاده می کنند. این ابزار توسط ناسا در سال 2008 به فضا پرتاب شد و می‌تواند فوتون‌ها را از 20 مگا الکترون ولت (MeV، واحد انرژی) تا فراتر از 1 ترال‌الکترون ولت (TeV) شناسایی کند.
متن اصلی (انگلیسی)
A new view of the gamma-ray gap: 14 years of Fermi data reveal around 450 sources in a largely unexplored energy range
The universe is filled with light at many different energies. Some of it is invisible to our eyes, including extremely energetic gamma rays, which can only be produced in the most extreme environments in our universe, for example supermassive black holes, exploding stars or astrophysical jets. To "see" gamma rays, astrophysicists use particle experiments in space, such as the Fermi-Large Area Telescope (Fermi-LAT).…