نمونه‌های موزه روباه‌های پرنده در حال کوچک شدن را در ماداگاسکار با شکار تجاری مشکوک نشان می‌دهند.

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

روباه های پرنده بزرگترین خفاش های جهان هستند. آنها شبیه توله سگ های ژرمن شپرد با طول بال های 5 فوتی (1.5 متری) هستند. اما روباه های پرنده ماداگاسکار در حال کوچک شدن هستند.

در مطالعه جدیدی که در مجله Mammalogy منتشر شد، دانشمندان نشان دادند که این خفاش های میوه ای غول پیکر در چند دهه گذشته کوچکتر شده اند، تغییری که محققان گمان می کنند به افزایش شکار تجاری در مقیاس بزرگ مربوط می شود.

نویسندگان مقاله، هر دو دانشمند در موزه فیلد در شیکاگو، متوجه شده بودند که روباه های پرنده که با جمجمه ها و پوست های نگهداری شده در مجموعه پستانداران موزه نشان داده شده اند، به نظر می رسد بزرگتر از اعضای همان گونه ای هستند که در حین انجام کار میدانی اخیر در ماداگاسکار با آنها روبرو شده اند. محققان تعجب کردند که چرا خفاش‌های مدرن کوچک‌تر از خفاش‌های قدیمی‌تر جمع‌آوری‌شده چند دهه قبل هستند.

امیلی کورنلیوس روهس، محقق فوق دکتری در مرکز تحقیقات یکپارچه نگاونی موزه فیلد و نویسنده اصلی مقاله می گوید: "به میلیون ها زاویه مختلف فکر می کردم تا توضیح دهم که چرا خفاش ها کوچکتر می شوند. به این فکر می کردم که آیا این به تغییرات دما یا زیستگاه مربوط می شود."

اما وقتی روهس با همکارش استیو گودمن در مورد آن صحبت کرد، فرضیه دیگری در ذهن داشت. بر اساس قوانین ملی ماداگاسکار، این خفاش های میوه خوار در نظر گرفته می شوند زیرا میوه های مهم تجاری را مصرف می کنند. روباه های پرنده به عنوان یک گونه بازی طبقه بندی می شوند و در حال حاضر در بخش های خاصی از کشور جزیره برای غذا در مقیاس وسیع شکار می شوند.

گودمن، تنها زیست‌شناس میدانی تمام وقت موزه فیلد، نزدیک به 40 سال است که در ماداگاسکار زندگی و کار می‌کند، و پس از مشاهده نمونه‌های موزه اواخر قرن 18 و 19 متوجه شد که "بسیاری از این حیوانات در مقایسه با حیواناتی که امروزه با آنها کار می‌کنیم، اندازه هیولا بودند. بنابراین، این ایده شکل گرفت که بدن آنها به دلیل فشار نبودن شکار، کوچک‌تر شده‌اند. گودمن می‌گوید تا زمانی که آنها در دهه‌های گذشته این کار را انجام دادند، این امر بر اهمیت مواد موزه‌ای تاریخی در کمک به دانشمندان برای درک تغییرات در طول زمان تاکید می‌کند.

گودمن سپس از مجموعه‌های نه موزه تاریخ طبیعی در سراسر ایالات متحده و اروپا بازدید کرد و در آنجا 121 نمونه روباه پرنده ماداگاسکار را که در طول 150 سال گذشته جمع‌آوری شده بود، بررسی کرد. او جمجمه و دندان خفاش‌ها را اندازه‌گیری کرد و سپس Ruhs تجزیه و تحلیل‌های آماری این داده‌ها را انجام داد تا روند کلی اندازه را جستجو کند.

Ruhs می‌گوید: "ما همه آن اندازه‌گیری‌ها را انجام دادیم و آنها را کنار هم قرار دادیم، و به چگونگی تغییر آنها در طول زمان نگاه کردیم. از حدود سال 1980، زمانی که معتقدیم شکار خفاش تجاری‌تر شد، شاهد کاهش واضحی در اندازه بودیم." این تغییر به قدری شدید بود که در ابتدا، Ruhs فکر کرد که احتمالا یک اشتباه بوده است.

من فکر می‌کردم که احتمالا مشکلی در تحلیل وجود دارد؛ هیچ راهی وجود نداشت که تخمین تقریبی ما درست باشد، اما اینطور بود.

Ruhs خاطرنشان می کند که در حالی که این مطالعه ارتباط بین کوچک شدن خفاش ها و تجاری سازی شکار را ایجاد می کند، پروژه تاکنون به صراحت نشان نمی دهد که شکار تجاری باعث کوچک شدن خفاش ها شده است. با این حال، روهس می گوید که او گمان می کند که تصادفی نیست که بزرگترین خفاش ها ناپدید می شوند.

Ruhs می گوید: "اگر شما بزرگترین خفاش در آسمان هستید، ممکن است ساده ترین هدف باشید. همچنین می خواهید بیشترین گوشت را برای شکارچی فراهم کنید."

بسیاری از بزرگترین روباه های پرنده شناسایی شده در این مطالعه نیز افراد مسن تر بودند. اگر خفاش‌های بزرگ‌تر و بالغ‌تر در سنین زادآوری مورد هدف شکارچیان قرار گیرند، می‌تواند روی جمعیت روباه پرنده به طور کلی تأثیر بگذارد.

با این حال، هدف قرار گرفتن خفاش های بزرگتر توسط شکارچیان ممکن است تنها عامل گرایش به خفاش های کوچکتر نباشد. Ruhs می‌گوید: «چیزهایی مانند جنگل‌زدایی، تغییرات آب‌وهوایی، زمان‌بندی ناکافی یا تغییر فصل میوه‌ها می‌توانند نقش مهمی در کوچک‌تر کردن روباه‌های پرنده نسبت به 40، 50 سال پیش داشته باشند. "فکر نمی‌کنم دلیلی وجود داشته باشد که همه چیز را توضیح دهد."

اما یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که روباه‌های پرنده ماداگاسکار عمدتا به دلیل فشار انسان در حال کوچک شدن هستند. Ruhs می‌گوید: «این خفاش‌ها منبع غذایی مهمی در بخش‌های خاصی از جزیره برای مردم هستند تا به خانواده‌هایشان غذا بدهند یا در منوی غذای برخی رستوران‌های کنار جاده‌ای قرار دارند، بنابراین یافتن راه‌هایی برای محافظت از جمعیت خفاش‌ها بسیار مهم است.

این نیاز به سطوح بالاتری از حفاظت با پیروی از قوانین ملی جدید، به‌ویژه در مکان‌های تولید مثل دارد تا جمعیت‌ها از بین نرود.»

برای Ruhs، این مطالعه همچنین ارزش مجموعه های موزه را برجسته می کند. او می‌گوید: «ما هنوز می‌توانیم اطلاعات زیادی از این نمونه‌های خفاش‌هایی که در دهه ۱۸۰۰ جمع‌آوری شده‌اند به دست آوریم.

غول های در حال کوچک شدن: تأثیر شکار بر اندازه بدن و زنده ماندن جمعیت Pteropus rufus (Chiroptera: Pteropodidae) در ماداگاسکار، مجله Mammalogy (2026).

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →