نهنگ های آبی در گالاپاگوس ناپدید شده اند. دانشمندان فکر می کنند ال نینو می تواند دلیل آن باشد.

به مدت 9 ماه، یک اکسپدیشن علمی به دنبال نهنگ های آبی در آب های اطراف جزایر گالاپاگوس بود اما هیچ کدام را پیدا نکرد. بین اکتبر 2025 و ژوئیه 2026، محققان مناطقی از مجمع الجزایر اکوادور را بررسی کردند که غول ها به طور تاریخی در آن ثبت شده بودند، به این امید که برچسب های ماهواره ای را بچسبانند و در مورد مسیرهای مهاجرت حیوانات بیشتر بدانند. جستجو بدون اینکه تیم حتی یک نهنگ را علامت گذاری کند به پایان رسید.

این غیبت همزمان با شرایط غیرعادی گرم اقیانوس در جریان یک رویداد ال نینو بود. دمای سطح دریا تا 82 درجه فارنهایت (28 درجه سانتیگراد) بود، در حالی که در عمق 330 فوتی (100 متری) دمای آب از 66 تا 67 فارنهایت (18.9 تا 19.4 درجه سانتیگراد) متغیر بود - تا 9 فارنهایت (5 درجه سانتیگراد) گرمتر از حد معمول در آن زمان از سال.

این احتمال را افزایش داد که ال نینو در جایی که نهنگ‌های آبی غذا پیدا می‌کردند و به نوبه خود جایی که می‌رفتند تغییر کرد. محققان بر این باورند که حیوانات ممکن است به دنبال آب های سردتر و پربارتر باشند. با این حال، خود نهنگ ها هنوز مفقود هستند.

نهنگ‌های آبی امسال از گالاپاگوس تغذیه نمی‌کردند و احتمالا به سمت جنوب مهاجرت کرده‌اند، جایی که آب‌ها خنک‌تر و غذا فراوان‌تر است. (اعتبار تصویر: CARLOS ESPINOSA از طریق Getty Images) دانیلا آلارکون، رهبر اکسپدیشن و محقق در پردیس دانشگاه سانفرانسیسکو د کیتو در دانشگاه گالاپاگوس و مرکز علمی گالاپاگوس، به لایو ساینس گفت: «فرضیه این است که نهنگ‌ها در مناطقی با بهره‌وری بیشتر [غذای بیشتر] در جنوب، در آب‌هایی با دمای کمی خنک‌تر می‌مانند».

در مورد اینکه نهنگ‌های گمشده کجا رفته‌اند، احتمالات شامل آب‌های نزدیک پرو و ​​مناطق فراساحلی است که حیوانات می‌توانند کشف نشوند. به گفته آلارکون، در این سناریو، آب‌های گرم غیرمعمول اطراف جزایر گالاپاگوس به عنوان یک مانع دما عمل می‌کنند و از تغذیه آنها در آب‌های مجمع‌الجزایر جلوگیری می‌کند.

چرا دمای آب مهم است

نهنگ های آبی (Balaenoptera musculus) می توانند روزانه تا 12100 پوند (5500 کیلوگرم) کریل - سخت پوستان کوچکی که منبع غذایی اصلی نهنگ ها را تشکیل می دهند - مصرف کنند. این بدان معناست که آنها باید مناطقی را پیدا کنند که غذای کافی برای حفظ آنها وجود داشته باشد.

آلارکون گفت: "اینها حیوانات بسیار بزرگی هستند که باید به مناطقی نقل مکان کنند که بتوانند به تغذیه ادامه دهند."

هنوز مشخص نیست که آیا ال نینوی امسال باعث کمبود کریل در آب‌های نزدیک گالاپاگوس شده است یا خیر، اما برخی شواهد غیرمستقیم این موضوع را نشان می‌دهند.

ما فکر می کردیم که اگر تلاش بیشتری کنیم، ممکن است بتوانیم افرادی را پیدا کنیم. اما ما جست‌وجو کردیم، جستجو کردیم و جست‌وجو کردیم - و چیزی پیدا نکردیم.

دانیلا آلارکون، رهبر اکسپدیشن

اکتشافات گذشته نشان داد که نهنگ‌های آبی تمایل دارند در لایه‌های آبی در حدود ۷۱ فارنهایت تغذیه کنند، که در این فصل در اطراف گالاپاگوس در عمق حدود ۱۹۷ فوتی (۹۲ متری) شناسایی شد. در مقابل، اوج غلظت کلروفیل، شاخص غیرمستقیم فراوانی منبع غذایی کریل، فیتوپلانکتون، در ستون آب بسیار بالاتر، بین 39 تا 121 فوت (12 تا 37 متر) زیر سطح ثبت شد.

از آنجایی که فراوانی کریل مستقیما اندازه‌گیری نشده است، این داده‌ها نشان می‌دهند، اما ثابت نمی‌کنند، که بین لایه تغذیه ترجیحی نهنگ‌ها و حضور غذای آنها ناسازگاری وجود دارد.

خوان پابلو مونوز، زیست شناس دریایی در دانشگاه سانفرانسیسکو د کیتو که در این اکسپدیشن نیز حضور داشت، به لایو ساینس گفت: «راستش، ما قبلا هرگز با چنین شرایط غیرعادی مواجه نشده بودیم.

ادامه یک روند

غیبت نهنگ ها برای تیم کاملا غافلگیر کننده نبود. پیش از آخرین اکسپدیشن، مشاهده ها شروع به کاهش کرده بودند. گزارش‌های ارسال شده از طریق Cetácea گالاپاگوس، یک شبکه علمی شهروندی، بین آگوست و سپتامبر 2025 شروع به کاهش کردند. دو گزارش جداگانه از نهنگ‌های آبی در ماه مه و ژوئن 2026 وجود داشت، اما تیم علی‌رغم تشدید جستجوی خود نتوانست هیچ کدام را تأیید کند.

آلارکون به یاد می آورد: "ما می دانستیم که شرایط یکسان نخواهد بود، اما فکر کردیم که اگر تلاش بیشتری کنیم، ممکن است بتوانیم برخی از افراد را پیدا کنیم. اما ما جست و جو کردیم، جستجو کردیم و جست و جو کردیم - و چیزی پیدا نکردیم."

علیرغم 9 ماه جستجو، اکتشاف اخیر برای جستجوی نهنگ های آبی در اطراف منطقه گالاپاگوس، حتی یک مورد را مشاهده نکرد. (اعتبار تصویر: برنامه Cetacea Galapagos. / کارلوس پالما، انریکه سیلوا، ایسیس لارا) بخشی از آن می تواند ناشی از ماهیت گریزان موجودات غول پیکر باشد. مونوز خاطرنشان کرد: نهنگ‌های گوژپشت (Megaptera novaeangliae) معمولا راحت‌تر قابل تشخیص هستند. بعضی جاها از ساحل یا بعد از نیم ساعت قایق سواری دیده می شوند. در مقابل، نهنگ‌های آبی به ندرت به سواحل اکوادور نزدیک می‌شوند و تمایل دارند از مناطق پرجمعیت گالاپاگوس دور بمانند.

به نوسانات دما حساس است

فرناندو فلیکس، زیست‌شناس دریایی در دانشگاه پاپی کاتولیک اکوادور که بخشی از این اکسپدیشن نبود، از نتیجه شگفت‌زده نشد.

فلیکس، که همچنین محقق موزه نهنگ (Museo de Ballenas) است، می‌گوید: «ما قبلا می‌دانستیم که در گالاپاگوس نهنگ آبی وجود نخواهد داشت.

فلیکس به Live Science گفت که سوابق تاریخی برای این رفتار در جنوب شرقی اقیانوس آرام وجود دارد. در طی سالهای 1982 تا 1983 ال نینو، که گرمایش قابل توجه اقیانوس ها را نیز به همراه داشت، نهنگ های آبی و گونه های دیگر، از جمله نهنگ های باله ای (Balaenoptera physalus) و نهنگ های براید (Balaenoptera brydei) ثبت شدند که به سمت جنوب حرکت می کردند.

فلیکس می‌گوید: «ممکن است فکر کنیم چون آنها «فقط حیوانات» هستند، حافظه ندارند یا این فرآیندها را درک نمی‌کنند – اما اشتباه می‌کنیم. "آنها به وضوح می توانند احساس کنند که هنگام حرکت به سمت شمال از جنوب، زمانی که دما به طور غیرعادی بالا است، اختلاط عمودی مختل شده است و غذایی در گالاپاگوس وجود ندارد. آنها شرایط محیطی را درک می کنند و به طور طبیعی حرکات خود را به سمت مناطقی هدایت می کنند که معتقدند شرایط تغذیه بهتر است."

دمای سطح دریا و زیرسطح در طول ال نینو 2015، نواری از آب گرمتر را در عمق نشان می دهد. پس از آن فصل، مشاهدات نهنگ‌ها دوباره برگشتند، و این نشان می‌دهد که نهنگ‌های آبی از دست رفته پس از خنک شدن آب باز خواهند گشت. (اعتبار تصویر: هوراس میچل (NASA/GSFC) و لوری پرکینز (NASA/GSFC)) فلیکس گفت، ناپدید شدن نهنگ ها به جای نشان دادن یک مرگ دسته جمعی، ممکن است منعکس کننده تغییر در حرکات آنها در واکنش به شرایط متغیر اقیانوس باشد.

فلیکس گفت: "فکر نمی کنم نهنگ ها مرده باشند." آنها به سادگی به منطقه گالاپاگوس نرفتند. آنها به جای دیگری رفتند، جایی که شرایط بهتر بود."

این واکنش به شرایط محیطی ممکن است بر حرکات دلفین نیز تأثیر بگذارد. فلیکس پیشنهاد کرد که غلاف‌ها ممکن است به سمت آب‌های سردتر حرکت کرده باشند، جایی که غذا می‌تواند فراوان‌تر باشد، یا حتی ممکن است پراکنده شده باشد.

نهنگ های آبی چه زمانی به گالاپاگوس باز می گردند؟

تاثیرات ال نینو احتمالا در ماه های آینده ادامه خواهد داشت. فلیکس هشدار داد: بین ژانویه و می 2027، آب گرم از شمال و آب گرم از غرب خواهیم داشت. این به شدت به ما ضربه خواهد زد.»

انحصاری Live Science Pro

صدها گوساله نهنگ به طور مرموزی در پاتاگونیا مرده اند - و دانشمندان در حال رقابت برای یافتن دلیل آن هستند.

این روانشناس نظریه جدیدی در مورد اینکه چرا اورکاها به قایق ها حمله می کنند، دارد

"آنها با تغییر آکورد وارد می شوند": آهنگساز جیم نولمن با بوقلمون ها، موش های صحرایی کانگورو و نهنگ ها همکاری کرده است. در حال حاضر او "Orcas" Greatest Hits را حذف می کند.

نهنگ‌های آبی، نهنگ‌های گوژپشت و دلفین‌ها احتمالا زمانی که ال نینو فروکش کند و شرایط اقیانوس‌ها عادی شود، به آب‌های گالاپاگوس باز می‌گردند. او گفت ماهی‌های پلاژیک (گونه‌هایی که در ستون آب زندگی می‌کنند نه در یا نزدیک بستر دریا) - از جمله ماهی تن، اره‌ماهی، آنچوی و ساردین که به سمت آب‌های سردتر حرکت کرده‌اند نیز باز خواهند گشت.

مونوز موافقت کرد. جمعیت‌های کریل می‌توانند تنها یک تا سه ماه پس از اینکه آب‌های سرد و غنی از مواد مغذی شروع به بالا آمدن به سطح می‌کنند، بازگردند. مشاهده نهنگ های بیشتری در سال های پس از رویدادهای ال نینو در سال های 2015 و 2023 ثبت شد. بر اساس این سوابق، او پیشنهاد کرد که در صورت بازگشت آب سرد به سطح، سال 2028 می تواند سال امیدوار کننده ای باشد. او گفت: «سیستم به عقب باز می گردد.

فلیکس ال نینو را با راه اندازی مجدد کامپیوتر مقایسه کرد. او گفت: «محیط را بازنشانی می‌کند و به فرآیندهای اکولوژیکی اجازه می‌دهد دوباره آغاز شوند. او مطمئن است که نهنگ های آبی به منطقه باز خواهند گشت. او به Live Science گفت: «من می‌توانم تضمین کنم که تعداد زیادی نهنگ آبی در این زمان در سال 2028 وجود خواهد داشت.

به ما در بهبود Live Science Pro کمک کنید: ما همیشه در تلاش هستیم تا محتوای خود را بهتر کنیم. نظرات خود را در مورد Pro در اینجا برای ما بگذارید.