نه، آلبرتا کانادا را ترک نمی کند زیرا رای دهندگان به طور عمده استقلال استان نفت خیز را رد می کنند.

رای دهندگان در استان نفت خیز آلبرتا کانادا با اکثریت قاطع از ماندن در کانادا حمایت کردند، نتایج همه پرسی زودهنگام روز سه شنبه به فشارهای نخست وزیر مارک کارنی برای وحدت ملی در بحبوحه جنگ تجاری و تهدیدات الحاق دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده کمک کرد.

بر اساس نتایج غیررسمی انتخابات آلبرتا، با بیش از 1.5 میلیون رای شمارش شده، 76 درصد از باقی ماندن در کانادا حمایت کردند، در حالی که نزدیک به 24 درصد از آغاز روند جدایی حمایت کردند.

همه پرسی رای مستقیم به استقلال نبود. تصویب می توانست آلبرتا را در مسیری به سوی رأی گیری در مورد جدایی از کانادا در آینده قرار دهد.

کارنی گفت: «آلبرتانس انتخاب روشنی داشت. "آنها اتحاد را انتخاب کردند تا با هم بسازند و از یکدیگر مراقبت کنند. مهمتر از همه آلبرتی ها کانادا را انتخاب کردند."

کارنی گفت که این نتیجه به کانادایی‌ها اجازه می‌دهد تا با هم به جلو حرکت کنند و تلاش‌ها برای تنوع بخشیدن به تجارت، توسعه پروژه‌های زیرساختی بزرگ و تبدیل کانادا به یک نیروگاه انرژی جهانی با آلبرتا در مرکز آن تسریع شود.

با این حال، جدایی طلبان آلبرتا یک پوشش نقره ای دیدند.

کیت ویلسون، یکی از رهبران جنبش جدایی‌طلب، گفت: "ما نتایج نهایی را نداریم. من فکر می‌کنم اعداد در حال نوسان هستند، اما منصفانه است که بگوییم حداقل یک چهارم آلبرتای‌ها احساس می‌کنند که آلبرتا باید بهتر رفتار شود."

دانیل اسمیت، نخست‌وزیر آلبرتا از نتایج اولیه استقبال کرد و گفت که آنها حمایت گسترده‌ای را از ماندن در کانادا نشان دادند.

اسمیت در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «آلبرتان‌ها به آلبرتای قوی‌تر در یک کانادا متحد رأی داده‌اند.

اسمیت که در بحبوحه فشار جدایی‌طلبان حزب محافظه‌کار متحد یا UCP با وجود مخالفت با استقلال، همه‌پرسی را برگزار کرد، گفت که عصر سه‌شنبه در مورد نتایج و آینده آلبرتا در استان سخنرانی خواهد کرد.

توماس لوکاسزوک، معاون سابق نخست‌وزیر آلبرتا که کمپین برای همیشه کانادا علیه جدایی را رهبری می‌کرد، به حامیان خود گفت: «ما کشور محکمی هستیم که از ساحل به ساحل به ساحل دیگر متحد شده‌ایم».

نتایج پس از آن به تعویق افتاد که گشایش دیرهنگام بیش از 100 مرکز رای گیری را مجبور به تمدید ساعت رای گیری در روز دوشنبه کرد.

آلبرتا، خانه چهارمین ذخایر بزرگ اثبات شده نفت جهان، کشور گاوچران و یک سنگر محافظه کار است که فرهنگ سیاسی آن از دیرباز بیشتر از بسیاری از کانادا با غرب آمریکا مشترک بوده است. خشم نسبت به دولت فدرال کانادا در اتاوا عمیق است، اما به طور سنتی به حمایت گسترده از استقلال ترجمه نشده است.

علیرغم شکست آشکار این پیشنهاد، رهبران جدایی طلب گفته اند که آنها یک هدف حاشیه ای را به جنبشی تبدیل کرده اند که ناپدید نخواهد شد.

کارنی قبلا از مردم آلبرت خواسته بود که رای قاطعی برای اتحاد ارائه دهند.

او در یک گردهمایی روز جمعه در ادمونتون، جایی که در آن بزرگ شد، گفت: «مثل رأی دادن آینده کانادا به آن بستگی دارد، زیرا به آن بستگی دارد.

جیسون کنی، نخست وزیر سابق، گفت که احزاب جدایی طلب به طور سنتی تنها 1 یا 2 درصد آرا را به خود اختصاص دادند. او گفت که خشم از محدودیت‌های COVID-19 به بسیج فعالانی که بعدا جنبش جدایی‌طلب را پذیرفتند، کمک کرد.

جنگ تجاری ترامپ و تهدیدهای ترامپ مبنی بر تبدیل کانادا به پنجاه و یکمین ایالت ایالات متحده به کارنی کمک کرد تا در آلبرتا، جایی که نخست وزیران لیبرال از نظر تاریخی محبوبیت نداشتند، حمایت کند.

در گردهمایی شبانه همه پرسی جدایی طلبان در رستورانی در ادمونتون، با اعلام نتایج، جمعیت ساکت شدند.

جف راث از پروژه شکوفایی آلبرتا گفت: «ما هیچ جا نمی‌رویم. ما در سال گذشته بر گفتگوها مسلط بودیم. ما به آلبرتایی‌ها در مورد مزایای استقلال آموزش می‌دهیم و به حرکت رو به جلو ادامه می‌دهیم."

راث گفته بود که اگر 30 درصد مردم آلبرتایی به آغاز روند جدایی رای بدهند، هیجان زده خواهد شد. او خواهان برکناری اسمیت از رهبری حزب محافظه‌کار متحد است و گفت که این حزب ممکن است منشعب شود و به طور بالقوه یک حزب جدید طرفدار استقلال ایجاد کند.

داستین دگنهارت، رای دهنده وین رایت، گفت که آلبرتایی ها مدت هاست که توسط دولت فدرال کانادا بدرفتاری می کنند.

او پس از رای‌گیری در روز دوشنبه گفت: «در اصل با آلبرتا به عنوان یک مستعمره رفتار می‌شود. آنها می خواهند از ما بگیرند و بگیرند و بگیرند و چیزی پس ندهند.

دیو ملکا، 59 ساله، از ادمونتون، از خرج کردن پول برای "رفراندم در همه پرسی" به جای مراقبت های بهداشتی انتقاد کرد.

با تهدید ترامپ به کانادا، ملکا گفت: «به نظر می‌رسد این در بدترین زمان اتفاق می‌افتد که ما باید متحد باشیم، در عوض ما در حال جنگ بین خود هستیم.»

___

تای اونیل در این گزارش از Wainwright مشارکت داشت.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد