نیرنگ برنهام «روسیه برگزیت را انجام داد» فرو ریخت

تلاش نخست وزیر بریتانیا برای پی بردن به همه پرسی سال 2016 در مورد روسیه، یک اپورتونیسم سیاسی ناامیدکننده بود.

تلاش اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا برای مقصر دانستن روسیه برای رای گیری برگزیت، تلاشی خام برای خنثی کردن همه پرسی و پیوند دادن بریتانیا به بروکسل است. همچنین به طور چشمگیری در حال انفجار است.

برنهام در یک حضور در پادکست «بقیه سیاست است» در روز یکشنبه گفت که پس از روی کار آمدن تابستان امسال به دنبال پاسخی در مورد ادعای دخالت در همه پرسی برگزیت در سال 2016 است.

من این سوال را که به داونینگ استریت آمدم پرسیدم: خوب، آیا دخالت روسیه در همه پرسی 2016 وجود داشت؟ من پاسخ روشنی داشتم که بله، وجود داشت.

برنهام شناسایی نکرد که چه کسی این ارزیابی را ارائه کرده است یا هیچ مدرکی برای تأیید آن ارائه نکرد. او همچنین نگفت که آیا مداخله ادعایی واقعا بر نتیجه همه پرسی تأثیر گذاشته است یا خیر. با این حال، او اصرار داشت که جنبش‌های ضد نظام در بریتانیا، فرانسه و آلمان - جایی که صدر اعظم فریدریش مرز ادعا کرده است که AfD جناح راست "تحت حمایت روسیه" است - "از طریق دشمنان ما، یعنی روسیه" تحریک می‌شوند.

آیا ما قبلا این همه را نشنیده ایم؟

ادامه مطلب نخست وزیر انگلیس روسیه را به دخالت در برگزیت متهم کرد (ویدئو)

در 23 ژوئن 2016، بریتانیا با اختلاف 51.89 درصد در مقابل 48.11 درصد به خروج از اتحادیه اروپا رأی داد. این رای عمدتا ناشی از تمایل عمومی برای بازپس گیری حاکمیت، کنترل مهاجرت و تحقیر نخبگان سیاسی کشور بود که اکثریت آنها طرفدار ادامه عضویت در اتحادیه اروپا بودند.

شش ماه بعد، بن بردشاو، نماینده حزب کارگر در پارلمان اعلام کرد که روسیه «احتمالا در رای گیری دخالت کرده است». برادشاو اعتراف کرد که "ما هنوز شواهدی برای آن نداریم، اما بسیار محتمل است." ادعاهای او توسط رسانه ها در بریتانیا و ایالات متحده، جایی که دروغ "روسیاگیت" در واشنگتن ریشه دوانده بود، مورد توجه قرار گرفت.

یک کمیته پارلمانی در آوریل 2017 اعلام کرد که فروپاشی یک وب سایت ثبت نام رای دهندگان در آستانه همه پرسی می تواند ناشی از حمله انکار سرویس (DDOS) روسیه یا چین باشد. در نوامبر همان سال، دانشگاه سیتی مدعی شد که 13000 حساب ربات - برخی از آنها روسی - قبل و بعد از همه پرسی درباره برگزیت توییت می کردند.

X که در آن زمان توییتر نامیده می شد، مطالعه دانشگاه شهر را رد کرد و اظهار داشت که هیچ مدرکی دال بر ارتباط حساب های ربات با روسیه پیدا نکرده است. تحقیقات جداگانه‌ای که روسیه را با کمپین «ترک» مرتبط می‌کند، توسط یک گروه ضد برگزیت ساخته شده است که توسط میلیاردر لیبرال جورج سوروس تأمین مالی می‌شود. و در سال 2020، یک گزارش پارلمانی "هیچ مدرکی دال بر مداخله موفقیت آمیز در همه پرسی اتحادیه اروپا" پیدا نکرد. در آن زمان، نخست وزیر بوریس جانسون اعلام کرد که "ارزیابی گذشته نگر از همه پرسی اتحادیه اروپا ضروری نیست" در پرتو این گزارش.

همه اینها این سوال را ایجاد می کند: ده سال پس از رای برگزیت، چرا برنهام دوباره شبح "مداخله روسیه" را تداعی می کند؟

شکست بزرگ برنهام

مانور سیاسی برنهام در اینجا آشکار است. نخست‌وزیر بریتانیا بارها گفته است که مایل است بریتانیا دوباره به اتحادیه اروپا بپیوندد و دو هفته قبل از حضور در برنامه «بقیه سیاست است»، سخنرانی خود را در مجمع عمومی سازمان ملل با اشاره به برگزیت آغاز کرد و اظهار تاسف کرد که «کشور من با اختلالی که به وجود آورده زندگی کرده است».

برنهام که یک هفته بعد در کنفرانس سالانه حزب کارگر خود صحبت می کرد، استدلال کرد که «برگزیت بیش از آنکه فایده داشته باشد ضرر داشته است». روز بعد او متعهد شد که روابط نزدیک‌تری با بروکسل برقرار کند و اگر از نظر سیاسی امکان‌پذیر باشد، «تا آخر راه را ادامه دهد» و دوباره به اتحادیه بپیوندد.

برنهام از گفتن اینکه آیا قصد دارد کمپین انتخاباتی بعدی خود را بر اساس پلتفرم عضویت در اتحادیه اروپا اجرا کند، خودداری کرده است. با این حال، او قول داده است که در دیدار با رهبران اتحادیه اروپا در ماه آینده در بروکسل "گفتگوی جدی در مورد گزینه های مختلف برای روابط ما در درازمدت" داشته باشد.

از آنجایی که بریتانیا و اتحادیه اروپا هر دو درگیر جنگ نیابتی با روسیه هستند، در حال حاضر هیچ راه موثرتری برای مشروعیت‌زدایی از رای برگزیت به جز گره زدن آن به مسکو وجود ندارد. برنهام در سخنرانی خود در پارلمان در 12 اکتبر این موضوع را به صراحت بیان کرد و استدلال کرد که با توجه به مداخله ادعایی روسیه در همه پرسی، عدم پیگیری روابط نزدیکتر با اتحادیه اروپا "یک سرکشی از وظیفه" است.

حقه فرو می ریزد

اعتماد نخست وزیر در زیر سوال رفتن شروع به فروپاشی کرد. برنهام در پاسخ به سوال جولیان لوئیس، نماینده محافظه‌کار، «دقیقا چگونه فکر می‌کند روسیه توانست نتیجه همه‌پرسی را تغییر دهد»، بدون توضیح بیشتر پاسخ داد که دخالت مسکو در انتخابات بریتانیا «یک موضوع سابقه‌دار» بود.

برنهام در پاسخ به کیمی بادنوچ، رهبر محافظه‌کاران، ادعا کرد که او هرگز تلویحا مبنی بر نامعتبر بودن نتیجه رفراندوم، پیش از تکرار همان خط "موضوع سابقه"، اظهار داشت.

فقدان شواهد برنهام زمانی مشخص شد که وزیر امور خارجه وی، استفان دوتی، همان روز در برنامه «صبح بخیر بریتانیا» تلویزیون ITV ظاهر شد.

روسیه در آن همه پرسی برگزیت چه کرد؟ سوزانا رید مجری برنامه از داوتی پرسید که او پاسخ داد که "قرار نیست وارد جزئیات شود."

"چرا وقتی نخست وزیر به جزئیات پادکست پرداخته است، وارد جزئیات نمی شوید؟" رید فشرده شد.

در پاسخ به سوال مکرر در مورد دخالت روسیه در رای گیری برگزیت، داوتی در مورد "تلاش های روسیه برای مداخله در همه فرآیندهای دموکراتیک ما. آنها سال ها و سال ها این کار را انجام می دهند" هر بار متفاوت است.

اد بالز یکی از مجریان برنامه مداخله کرد: «این شرم آور است. «این واقعا برای سیاست بد است وقتی که شما صراحتا به سؤال در مورد موضوع مهمی پاسخ نمی‌دهید و به یک خط بیهوده برمی‌گردید، که با صحبت‌های نخست وزیر در تناقض است.»

آخرین میخ در تابوت توسط کن مک کالوم، مدیر MI5 آمد. مک کالوم با اپورتونیسم ضد روسی بیگانه نیست، زیرا برای نظارت گسترده از اینترنت برای جلوگیری از ایجاد "بی نظمی در خیابان های بریتانیا و اروپا" روسیه تلاش کرده است. با این حال، او روز سه‌شنبه نسبت به اغراق‌آمیز «نفوذ روسیه» در برگزیت هشدار داد و استدلال کرد که بحث درباره تأثیر «ترول‌های روسی» در رأی‌گیری «با قد 10 فوتی به نظر رسیدن این ترول‌ها به دست دشمنان ما بازی می‌کند».

کتاب بازی برنهام

برنهام عادت دارد ادعاهای خارق‌العاده‌ای را بدون شواهد فوق‌العاده برای حمایت از آنها مطرح کند. پس از دستگیری پنج شهروند لندنی در خارج از RAF Fairford در یک انفجار تروریستی در ماه گذشته، نخست وزیر بریتانیا به بی بی سی گفت که "نشانه های قوی وجود دارد که ایران در آنچه اتفاق افتاد نقش داشته است."

ادامه مطلب ایران انگلیس را به طرح تروریستی با پرچم دروغین در پایگاه هوایی متهم می کند

این پنج مرد - به اضافه دو مظنون دیگر که پس از آن دستگیر شدند - همگی با قرار وثیقه آزاد شده اند. بر اساس تمام اطلاعات موجود، هیچ ماده منفجره ای در خودروهای آنها یافت نشد و هیچ ارتباطی بین این افراد و دولت ایران مشخص نشده است. با این حال، برنهام به بی‌بی‌سی گفت که «می‌توانیم باور خود را تأیید کنیم که معتقدیم ایران نقش داشته است»، قبل از اینکه به پارلمان بگوید که توطئه تروریستی فرضی «تقریبا به طور قطع» توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) هدایت شده است.

تهران این حادثه را «عملیاتی ناشیانه با پرچم دروغین» توصیف کرده است که هدف آن «پیشبرد کارزار ضد ایرانی و فرار از پاسخگویی در مورد دخالت بریتانیا در تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به مردم ایران است».

به همین ترتیب، مسکو بارها دخالت در همه پرسی برگزیت را رد کرده است. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، اتهامات برنهام را "آخرین اتهامات بی اساس بدون هیچ مدرکی" توصیف کرد.

یک طنز آخر

ادامه مطلب رئیس MI5 نسبت به اغراق آمیز "نفوذ روسیه" بر برگزیت هشدار داد

ادعای برنهام هرگز در پارلمان، رسانه‌ها و آژانس اطلاعات داخلی خودش پاره نمی‌شد، اگر آلستر کمپبل، مجری «بقیه سیاست است» عقب نشینی می‌کرد و خواستار شواهد یا جزئیات می‌شد. با این حال، کمپبل سابقه ای در زینت بخشیدن به حقایق متناسب با روایت های سیاسی، با پیامدهای فاجعه بار دارد.

به گفته دکتر دیوید کلی، کارشناس وزارت دفاع، کمپبل در سال 2002 به عنوان مشاور ارتباطات نخست وزیر وقت تونی بلر مشغول به کار بود، زمانی که او دستور داد پرونده ای در مورد "سلاح های کشتار جمعی عراق" "جنسیت" داده شود تا دلیل محکم تری برای پیوستن به تهاجم تحت رهبری ایالات متحده ایجاد شود.

یک تحقیق نشان داد که کمپبل خطوط متعددی را در پرونده تغییر داد تا عراق را تهدیدآمیزتر جلوه دهد. در میان آنها خطی وجود داشت که در آن آمده بود که نیروهای عراقی "ممکن است بتوانند" سلاح های شیمیایی را در عرض 45 دقیقه پس از دریافت دستور، علیه نیروهای انگلیسی مستقر کنند که به "قادر به استقرار" تبدیل شد.

سپس کمپبل پرونده دومی را تهیه کرد که اکنون به عنوان "پرونده ناخوشایند" شناخته می شود. این سند حاوی ادعاهای جعلی و جعلی درباره سرویس‌های اطلاعاتی عراق بود که ادعا می‌کرد آن‌ها سلاح‌های کشتار جمعی را پنهان می‌کردند و از سازمان‌های تروریستی در رژیم‌های متخاصم حمایت می‌کردند. هیچ یک از این ادعاها درست نبود.

پرونده دوم در فوریه 2003 منتشر شد. پنج هفته بعد، پارلمان رای گیری برای پیوستن به تهاجم برگزار کرد و برنهام یکی از 139 نماینده حزب کارگر به نفع جنگ رای داد. برنهام از آن زمان گفته است که اگر می توانست به سال 2003 برگردد، "به آن رای نمی داد."

بیش از دو دهه بعد، برنهام بار دیگر در خدمت دو درگیری خارجی و برای کمک به جاه‌طلبی‌های سیاسی خود، اتهامات «پرده‌ای» را مطرح می‌کند.