نینتندو سوییچ اسپورت ریزورت بازگشتی غرق آفتاب به فرم است

وقتی به بزرگ‌ترین بازی‌های نینتندو فکر می‌کنید، همیشه تصاویری از لباس سبز لینک، لباس‌های آبی ماریو و لباس صورتی پرنسس هلو به ذهنتان خطور می‌کند. با این حال، جایی که طلسم های ساموس، استارفاکس و کربی در نبرد برای قلب بازیکنان پیروز شدند، Wii Sports در سال 2006 بود که واقعا کیف پول جهان را فتح کرد.

همراه با کنسول های Wii در خارج از ژاپن، Wii Sports 82.9 میلیون واحد را تغییر داد و خود را به عنوان سومین بازی ویدیویی پرفروش تا به امروز تثبیت کرد. با تمام حقوق، سری‌های ورزشی نینتندو باید همتراز با Grand Theft Auto باشد، اما علی‌رغم فراگیر بودن Wii Sports، عاقبت‌های نابسامان آن هرگز به همان تاثیر نزدیک نشده‌اند.

در جایی که Wii Sports اصلی در نوآوری و سادگی بسیار موفق بود، دنباله‌های آن در تلاش برای گسترش فرمول بودند و مینی‌بازی‌هایی را بدون هیچ‌یک از آن روح نینتندو اضافه کردند. این بار، نینتندو تصمیم گرفته است به این برند بی‌چهره شخصیتی دوست‌داشتنی به خود اختصاص دهد - جزیره ووهو.

Switch Sports Resort در Nintendo Switch 2 که در یک نسخه جهان باز از جزیره درخشان (برای اولین بار در Wii Sports Resort در سال 2009 دیده شد)، بلافاصله احساس خوشی از یک تعطیلات فراگیر را با جذاب‌ترین میزان آفتاب، دریا و ورزش‌های خود به نمایش می‌گذارد.

به جزیره ووهو خوش آمدید (بازگشت).

(اعتبار تصویر: نینتندو) اولین توقف در گریز ورزشی من گواهی است بر آن احساس خوشایند تعطیلات - یک تور در خود جزیره. با پرواز به آسمان در حالت Pilotwings-esque Prop Plane، Joy-Con 2 را بین نوک انگشتانم می‌گیرم و در سراسر جزیره غرق آفتاب پرواز می‌کنم، مثل اینکه در حال هدایت یک هواپیمای کاغذی هستم.

چرخیدن آرام در میان نقاط عکس برای جمع‌آوری حلقه‌ها به تنهایی تجربه‌ی عمیقی نیست، اما صحنه‌سازی بادی برای این تعطیلات کنترل‌شده حرکتی است – افزودن یک غذای آبدار به بوفه پرشور Switch Sports Resort. تنها چیزی که از این گریز همه جانبه کم می شود نوشیدنی های رایگان است.

Switch Sports Resort در جایی که مدل قبلی خود، Switch Sports، با احساس پراکندگی راه اندازی شد، 12 رویداد مختلف قابل بازی را از همان ابتدا دارد. هنگامی که صحبت از ورزش های جدید رقابتی می شود، کشتی شست یک نکته برجسته است. همانطور که من Joy-Con 2 را در موقعیت شست بالا نگه می دارم و به اطراف نگاه می کنم، زمین بازی مورد علاقه به طرز شگفت آوری تاکتیکی است.

با اینکه می‌توانید به آرامی انگشت شست خود را پایین بیاورید تا حریف خود را طعمه کنید، جنگ شست به یک بازی ذهنی پرتنش تبدیل می‌شود، زیرا سعی می‌کنید حریف خود را با فشاری ساختگی با تکان دادن تصویر کوچک خود به پایین به دام بکشید. در حالی که فقط برای بچه های پنج ساله عبوس انگشتان یک "ورزش" در نظر گرفته شده است، این تفریح ​​مجازی عمیق و بیهوده باعث پوزخند من می شود.

سپس پاور کروز جدید مرا می‌بیند که با جت اسکی به دریا می‌روم، در حالی که سکه‌ها را جمع‌آوری می‌کنم، در اقیانوس اوج می‌گیرم، و مرا برای احیای مسابقه موج می‌اندازد. با بازی این تک‌نفره، خواندن خوب کار سختی است، اما فکر می‌کنم قطعا پتانسیل چندنفره قوی در اینجا وجود دارد.

جادوی سوار شدن، قایق سواری و حالت ماوس

(اعتبار تصویر: نینتندو) اسکیت بورد یکی دیگر از سورپرایزهای دلپذیر در بازگشت من به جزیره ووهو بود. اسکیت‌برد از حالت ماوس استفاده می‌کند، بازیکنانی که Joy-Con 2 را می‌کشند تا لگد زدن با پای شما را شبیه‌سازی کنند و کنترلر را از روی سطحی که روی آن تکیه داده‌اید برای پریدن تکان می‌دهند.

این تور آرام جزیره، مناظر آسمان Prop Planes را با پیاده‌روها عوض می‌کند و به شما امکان می‌دهد ریل‌ها را آسیاب کنید و هوای بزرگ را در حین چرخیدن در اطراف چرخ‌های جمع‌آوری و کشف نقاط عکس پر از کارت پستال دریافت کنید.

این یک محیط فوق‌العاده دقیق است که به من اجازه می‌دهد قبل از اینکه روی انبوهی از صندلی‌های آفتاب‌گیر بنشینم، به داخل سالن بسکتبال نگاه کنم. فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم موافق باشیم که حالت ماوس به طور کلی کمی ناامیدکننده بوده است، اما خارج از شبیه‌سازی ماوس در بازی‌های استراتژیک، استفاده از ماوس به‌عنوان اسکیت‌بورد به‌طور عجیبی متقاعدکننده‌ترین پشتیبانی‌ای است که تاکنون در سوییچ 2 تجربه کرده‌ام.

(اعتبار تصویر: نینتندو) از بین ورزش‌های بازگشتی، به نظر می‌رسد تیراندازی با کمان بیشتر بهینه شده است. با توجه به اینکه کشش بند کمان شما دیگر در غل و زنجیر طول کابل Wii Nunchuck نیست، اکنون می توانم تیرم را بیشتر به عقب بکشم و با باد مبارزه کنم تا شلیک کاملی داشته باشم در حالی که تیرهایم را در مجموعه ای از اهداف مختلف رها می کنم.

تیراندازی با کمان تازه احساس می‌کند، اما به‌گونه‌ای که عمق را به جای کنترل‌های ناشیانه نشان می‌دهد. یک حالت خاص، هدف تیراندازی با کمان را به رنگ‌های مختلف تقسیم می‌کند، و بازیکنان فقط رنگی را هدف قرار می‌دهند که با آواتارشان مطابقت دارد.

از دیگر ورزش‌های بازگشتی، نسخه 2026 بوکس بسیار دقیق به نظر می‌رسد، با آپرکات‌ها، بلوک‌ها و ضربه‌ها با دقت بسیار بهبود یافته در طول روزهای Wii و Wii MotionPlus.

تنیس به همان اندازه درخشان است که من آن را در یک تلویزیون CRT 480p به یاد می‌آورم، با تنیس روی میز نیز ظریف‌تر احساس می‌شود، کنترل‌های حرکتی بهبودیافته‌ای که تضمین می‌کند رالی‌های رفت‌وآمد بیش از همیشه احساس می‌کنند.

آخرین راه حل؟

(اعتبار تصویر: نینتندو) بازی چند نفره آنلاین (برای اولین بار در سال 2013 در Wii Sports Club کم بازی شده معرفی شد) بازگشتی خوشایند به بازیکنان انفرادی می دهد تا در کنار Island Crown گیر بیفتند، حالت تک نفره جدیدی که می بینید با یک رقیب به نام NPC دشمنی می کنید و حریفان CPU مختلف را به چالش می کشند تا بتوانند در هر رشته ورزشی بالا بروند.

پس از 45 دقیقه اسکیت زدن در اطراف جزیره ووهو، اوج گرفتن در آسمان ها و به چالش کشیدن رقبا برای یک جنگ انگشت شست، دموی خود را ترک می کنم که با جذابیت تعطیلات تابستانی اش برنده شد. جایی که Wii Sports به طرز عجیبی بالینی به نظر می‌رسید، Switch Sports Resor t به نظر می‌رسد شخصیت بسیار مورد نیاز را به سری متوقف‌شده نینتندو تزریق کند.

اینکه آیا در اینجا کافی است تا بازیکنان ده‌ها ساعت در حال تکان خوردن باشند، هنوز مشخص نیست، و در حالی که تکرار آن کریسمس اول که بستگان سالخورده فرزندان خود را در Wii Tennis غوغا می‌کردند تقریبا غیرممکن است، تا کنون، Switch Sports Resort در حال تبدیل شدن به بهترین عنوان ورزشی است که نینتندو در سال‌های اخیر عرضه کرده است.