هابل تاریخ کهکشانی را از ستاره ها می آموزد

هابل را کاوش کنید

خانه هابل

نمای کلی

درباره هابل

تاریخچه هابل

جدول زمانی هابل

چرا تلسکوپ در فضا داریم؟

هابل بر اساس اعداد

در موزه

سوالات متداول

تاثیر و مزایا

تاثیر و مزایای هابل

تاثیرات علم

تاثیر فرهنگی

مزایای فناوری

تاثیر بر پرواز فضایی انسان

تأثیرات انجمن Astro

علم

علم هابل

موضوعات علمی

نکات برجسته علمی

علم پشت اکتشافات

کیهان کشف شد

شرکای هابل در علم

هابل و علم شهروندی

SI و علوم هابل

آسمان شب را کاوش کنید

رصدخانه

رصدخانه هابل

طراحی هابل

عملیات ماموریت

عملیات علمی

ماموریت فضانوردان به هابل

هابل در مقابل وب

هابل در مقابل رومن

تیم

تیم هابل

آرزوهای شغلی

فضانوردان هابل

چند رسانه ای

تصاویر

ویدیوها

فعالیت های آنلاین

کتاب های الکترونیکی

Sonifications

پادکست ها

مدل های سه بعدی هابل

سنگ نگاره ها

برگه اطلاعات

پوسترها

هابل در اپلیکیشن ناسا

واژه نامه

اخبار

اخبار هابل

رسانه های اجتماعی

منابع رسانه ای

سی و پنجمین سالگرد

بیشتر

فعالیت های آنلاین

3 دقیقه مطالعه

هابل تاریخ کهکشانی را از ستاره ها می آموزد

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا/ESA دارای خوشه ستاره ای کروی به نام مسیه 30 (M30) است که NGC 7099 نیز نامیده می شود.

ESA/Hubble & NASA، M. Libralato، G. Piotto، A. Sarajedini

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا/ESA درس تاریخ کهکشانی را ارائه می دهد. مجموعه درخشان ستارگان مسیه 30 (M30) را از نام ستاره شناس فرانسوی، چارلز مسیه، که M30 و سایر اجرام پراکنده را که ممکن است با دنباله دارها در تلسکوپ های اولیه زمان مسیه اشتباه گرفته شوند، فهرست بندی کرده است. M30 در فاصله 27500 سال نوری از ما در صورت فلکی برج جدی قرار دارد.

M30 یک خوشه کروی است: یک گروه تقریبا کروی از ستارگان شامل ده ها هزار تا میلیون ها ستاره. این خوشه‌ها عموما در حومه کهکشان‌ها قرار دارند و در یک منطقه گسترده و پراکنده به نام هاله مانند ازدحام پروانه‌ها در اطراف یک لامپ در حال چرخش هستند. کهکشان راه شیری ما حداقل 150 خوشه کروی دارد که نزدیکترین آنها حدود 6000 سال نوری از ما فاصله دارد. این خوشه ها به طرز چشمگیری باستانی هستند: ستاره شناسان سن آنها را بین 11.5 تا 13.5 میلیارد سال تخمین می زنند که باعث می شود خوشه های کروی خاصی به قدمت خود کیهان باشند.

خوشه های کروی مدت هاست که نقش مهمی در کمک به ما در شناخت کهکشان خود ایفا کرده اند. بیش از یک قرن پیش، ستاره شناس هارلو شپلی از مشاهدات نوع خاصی از ستاره های متغیر برای اندازه گیری مکان و فاصله ده ها خوشه کروی در کهکشان ما استفاده کرد. کار او نشان داد که خورشید در مرکز کهکشان ما نیست و مرکز کهکشان به سمت صورت فلکی قوس قرار دارد. (اما اندازه‌گیری‌های فاصله او نادرست بود، و او به این نتیجه رسید که کهکشان ما تقریبا دو برابر بزرگ‌تر از اندازه واقعی است.)

امروزه اخترشناسان با مشاهده خوشه های کروی به آموختن در مورد کهکشان ما ادامه می دهند. از آنجایی که خوشه های کروی بسیار باستانی هستند، می توانند سرنخ هایی در مورد چگونگی توسعه کهکشان ما در مدت زمان طولانی به ما بدهند. خوشه های کروی که در کهکشان ما شکل گرفته اند می توانند به عنوان کپسول های زمان عمل کنند و شیمی اولیه کهکشان جوان ما را حفظ کنند.

با این حال، این امکان وجود دارد که همه خوشه های کروی که امروز در کهکشان ما می چرخند، در آنجا شکل نگرفته باشند. محققان کشف کرده‌اند که M30 و بسیاری دیگر از خوشه‌های کروی در جهتی خلاف جهت چرخش کهکشان ما می‌چرخند. این ممکن است به این معنی باشد که این خوشه ها اصلا در کهکشان ما شکل نگرفته اند. درعوض، کهکشان راه شیری ما ممکن است آنها را در گذشته های دور گرفته باشد!

هابل چندین بار M30 را رصد کرده است. تصویری که قبلا از M30 منتشر شده بود، داده‌های دوربین پیشرفته هابل برای بررسی (ACS) را نشان می‌داد و بخشی از یک برنامه رصدی بود (# 10775 ؛ PI: Sarajedini) که ده‌ها خوشه کروی راه شیری را در نور قرمز و نزدیک به فروسرخ بررسی کرد و ستارگان را به جرم 20 درصد خورشید نشان داد. یک برنامه جدیدتر (# 13297؛ PI: Piotto) به M30 و دیگر خوشه‌های کروی در کهکشان ما بازگشت، این بار خوشه‌ها را با دوربین میدان عریض 3 هابل مشاهده کرد و از سه فیلتر استفاده کرد که نور آبی‌تری را ثبت کردند.

این برنامه داده‌هایی را جمع‌آوری کرد که برای مطالعه اجرام عجیب و غریب مانند ستارگان «آبی ستارگان» و همچنین برای بررسی جمعیت‌های متعدد ستارگانی که می‌توانند در یک خوشه کروی منفرد زندگی کنند، حیاتی بود.

اخیرا، ACS هابل دوباره بسیاری از این خوشه های کروی را مشاهده کرد. این مشاهدات بخشی از یک برنامه (# 16298، PI: Libralato) بود که به چگونگی حرکت جمعیت‌های مختلف ستارگان در خوشه‌های کروی در طول 15 سال از اولین رصد آنها توسط هابل می‌پردازد - شاهکاری که با طول عمر و توانایی هابل در تشخیص جزئیات فوق‌العاده کوچک در اجرام دور امکان‌پذیر شد.

تصویر بالا با داده‌های هر سه برنامه مشاهده‌کننده ایجاد شده است و شامل طیف گسترده‌ای از طول‌موج‌هایی است که هابل می‌تواند ببیند - نور ماوراء بنفش، مرئی و نزدیک به فروسرخ. هر طول موج به ما کمک می کند تا نحوه شکل گیری و تکامل این گروه از ستارگان را بهتر درک کنیم.

اعتبار متن: ESA/Hubble

لوگوی فیس بوک

@NASAHubble

@NASAHubble

لوگوی اینستاگرام

@NASAHubble

تماس رسانه ای:

کلر آندرولی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گرین‌بلت، MD claire.andreoli@nasa.gov

به کاوش ادامه دهید

موضوعات بیشتری را از هابل کشف کنید

تلسکوپ فضایی هابل

از زمان پرتابش در سال 1990، تلسکوپ فضایی هابل درک اساسی ما از کیهان را تغییر داده است.

خوشه های ستاره ای هابل

این جواهرات آسمان شب نگاهی اجمالی به چرخه حیات ستارگان به ما می دهد.

نکات برجسته علم هابل

برجسته ترین اکتشافات علمی هابل بازتاب گسترده ای از تحقیقات و پیشرفت هایی است که به دست آورده است.

تصاویر هابل

تصاویر نمادین هابل از جهان را کاوش کنید و عکس‌هایی از عملیات ماموریت و فضانوردانی که در فضا به هابل خدمات می‌دهند را مشاهده کنید.