هابل ناسا نمونه کیهانی از اهداف را برای رومن ارائه می دهد
گالری از لنزهای گرانشی که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا گرفته شده است، تنوع این پدیده کیهانی را به نمایش می گذارد و زمینه را برای مشاهدات بعدی توسط تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم فراهم می کند.
هابل را کاوش کنید
خانه هابل
نمای کلی
درباره هابل
تاریخچه هابل
جدول زمانی هابل
چرا تلسکوپ در فضا داریم؟
هابل بر اساس اعداد
در موزه
سوالات متداول
تاثیر و مزایا
تاثیر و مزایای هابل
تاثیرات علم
تاثیر فرهنگی
مزایای فناوری
تاثیر بر پرواز فضایی انسان
تأثیرات انجمن Astro
علم
علم هابل
موضوعات علمی
نکات برجسته علمی
علم پشت اکتشافات
کیهان کشف شد
شرکای هابل در علم
هابل و علم شهروندی
SI و علوم هابل
آسمان شب را کاوش کنید
رصدخانه
رصدخانه هابل
طراحی هابل
عملیات ماموریت
عملیات علمی
ماموریت فضانوردان به هابل
هابل در مقابل وب
هابل در مقابل رومن
تیم
تیم هابل
آرزوهای شغلی
فضانوردان هابل
چند رسانه ای
تصاویر
ویدیوها
فعالیت های آنلاین
کتاب های الکترونیکی
Sonifications
پادکست ها
مدل های سه بعدی هابل
سنگ نگاره ها
برگه اطلاعات
پوسترها
هابل در اپلیکیشن ناسا
واژه نامه
اخبار
هابل نیوز
رسانه های اجتماعی
منابع رسانه ای
سی و پنجمین سالگرد
بیشتر
فعالیت های آنلاین
5 دقیقه مطالعه
هابل ناسا نمونه کیهانی از اهداف را برای رومن ارائه می دهد
کلاژی از لنزهای گرانشی قوی مشاهده شده توسط هابل، که برخی از آنها با رصد با تلسکوپ فضایی رومی که در آگوست 2026 پرتاب شد، دنبال خواهد شد. عدسی هایی مانند این برای بررسی تکامل کهکشان ها و ماده تاریک مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
اعتبار: NASA، ESA، و X. Huang (دانشگاه سانفرانسیسکو)؛ پردازش: گلدیس کوبر (ناسا/دانشگاه کاتولیک آمریکا)
گالری از لنزهای گرانشی که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا گرفته شده است، تنوع این پدیده کیهانی را به نمایش می گذارد و زمینه را برای مشاهدات بعدی توسط تلسکوپ فضایی رومی جدید نانسی گریس فراهم می کند.
عدسی گرانشی که برای اولین بار توسط آلبرت انیشتین پیشبینی شد، زمانی اتفاق میافتد که گرانش یک جرم پیشزمینه عظیم، مانند کهکشان یا خوشهای از کهکشانها، خم میشود، منحرف میشود و نور یک جرم پسزمینه دورتر را بزرگنمایی میکند. این اثر شبیه به یک عدسی غول پیکر در فضا است که به اخترشناسان اجازه می دهد اجرام را بسیار دورتر از هر تلسکوپی که به تنهایی ببیند، مشاهده کنند.
عدسیهای این تصویر از همترازی دقیق یک کهکشان پسزمینه دور با جرم یک کهکشان پیشزمینه تشکیل شدهاند و تصاویری مخدوش و بزرگنمایی شده از کهکشان پسزمینه ایجاد میکنند که به صورت کمانهایی در اطراف کهکشان پیشزمینه ظاهر میشوند.
ستاره شناسان از این مشاهدات جمعیت بزرگ و متنوعی از لنزهای گرانشی برای ساخت مدل های عدسی استفاده خواهند کرد که به تعیین مقدار جرم در کهکشان پیش زمینه سیستم عدسی کمک می کند - و به طور بالقوه نظریه ای در مورد ماده تاریک را اثبات یا رد می کند. اخترشناسان میزان اعوجاج کهکشانهای پسزمینه عدسیدار را برای تعیین کمیت و توزیع جرم در کهکشان پیشزمینه، از جمله ماده تاریک نامرئی آن، مطالعه میکنند.
هابل کیهان را عمدتا در نور مرئی و فرابنفش با پوشش مادون قرمز مشاهده میکند و یک نمای جامع و با وضوح بالا از اجسام جداگانه ارائه میکند. رومن عمدتا نور مادون قرمز و مقداری قابل مشاهده را در میدان دید بسیار بزرگتری می بیند تا پانورامایی از جهان ایجاد کند. در حالی که هابل دید بهتری از لنزهای جداگانه دارد، رومن میتواند لنزهای بیشتری را با میدان دید وسیعتر خود ثبت کند. اگر رومن لنز جالبی پیدا کند، محققان ممکن است از هابل برای انجام مشاهدات بعدی با استفاده از قدرت مرئی و UV آن برای اشیاء منفرد استفاده کنند.
با تصویربرداری با وضوح بالا و مدلهای دقیق هابل، محققان همچنین باید بتوانند عیوب کوچکی را در این کمانهای کهکشانی با عدسی گرانشی شناسایی کنند که نشاندهنده وجود تودههای کوچک ماده تاریک است. محققان می توانند از این توده های ناشناخته قبلی برای تایید نظریه ماده تاریک سرد استفاده کنند که وجود بسیاری از توده های کوچک ماده تاریک با جرم بین یک میلیون تا یک میلیارد خورشید را پیش بینی می کند. در مقابل، هاله ماده تاریک کهکشان راه شیری ما حدود 1.3 تریلیون جرم خورشیدی دارد.
با مطالعه دقیق تصاویر لنز هابل، محققان قصد دارند یک ابزار فوق العاده هوشمند برای جستجوی موثر کمان های مشابه در تصاویر رومی آینده بسازند. انتظار می رود که تصاویر هابل هم نتایج خاص خود را در مورد ماده تاریک ارائه دهد و هم راه را برای تجزیه و تحلیل نمونه بزرگتر لنزهای رومن هموار کند.
لنزهای منحصربهفرد در این تصویر برخی از ویژگیهای متفاوتی را نشان میدهند که محققان با جمعآوری مجموعهای متنوع و متعدد از لنزها برای آزمایش در مدلهای خود، مشاهده خواهند کرد. پانل A نمونه ای از پیکربندی قوس-ضد کمان است که در آن کهکشان پس زمینه با عدسی به صورت یک جفت کمان تکراری ظاهر می شود. کهکشان عدسیدار توسط یک جفت کهکشان پیشزمینه بزرگنمایی میشود که جرم ترکیبی آنها نور کهکشان پسزمینه را در اطراف آنها خم میکند.
تنوع لنزها در این تصویر برخی از ویژگی هایی را که محققان با هابل و رومن کشف خواهند کرد را نشان می دهد. هر لنز به طور قابل توجهی با سایر لنزهای پنل متفاوت است.
اعتبار: NASA، ESA، و X. Huang (دانشگاه سانفرانسیسکو)؛ پردازش: گلدیس کوبر (ناسا/دانشگاه کاتولیک آمریکا)
پانل F یک حلقه انیشتین است که در آن تراز کهکشان پسزمینه و جرم تقریبا کروی عدسی پیشزمینه به قدری کامل قرار دارند که کهکشان دارای عدسی تقریبا به طور کامل کهکشان پیشزمینه را احاطه کرده است. پانل I یک کهکشان با عدسی چهارگانه را نشان میدهد که در آن کهکشان پسزمینه چهار بار تکرار میشود و به صورت نقاط لکهدار در اطراف کهکشان پیشزمینه ظاهر میشود. پانل C همچنین یک کهکشان چهار عدسی، با گره های دوگانه را نشان می دهد که به احتمال زیاد مناطق ستاره ساز قوی در کهکشان پس زمینه هستند.
برخی از کهکشانهای پسزمینه بزرگنمایی شده و تابدار آبی و برخی قرمز به نظر میرسند. این کمانهای آبی نشاندهنده ستارههای جوان هستند، در حالی که کمانهای قرمز نشاندهنده ستارههای مسنتر هستند. رومن و هابل این تفاوت ها را برای درک بهتر چگونگی تکامل کهکشان ها در کیهان بررسی خواهند کرد.
بیشتر کهکشانهای عدسیدار پیشزمینه، کهکشانهای بیضوی هستند که قدیمیتر، متراکمتر و فشردهتر هستند. تصاویر عدسی از کهکشان های پس زمینه تنها زمانی رخ می دهند که چگالی جرم کهکشان پیش زمینه به نقطه بحرانی برسد.
اما همه این کهکشانهای پیشزمینه بیضوی نیستند و محققان میتوانند از این تفاوتها برای کشف مسیرهای تکاملی این کهکشانها استفاده کنند. در پانل G، کهکشان پیشزمینه کشیده به نظر میرسد، که ممکن است درست یا حقهای از چشمانداز باشد، و در پانلهای B و F، کهکشانهای پیشزمینه دارای بازوهای مارپیچی هستند.
کهکشان پیشزمینه پانل D دارای یک خط گرد و غبار قابل مشاهده است که در کهکشان عدسیدهی نادر است و نوع جزئیاتی که دید تیز و نور مرئی هابل در آشکار کردن آن برتری دارد. کهکشان پسزمینه لنزدار میتواند یک حلقه انیشتین باشد، با خط گرد و غبار که نمای ما از حلقه را میشکند. از آنجایی که نور مادون قرمز کمتر توسط گرد و غبار پوشیده می شود، مشاهدات مادون قرمز رومی آینده می تواند به تعیین اینکه آیا کمان ها حلقه کامل تری اینشتین را تشکیل می دهند یا خیر کمک کند.
این لنزهای قوی اولین بار با ابزار طیف سنجی انرژی تاریک در کیت پیک شناسایی شدند. هابل متعاقبا آنها را مشاهده کرد و رومن مشاهدات بیشتری را انجام خواهد داد. تصاویری مانند این نمونهای از انواع تلاشهای مشترکی است که به طور معمول بین رصدخانههای بزرگ ناسا برای ایجاد تصویری جامع از کیهان انجام میشود.
با پیوستن رومن به خانواده رصدخانه های فضایی بزرگ که شامل هابل، رصدخانه پرتو ایکس چاندرا و تلسکوپ فضایی جیمز وب می شود، پنجره جدیدی به روی کیهان باز می شود که مناظری را که قبلا پنهان شده بودند آشکار می کند و دانش کیهانی ما را برای کل بشریت گسترش می دهد.
لوگوی فیس بوک
@NASAHubble
@NASAHubble
لوگوی اینستاگرام
@NASAHubble
کاوش بیشتر
علم پشت اکتشافات: لنزهای گرانشی
لنزهای گرانشی هابل
فوکوس هابل: لنزهای گرانشی
تماس رسانه ای:
کلر آندرولی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گرینبلت، MD claire.andreoli@nasa.gov
به اشتراک بگذارید
جزئیات
آخرین به روز رسانی
12 نوامبر 2026
ویرایشگر
آندریا جیانوپولوس
مکان
مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا
شرایط مرتبط
تلسکوپ فضایی هابل
اخترفیزیک
بخش اخترفیزیک
مرکز پرواز فضایی گدارد
عدسی گرانشی
تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم
کیهان
به کاوش ادامه دهید
موضوعات بیشتری را از هابل کشف کنید
تلسکوپ فضایی هابل
از زمان پرتابش در سال 1990، تلسکوپ فضایی هابل درک اساسی ما از کیهان را تغییر داده است.
هابل در مقابل رومن
تلسکوپهای فضایی هابل و رومی ناسا با هم کار خواهند کرد تا دیدگاه ما از جهان را گسترش دهند.
هابل در مقابل وب
مشاهدات هابل و وب مکمل یکدیگر هستند و دید وسیعی از جهان به ما ارائه می دهند.
هابل در روز تولد شما چه دید؟
به عجایب کیهانی هابل در روز خاص شما نگاه کنید!
متن اصلی (انگلیسی)
NASA’s Hubble Offers Cosmic Sampler of Targets for Roman
A gallery of gravitational lenses captured by NASA’s Hubble Space Telescope showcases the diversity of this cosmic phenomenon and lays the groundwork for follow-up observations by the Nancy Grace Roman Space Telescope.