هابل و وب اتفاقی شبح‌آلود را در سحابی سر گربه مشاهده کردند

در فضا، هیچ کس نمی تواند فریاد شما را بشنود - یا میومیو، برای این موضوع. این موضوع در مورد فلیست - گربه تاکسیدو پاریسی ولگرد که اولین (و تنها) پرواز گربه زیر مداری جهان را در سال 1963 با خیال راحت انجام داد - به همان اندازه که در مورد سحابی غول پیکر سر گربه که در تصاویر جدید خیره کننده تلسکوپ فضایی هابل و جیمز وب نشان داده شده است صادق بود.

سحابی سر گربه که از سحابی ابری کارینا در فاصله حدود 7500 سال نوری از زمین برمی خیزد، ستونی از گاز و غبار مجسمه سازی شده با ستاره است که به طور مبهم شبیه گربه ای است که پشتش به سمت ما نشسته است و سرش را با حیرت می چرخاند تا تنها یک چشم قرمز را نشان دهد. آن چشم یک ستاره جوان است که در اعماق غبار جاسازی شده و احتمالا آن را در مقابل چشمان ما تغییر می دهد.

سحابی‌هایی مانند این زمانی اتفاق می‌افتند که تابش ستاره‌های جوان فعال روشن می‌شود و مواد اطراف خود را فرسایش می‌دهد. آنها زیبا هستند و به راحتی پیدا می شوند. اگر این گربه کیهانی از خیره شدن به ما خسته شود، می تواند به سمت دیگر سحابی کارینا والس بزند و در یک کره گازی مشابه بخزد که دقیقا شبیه جعبه ای با درب باز است. (بعد از همه، گربه ها گربه خواهند بود.)

به افتخار هالووین، آژانس فضایی اروپا (ESA) سه نمای رقابتی از سحابی سر گربه را به اشتراک گذاشت - یکی از تلسکوپ فضایی هابل، که نور نوری را می گیرد، و دو مورد از ابزارهای فروسرخ روی تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST). سه نما، که در زیر نشان داده شده‌اند، ویژگی‌های مختلف سحابی را در طول‌موج‌های مختلف نور نشان می‌دهند، و با خروج رنگ‌های بیشتری از صحنه، به تدریج ترسناک‌تر می‌شوند.

دیدگاه هابل

نمای نوری نوری تلسکوپ فضایی هابل از سحابی سر گربه. (اعتبار تصویر: NASA، ESA، STScI. پردازش تصویر: J. Depasquale (STScI)، CC BY 4.0 INT ) هابل با رصد سحابی در همان محدوده طول موج مرئی که می‌توانید از طریق تلسکوپ قوی حیاط خلوت ببینید، ستون تیره غباری را که از حمله فرابنفش ستارگان مجاور جان سالم به در برده است، برجسته می‌کند. لبه‌های تیز در سمت راست ستون نشان می‌دهند که نور ستاره در حال تبخیر گاز اطراف آن است و به آرامی آن را از بین می‌برد.

بر اساس گزارش ESA، درخشش نور آبی، زرد، نارنجی و قرمز در اطراف ستون غبار، جایی که نور ستاره با مولکول‌های مختلف گاز، از جمله اکسیژن، هیدروژن و گوگرد در تعامل است، نشان می‌دهد. این فرآیند شبیه به این است که مولکول‌های مختلف در جو زمین وقتی توسط تابش خورشیدی برانگیخته می‌شوند، شفق‌های رنگی متفاوتی تولید می‌کنند - فقط در مقیاس بسیار بزرگ‌تر.

نمای مادون قرمز نزدیک JWST

نمای تلسکوپ فضایی جیمز وب از سحابی سر گربه در نور مادون قرمز نزدیک. (اعتبار تصویر: NASA، ESA، CSA، STScI. پردازش تصویر: J. Depasquale (STScI)، CC BY 4.0 INT ) دوربین مادون قرمز نزدیک JWST با تغییر به حالت روشنایی که چشم انسان نمی بیند، لایه های بیرونی گرد و غبار را برش می دهد تا متراکم ترین مواد را در مرکز ستون نشان دهد. تعداد بی‌شماری ستاره‌ها و کهکشان‌های اضافی در میدان دید ظاهر می‌شوند، زیرا درخشش فروسرخ آنها به مواد اطراف نفوذ می‌کند.

در اینجا ستونی پیچیده‌تر و متلاطم را می‌بینیم که نشان می‌دهد چگونه تشعشعات ستاره‌ای داخل سر گربه و همچنین لبه‌های آن را حک می‌کنند. نمای JWST همچنین ساختاری بی‌جسم و دست‌مانند در سمت چپ گربه را روشن می‌کند که انگار می‌خواهد همراه کیهانی خود را نوازش کند.

نمای مادون قرمز میانی JWST

نمایی تلسکوپ فضایی جیمز وب از سحابی سر گربه در نور مادون قرمز میانی. (اعتبار تصویر: NASA، ESA، CSA، STScI. پردازش تصویر: J. Depasquale (STScI)، CC BY 4.0 INT )

داستان های مرتبط

28 عکس زیبا از سحابی که زیبایی کیهان را به تصویر می کشد

"مرغ دریایی" کیهانی چشمان خود را با رصدخانه Vera C. Rubin در تصویر آزمایشی مورد انتظار قفل می کند — عکس فضایی هفته

سر جادوگر به چشم خدا: 12 تا از وحشتناک ترین اشیاء جهان

نمای نهایی که با ابزار مادون قرمز میانی JWST گرفته شده است، به هسته شبح‌آلود سحابی می‌رسد و چیزی بیشتر از نور دودی و آبی را نشان می‌دهد. طبق گفته ESA، این ها انتشار مولکول هایی به نام هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای هستند - معمولا مولکول های بی رنگ کربن و هیدروژن مربوط به احتراق.

در حالی که بیشتر نور ستارگان در این منظره ناپدید می شود، یک نقطه روشن عجیب و غریب در سمت راست سر گربه ظاهر می شود. به گفته ESA، این لکه نارنجی یک راز واقعی است و ارتباط آن با بقیه سحابی ناشناخته است.