"هرازگاهی دچار خارش می شوم. من به جوهر جدید نیاز دارم: صدها خالکوبی در همایش

با فاصله ای دور از نمایش اسب یا شمارش انتخابات، همه در RDS در آخر هفته در حال خالکوبی بودند.

صدای سوزن های برقی در روز یکشنبه، آخرین روز از کنوانسیون تاتو دوبلین امسال، که در آن 300 هنرمند خالکوبی از داخل و خارج از کشور شروع به کار کردند، ثابت بود.

تقریبا در هر غرفه در هر لحظه، یک نفر با سوزن هایی که گل ها، پوکمون ها و جمجمه ها را حکاکی می کرد، خالکوبی می شد.

و این شامل آنچه در نمایش‌ها و بروشورهای بی‌شماری ارائه می‌شد، با طرح‌هایی از مستر بین و پرنسس‌های دیزنی گرفته تا کودکانی که به نظر می‌رسیدند شیطانی بودند، نمی‌شود.

تیمی هستر که تقریبا دیوانه‌وار صفحات بروشور را ورق می‌زند، به یک خالکوبی می‌گوید: "من فقط به چیزی نیاز دارم. من خارش دارم و باید خارش را بخراشم."

بیست نکته خالکوبی از متخصصان: از روندها اجتناب کنید، هنرمند مناسب را پیدا کنید و از صحبت کردن نترسید

این زن 50 ساله آفریقای جنوبی که در دوبلین زندگی می‌کند و در یک داروخانه کار می‌کند، یک دستش یک آستین کامل، روی دست دیگرش یک آستین نیم‌آستین و روی پاهایش خالکوبی‌های بیشتری دارد.

او می‌گوید: «هرازگاهی دچار خارش می‌شوم. به جوهر جدید نیاز دارم.

"چرا؟ این سوال خوبی است. من نمی دانم ... من جوهر روی پوستم را دوست دارم ... فوق العاده است، و همه چیز برای من معنی دارد." آستانه درد در بین افرادی که زیر سوزن هستند، به وضوح متفاوت است. برخی از آنها کاتاتونیک هستند، به ورطه خیره می شوند، به طور بالقوه از ناراحتی خسته شده اند، در حالی که برخی دیگر، مانند بن اوریلی، از خود این فرآیند به خوبی صحبت می کنند.

"من یه کوچولو گرفتم... اهم... اسمش رو چی میذاری... اسم اون خالکوبی رو که امروز برام انجام دادی چی میذاری سام؟ مثل سگه؟ بز؟" از تاتوکارش می پرسد.

سام پاسخ می دهد: "این یک بز است."

اوریلی می‌گوید: «بله، مثل یک بز شیطانی است.

این مرد 36 ساله از کو کیلکنی می گوید خالکوبی "درمان کننده" است.

"من از کل این روند لذت می برم. مثل اینکه الان احساس خیلی خوبی دارم. واقعا احساس نشاط می کنم.

خالکوبی کردن برای برخی افراد یک چیز خاص است. کل این فرآیند و چیزهای دیگر باعث می‌شود احساس کنم در حال حاضر هستم. در لحظه هستم و به هیچ چیز دیگری فکر نمی‌کنم. فکر می‌کنم پیدا کردن آن در زندگی واقعا سخت است. در میان راهرویی دیگر از موسیقی بی پایان و مهیج، Millette Legile هنرمند خالکوبی فرانسوی مشعلی را روی پیشانی خود بسته است و استیون داگر 27 ساله را خالکوبی می کند.

او می‌گوید: «مردم بیشتر و بیشتری می‌خواهند نه تنها چیزی معنادار داشته باشند، بلکه می‌خواهند یک اثر هنری روی پوست خود داشته باشند.

داگر از ناوان، کو میث که از او خواسته شد نام خانوادگی خود را بنویسد، با اشاره به ران نیمه خالکوبی‌شده‌اش، که روی آن جمجمه و خنجر ظاهر می‌شود، می‌گوید: «همان اسلحه‌ای است که در حال انجامش هستم».

وقتی از او پرسیده شد که چرا خالکوبی را دوست دارد، می گوید: «تو بوم نقاشی هستی».

در همان نزدیکی، فرناندو ویلانووا، یک جوان 27 ساله از مکزیک، می‌چرخد و سطحی برای زندگی عزیز در دست می‌گیرد. او در حال خالکوبی آستین است که در نهایت نیمی از بازوی او را می پوشاند. این اولین خالکوبی اوست.

او می‌خندد و به‌طور همزمان دندان‌هایش را به هم می‌ساید: «دارم فکر می‌کنم شاید ایده خوبی نبود. "من فکر می کردم این خیلی دردناک نخواهد بود."

ماکسیم یاکوبچیک، هنرمند اوکراینی خالکوبی وی، در پاسخ به این سوال که هزینه خالکوبی ویلانووا چقدر است، می گوید: «پول و درد زیاد».

او می گوید که یک آستین کامل بازو معمولا 3000 یورو یا 4000 یورو است.

یکی از برگزارکنندگان کنوانسیون، مارتین مک‌آیور، که صاحب استودیوی معبد Wildcat Electric در خیابان ویلیام جنوبی در دوبلین است، می‌گوید مشتریان عمومی در حال افزایش است.

او معتقد است که شکل هنری در محیط کار "به مراتب قابل قبول تر" می شود و اضافه می کند که کلیشه ای که ممکن است خالکوبی داشته باشد "100 درصد" مرده است.

او در حالی که یقه‌اش را می‌گیرد می‌گوید: «در دوران حرفه‌ای‌ام، قضات، سیاستمداران، روسای پلیس را دیده‌ام.

با این حال، این صنعت عاری از چالش نیست.

او می‌گوید: «هوش مصنوعی در حال حاضر چالش بزرگی است. این یک موضوع بسیار تفرقه‌انگیز در صنعت ما است.

واضح است که ما طرفدار نیستیم، فکر می کنیم هنر باید توسط مردم ترسیم شود.