«هرچه ترامپ و پوتین توافق کنند، ما با مهاجمان می‌جنگیم»: داخل گودال‌هایی که جنگ پهپادی اوکراین را تقویت می‌کنند

در محفظه خود در نزدیکی خط مقدم، یک سرباز اوکراینی با علامت تماس Seal در محاصره ملزومات زندگی یک خلبان هواپیمای بدون سرنشین نشسته است.

نوشیدنی‌های انرژی‌زا، قهوه و میله‌های پروتئینی و ابزارهای کوچک، رول‌های نوار و دو باتری هواپیمای بدون سرنشین که با پلاستیک آبی پوشیده شده‌اند، به راحتی در دسترس هستند.

در مقابل او صفحه‌هایی می‌درخشند که از طریق آن میدان نبرد را مشاهده می‌کند، کنترل‌کننده هواپیمای بدون سرنشین به راحتی در دستانش قرار می‌گیرد و گربه‌ای لاک‌پشتی به نام مورکا روی پاهایش چرت می‌زند.

هر چیز دیگری که او نیاز دارد - تخت دوطبقه و کیسه خواب، انبار غذا و آب، اجاق گاز و تفنگ اتوماتیک - فقط چند قدم با شما فاصله دارند.

این صحنه تکرار شده، زیرزمینی و به سختی استتار شده، در گستره وسیعی از شرق اوکراین، جایی که خط مقدم حدود 1200 کیلومتر از منطقه سومی در مرز روسیه تا ساحل دریای سیاه مار می‌رود. این سنگرها از نظر اندازه و پیچیدگی فنی و در مجاورت مواضع روسیه متفاوت هستند، اما مردان و زنانی که در آنها زندگی می کنند و پهپادهای هوایی و زمینی که آنها کار می کنند - چه برای نظارت یا حمله، ارسال تدارکات یا تخلیه تلفات - پشتوانه موفقیت اوکراین در مهار یک دشمن بسیار بزرگتر است.

دوگوت ها لبه برش و اسپارتان را با هم ترکیب می کنند. آنها به خدمات اینترنت ماهواره ای و سیستم نوآورانه Delta اوکراین برای مدیریت زنده میدان نبرد دسترسی دارند. اما آن‌ها هنوز سوراخ‌هایی در زمین هستند که سربازان باید با چالش‌های بی‌زمان روبرو شوند: محرومیت‌ها را تحمل کنند، ترس را کنترل کنند، از پیروزی‌ها و لذت‌های کوچک لذت ببرند، زنده بمانند.

از آنجایی که پاییز به زمستان تبدیل می‌شود، امروز ساعت 6 صبح برای Seal (39) و سرباز دیگر در گودال که از علامت تماس KVN استفاده می‌کند، شروع می‌شود. این مسابقه از باشگاه خنده‌داران و باهوش‌ها، یک مسابقه طنز تلویزیونی طولانی مدت است که در آن یکی از ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور کنونی اوکراین، برای اولین بار مورد توجه عموم قرار گرفت.

مسواک می زنند و قهوه درست می کنند و پهپادها را برای اولین پرواز آماده می کنند.

سیل که یکی از اعضای واحد پهپاد رونین از تیپ 65 مکانیزه جداگانه است، می‌گوید: «روز کوتاه‌تر می‌شود و ما در حال حاضر دوربین دید در شب نداریم، بنابراین در شب کار نمی‌کنیم.

"بنابراین ما احتمالا از ساعت 7 صبح تا 6 بعد از ظهر کار می کنیم. حالا شاید هفت ساعت بخوابیم. در تابستان فقط سه یا چهار ساعت می خوابیدیم، زیرا نور روز بیشتر طول می کشید و شرایط پرواز بهتر بود. این به معنای ورود پروازهای روسیه بیشتر و بنابراین پروازهای بیشتر برای ما بود. بسیار سخت بود. اما اکنون به اندازه کافی می خوابیم."

Seal و KVN (24) از پهپادهای دید اول شخص (FPV) برای رهگیری پهپادهای تهاجمی بزرگتر روسیه استفاده می کنند که سربازان و زره پوشان اوکراینی را در اطراف خط مقدم در منطقه جنوب شرقی Zaporizhzhia هدف قرار می دهند. رایج ترین هدف آنها مولنیا (رعد و برق) است، یک پهپاد شبیه به یک هواپیمای کوچک که می تواند یک مین ضد تانک 10 کیلوگرمی را حمل کند. صفحه نمایش آنها در گودال یک فید ویدیویی از پهپاد FPV آنها و در حالت ایده آل، یک خوراک رهگیری از هواپیمای بدون سرنشینی که به آن حمله می کنند را نشان می دهد. هنگامی که FPV در کنار هدف قرار می گیرد، دکمه ای را روی کنترلر دستی فشار می دهند و پهپاد خود را منفجر می کنند.

FPV ها برد و عمر باتری نسبتا کوتاهی دارند، بنابراین باید از نزدیک به خط مقدم پرواز شوند. سیل می‌گوید روس‌ها تنها در 7 تا 8 کیلومتری پناهگاه او قرار دارند و تیم‌های کوچکی را از آنجا برای بررسی شکاف‌های دفاعی اوکراین می‌فرستند.

"آنها بسیار نزدیک هستند، و گاهی اوقات گروه های نفوذی آنها نزدیک تر می شوند - شاید فقط 4 کیلومتر یا 5 کیلومتر دورتر باشند. شما نمی توانید در آن موقعیت آرام باشید.

سیل می گوید: "ترسناک ترین لحظات زمانی است که یک سامری خوب زنگ می زند و می گوید: "جلیقه زرهی و کلاه خود را بپوش و تفنگت را نزدیک کن." او می گوید: "اطلاعاتی وجود دارد."

"یا زمانی که KAB ها [بمب های پرتاب شده از هوا با وزن تا 3 تن] یا توپخانه با کالیبر عظیم وارد می شوند، و نزدیک تر و نزدیک تر فرود می آیند، و متوجه می شوید که فقط کنده ها و خاک بالای سر شما هستند و نمی توانید راه خود را بیرون بیاورید."

گودال شامل یک اتاق اصلی است که حدود 2 متر ارتفاع و 2 متر در 4 متر عرض دارد، با یک راهرو کوچک و فضای ذخیره سازی برای هواپیماهای بدون سرنشین، لوازم و تجهیزات دیگر. کف ها و درها از چوب ساخته شده اند، کنده ها دیوارها و سقف را تشکیل می دهند و فویل های فلزی و ورق های پلاستیکی عایق هستند. Seal آن را "بسیار راحت" توصیف می کند - گرم و خشک، با بخاری دیزلی برای زمستان.

او می‌گوید: «ما حدود 15 کیلوگرم غذا را به این موقعیت می‌آوریم - نوشابه، نوشابه‌های انرژی‌زا، نودل رامن، پوره سیب‌زمینی فوری. بیشتر غذای خشک، سوسیس، آب نبات، قهوه و شیر تغلیظ شده برای ریختن در آن».

آنها همچنین از پایه سفارش می‌دهند - مواد اولیه مانند نان، ماکارونی، تخم‌مرغ، سبزیجات، پنیر و غذای کنسرو شده - و می‌توانند با پول خود لوازم اضافی بخرند.

اما رساندن غذا، آب، سوخت و مهمات به مواضع جلو، زمانی که پهپادهای FPV در «منطقه کشتار» به عمق 30 کیلومتری که در خط مقدم قرار دارد، پرسه می زنند، دشوار است.

تحویل ابتدا با خودرو، سپس پهپاد زمینی و سپس به یک هواپیمای بدون سرنشین سنگین حمل می شود که می تواند محموله 20 کیلوگرمی را به پناهگاه بفرستد.

آنها از آب بطری و دستمال مرطوب برای شستشو استفاده می کنند و از چاله ای که در یک سنگر نزدیک حفر شده است به عنوان توالت استفاده می کنند.

سیل می‌گوید: «اگر می‌خواهید شب بروید، تفنگ خود را بردارید، زیرا هرگز نمی‌دانید چه کسی می‌تواند به داخل سنگر بخزد.» "شما باید برای دفاع از ایستگاه مدفوع خود آماده باشید."

لارا مارلو: ربات ها "صمیمیت وحشتناک" را به جنگ آورده اند

مورکا ("Purrer") از انبارهای غذای دوگوت در برابر موش ها دفاع می کند و زندگی را برای هر تیم دو سربازی که قبل از بازگشت به پایگاه برای استراحت یک دو هفته یا بیشتر در آنجا سپری می کنند، لذت بخش تر می کند. او به آنها کمک می کند تا در شب استراحت کنند، زمانی که آنها نیز آنلاین می شوند و اخبار را بررسی می کنند.

سیل می‌گوید اتصال استارلینک آن‌ها در این هفته پایدار بود، در حالی که واحدهای اوکراینی که از نسخه نظامی استارشیلد آن استفاده می‌کردند، در بحبوحه فشار جدید دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا از کیف برای دادن امتیاز به رهبر روسیه، ولادمیر پوتین، با مشکلاتی مواجه شدند.

سیل می گوید: «البته ما اخبار را دنبال می کنیم. اما ما در اینجا یک روال و ثبات داریم. ما بیشتر از این نمی ترسیم و نگران نمی شویم و می دانیم که در اینجا خواهیم ماند و مهاجمان و نیروهای آنها را نابود خواهیم کرد، هر چه ترامپ و پوتین بر سر آن توافق کنند.

یک سازنده هواپیمای بدون سرنشین در لویو: جلوگیری از کشتن اوکراینی‌ها توسط روس‌ها "عشقانه" است

سیل هیچ ایده عاشقانه ای در مورد زندگی ارتش نداشت و قبلا به ایرلندی تایمز درباره نحوه بسیج گفته بود، سپس از واحد تعیین شده خود فرار کرد و از اوکراین عبور کرد تا به تیپ مورد علاقه خود در Zaporizhzhia بپیوندد، جایی که او شرایط و روحیه خود را خوب توصیف می کند.

او می گوید: "رضایت اصلی از این کار، نجات جان افراد است. مولنیاس ها اساسا بمب های پرنده هستند، بنابراین با از بین بردن آنها ما به محافظت از سربازان خود کمک می کنیم."

پهپادهای جدید جت روسیه به نگرانی در اوکراین دامن می زنند

"پول همچنین روحیه ما را بهتر می کند. وقتی به یک موقعیت فوروارد می روید، 100000 گریونا (1980 یورو) در ماه دریافت می کنید و پاداش های قابل توجهی برای رسیدن به اهداف دریافت می کنید ... این در مقایسه با حقوق اولیه حدود 30000 گریونا است."

او دنیای بیرون از پناهگاه را "زیبا و ویران" توصیف می کند.

او می‌گوید: «این مزارع سوخته و درختان بین آن‌ها، خانه‌ها و روستاهای متروکه و ویران شده، جاده‌های پوشیده از ماشین‌های ویران شده است... اما لحظات بسیار زیبایی نیز وجود دارد، وقتی صبح‌ها بر فراز آب پرواز می‌کنید». حیوانات زیادی نیز در این کابوس زندگی می کنند... طاووس و بسیاری از پرندگان، روباه ها، خرگوش ها.

شاهینی روی درختی مرتفع در کنار جایگاه ما زندگی می کرد.» اکنون او و KVN در حال نزدیک شدن به پایان یک دوره دیگر در گودال هستند و برای سفر اعصاب خردکن به خارج از منطقه کشتار آماده می شوند که با یک پیاده روی 20 کیلومتری و سپس یک ماشین سواری تحت تهدید حمله FPV های روسی آغاز می شود.

او می گوید: «همه چیز باید به آرامی پیش برود تا شما برگردید. "شما در حال برنامه ریزی برای استراحت هستید، اما برای رسیدن به آنجا، برای استراحت، باید این جهش نهایی ایمان را انجام دهید."

پهپادهای قاتل و روبات های خط مقدم: صنعت تسلیحات جدید اوکراین