هریت جکسون پس از مبارزه با یهودی ستیزی دانشگاه به اسرائیل تعلق پیدا می کند

هریت جکسون می گوید: «پس از 7 اکتبر در حالت شوک بودم. "به عنوان دختر یکی از بازماندگان هولوکاست، نمی‌توانستم قتل عام یهودیان دیگری را تصور کنم یا بپذیرم. یهودی ستیزی از کودکی در رادار من بوده است. من به "دیگر هرگز" اعتقاد دارم." در آن زمان، جکسون به عنوان دستیار مدیر تحقیقات در کالج معلمان دانشگاه کلمبیا کار می کرد. جکسون می گوید: «من در یک فرهنگ دانشگاهی غوطه ور بودم که عمدتا ضد صهیونیستی بود.

اقلیت پر سر و صدایی از اساتید و دانشجویان از تبلیغات حماس مست شدند و اسرائیل را محکوم کردند. آنچه در دانشگاه و خارج از دانشگاه شنیدم سکوت در پاسخ به شعارهای طرفدار حماس و دعوت برای نابودی همه یهودیان بود. من فهمیدم که ایدئولوژی افراطی ضد اسرائیلی، تحت عنوان طرفدار فلسطین و تامین مالی ایران و قطر، مدت‌هاست که در نهادهای آموزشی و سیاسی نفوذ می‌کند. جکسون، محقق مستقل، مورخ، معلم و جنگجوی صلیبی صهیونیستی، با ارواح خویشاوند برای مبارزه با یهود ستیزی به نیروهای خود پیوست.

چرک، نفرت غیرمنطقی، و قطع ارتباط با واقعیات. چند روز پس از 7 اکتبر 2023، دکتر شای داویدای، که اکنون استاد سابق مدرسه بازرگانی کلمبیا است، در یک مراسم بیداری دانشجویی، رئیس دانشگاه مینوش شفیق را به دلیل عدم محکومیت علنی قتل عام حماس فریاد زد. فریاد فیلم برداری شده در فضای مجازی منتشر شد. به زودی داویدایی به یک حضور آواز تبدیل شد.

در نهایت دانشگاه را ترک کرد. نفرت ضد یهودی در محوطه دانشگاه در کتاب آینده خود، یهودی ستیزی روشنفکر آمریکایی: جنبش ضد یهودی که در دانشگاه های ما نفوذ می کند (پسر شریر، اکتبر 2026)، تجارب تغییر دهنده زندگی خود را شرح می دهد و بررسی می کند که چگونه «سیاست های رادیکال، تلقین ایدئولوژیک، و نهادهای غیردولتی افراد غیرمجاز را تبدیل کرده است. نفرت ضد اسرائیلی و ضد آمریکایی». جکسون به یاد می آورد: «پروفسور.

گیل زسمن من را با دانشکده و کارکنان حامی اسرائیل (CFSI) کلمبیا معرفی کرد، که برای "حمایت از شمول، امنیت و صدای یهودیان، صهیونیست ها و اسرائیلی ها" کار می کند. من همچنین به گروه غیررسمی و با نفوذ اساتید ارشد پروفسور ران کیوتز پیوستم و این فرصت را داشتم که با روسای کلمبیا ملاقات کنم. "من سعی کردم به یک رئیس جمهور موقت توضیح دهم که تاریخ 4000 ساله یهودی ما به ما آموخته است که وقتی می گویند دشمنانمان می خواهند ما را بکشند، باور کنیم." در تابستان 2024، جکسون به سفر ماموریت CFSI به جوامع مرزی غزه، که توسط کلمبیا هیلل حمایت می شد، پیوست.

این یک هدیه به فعالان بود. او می‌گوید: "مأموریت ما شهادت دادن در غزه، بازدید از کیبوتس و مراکز توانبخشی بود. من یک ماه بعد در آنجا ماندم تا در کشور سفر کنم. نور و سلامت عقل را احساس کردم و تصمیم گرفتم که این جایی است که من به آن تعلق دارم." او توضیح می دهد: "من در کوئینز، نیویورک به دنیا آمدم و بزرگ شدم. من و خواهرم دیانا در خانه ای فرانسوی زبان بزرگ شدیم." مادرم مراکشی بود.

پدر من یک بازمانده آلمانی-یهودی هولوکاست بود که بارها به محل زندگی خود نقل مکان کرده بود و زندگی خود را بازسازی کرده بود. او پس از بازداشت در اردوگاه کار برده‌داری که توسط ویشی فرانسه در مراکش اداره می‌شد، به ایالات متحده فرار کرد.

سپس در دانشگاه استونی بروک در رشته تاریخ تحصیل کرد و بعدا مدرک کارشناسی ارشد فلسفه در تاریخ و مطالعات فرانسه را از موسسه مطالعات فرانسه در دانشگاه نیویورک دریافت کرد. کار فارغ التحصیلی او را به پاریس بازگرداند، جایی که در کلاس های Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales و موسسه d'etudes politiques de Paris شرکت کرد.

کار فارغ التحصیل جکسون بر تأثیر جنگ جهانی اول بر توسعه مزایای دولتی برای سربازان مجروح و خانواده‌های آنها در فرانسه بین جنگ‌ها و تعصبات ضد یهودی در رسانه‌ها در فرانسه قبل از جنگ جهانی دوم متمرکز بود. اما وقتی مادرش به شدت بیمار شد، جکسون مجبور شد اشتیاق خود را به تحقیق کنار بگذارد.

او و خواهرش سرپرست تمام وقت مادرشان شدند. شاید این سرنوشت بود که در سال 2005 یک برخورد تصادفی با یک زن لوباویچر در پروازی از پاریس به نیویورک، جکسون را به سمت بایگانی در مؤسسه تحقیقات یهودی YIVO و تجربه ای متحول کرد. YIVO که در سال 1925 توسط گروهی از دانشمندان یهودی در ویلنیوس، لیتوانی تأسیس شد، یکی از بزرگترین آرشیوها و کتابخانه های یهودی قبل از جنگ است که از هولوکاست جان سالم به در برده است.

جکسون به یاد می‌آورد که «انجمن یهودیان تمرین‌کننده» (انجمن یهودیان تمرین‌کننده)، به رهبری خاخام لوباویچر، اشنور زالمان اشنیرسون (1898-1980)». یهودی؟» (سیاست، فرهنگ و جامعه فرانسه، 2012)، جکسون می نویسد: «او از نوادگان خاندان برجسته اشنیرسون از فرقه هاسیدیم لوباویچر، یک مهاجر شوروی در فرانسه بین سال های 1936 و 1946 بود. «تجربه شخصی شنیرسون از سرکوب و دستگیری کمونیست ها.

مشارکت او در فعالیت‌های مخفیانه و مقاومت معنوی در اتحاد جماهیر شوروی، و همچنین ضد کمونیسم شدید او، او را در موقعیت بهتری نسبت به بسیاری از برادران فرانسوی‌اش برای مقابله با رژیم اقتدارگرای ویشی و سیاست‌های ضد یهودی آن قرار داد.» او با تأمل در فعالیت‌های اشنیرسون، خاطرنشان می‌کند: «من فقط پنج ماه است که یک مهاجر جدید هستم. من را شگفت زده کرد که ظرف یک سال پس از ورود اشنیرسون به پاریس، یک آشپزخونه آشپزی درست کرد که 400 وعده غذا در روز فراهم می کرد.

او همچنین به نیازهای جسمی، عاطفی و معنوی کودکان آسیب دیده که از والدین خود جدا شده بودند، توجه داشت و بر هویت یهودی آنها تأکید می کرد. «اینکه اشنیرسون و خانواده‌اش توانستند بیش از 80 کودک را خانه‌دار، تغذیه و آموزش دهند، حداقل 53 کودک را از اخراج نجات دهند، به قاچاق حداقل 35 کودک به سوئیس کمک کنند، و راه‌های خلاقانه‌ای برای رهایی افراد از اردوگاه‌های اسارت پیدا کنند، نشان می‌دهد که او در یک شبکه بین‌المللی و بین‌ادیانی مشارکت داشته است: در مستندسازی زندگی‌اش. کار مقاومت اشنیرسون به یک l

جکسون دو سال پس از مشاهده ویرانی جوامع مرزی غزه، یک ماه قبل از آتش‌بس در 28 آوریل، یک ماه قبل از آتش‌بس در 28 آوریل، دو سال پس از مشاهده ویرانی‌های جوامع مرزی غزه، الیه کرد. حمایت از اسرائیل و مبارزه با یهودی ستیزی.

من به دنبال همکاری با سازمان‌های نوآوری هستم که به دنبال راه‌حل‌های جدید، مانند پرورش متحدان بین‌ادیانی قوم یهود هستند. من نیمی آلمانی و نیمی مراکشی، اشکنازی و سفاردی هستم، در خانه‌ای بزرگ شدم که عمدتا آلمانی، فرانسوی و خاورمیانه‌ای بود. اصلا آمریکایی نیستم. در اسرائیل، این فرهنگ ها تناقض نیستند، بلکه رشته هایی در یک ملیله بزرگتر هستند.

من مزه ها، صداها و سنت های خانه ام را می شناسم. الیه‌سازی نوعی مقاومت معنوی در برابر تکه تکه شدن تجربیات من است. این بیانیه‌ای از قدرت، انسجام و یکپارچگی است. «این من را به نسل‌هایی از یهودیان متصل می‌کند که از ارزش‌های یهود و تاریخ یهودیان مقاومت کرده‌اند: از دیده‌بان گرفته تا غیر ناظر، از والدینم و خاخام‌های من و خاخام‌های زالمان و بسیاری از شنیست‌های شناخته شده در اسرائیل. در دانشگاه های ایالات متحده و فراتر از آن. «اسرائیل به همه رشته‌های نامتجانس هویت من اجازه می‌دهد تا ملیله‌ای زیبا ببافند.

من کامل و شفا یافتم.» هریت جکسون از نیویورک تا اورشلیم، 2026