هشدار عمومی پس از دستگیری هورنت آسیایی در کورک صادر شد

یک هورنت آسیایی که تهدید قابل توجهی برای تنوع زیستی ایرلند است، توسط یکی از مردم در Co Cork شکار شده است.

کریستوفر اوسالیوان، وزیر طبیعت، در پی این کشف خواستار هوشیاری مجدد عمومی شد. سرویس پارک های ملی و حیات وحش (NPWS) اعلام کرد که یک لانه از هورنت های آسیایی می تواند جمعیت زنبورهای عسل را "ویران کند".

هورنت ها بیرون کندوها مانند هلیکوپتر شناور می شوند تا زنبورهای علوفه جوی خسته را که در حال بازگشت هستند کمین کنند.

کارشناس می گوید هورنت های آسیایی در ایرلند یک فاجعه برای زنبورها و تنوع زیستی خواهند بود.

هورنت ها بلافاصله از آرواره های قدرتمند برای بریدن سر و بال زنبورهای اسیر شده استفاده می کنند. سپس قفسه سینه غنی از پروتئین را برای تغذیه لاروهای در حال رشد به لانه خود می برند.

NPWS در آگوست 2025 پس از دستگیری اولین هورنت آسیایی مهاجم ایرلند در شهر کورک و به دنبال آن دو لانه فعال در منطقه، هشدار امنیت زیستی اعلام کرد.

آخرین کشف هفته گذشته در منطقه Ringaskiddy رخ داد. یکی از مردم از هورنت عکس گرفت، آن را گرفت و به مرکز ملی داده تنوع زیستی اطلاع داد. این رویت یک طرح واکنش سریع به رهبری NPWS را برای بررسی امکان هرگونه فعالیت بیشتر در منطقه آغاز کرد.

اوسالیوان گفت: «مهم است که ما هوشیار باشیم. به همین دلیل است که من از [مردم] می‌خواهم که مراقب فعالیت‌های هورنت آسیایی در باغ‌ها و سایر مناطق بیرونی خود باشند. اگر می‌خواهیم از این گونه که جای پایی در ایرلند پیدا نکند و به گرده‌افشان‌ها و اکوسیستم‌هایمان آسیب نرسانیم، تشخیص زودهنگام کلیدی است.» سیستم گزارش دهی هورنت آسیایی که توسط مرکز ملی داده تنوع زیستی مدیریت می شود، به صورت آنلاین در invasives.ie در دسترس است.

موزه ملی ایرلند اکنون نمونه‌ای را که اخیرا دستگیر شده است، بررسی می‌کند، زیرا دانشمندان دانش خود را از گونه‌های مهاجم و خطرات ناشی از آن ایجاد می‌کنند.

در حالی که نیش سمی آنها دردناک است، مقامات بهداشتی خاطرنشان می کنند که خطر مستقیم بیشتری نسبت به زنبورهای بومی یا هورنت برای انسان ندارند، مگر اینکه فردی از واکنش های آلرژیک شدید رنج ببرد.

هورنت آسیایی با بدن تیره و مخملی، نوک پاهای زرد روشن و رفتار شکار تخصصی از سایر هورنت ها، زنبورها و زنبورها متمایز می شود.

سینه و شکم آن عمدتا سیاه یا قهوه ای تیره است، برخلاف هورنت های بومی اروپایی که دارای نوارهای برجسته زرد و قهوه ای یا عمدتا زرد هستند.

شکم تیره هورنت آسیایی با یک نوار متمایز نارنجی مایل به زرد در قسمت چهارم مشخص شده است.

پاهای آن قهوه‌ای تیره یا سیاه با نوک‌های متمایز و زرد روشن است، در حالی که هورنت‌های اروپایی پاهای قهوه‌ای مایل به قرمز و زنبورها پاهای پرمویی دارند که برای گرده‌ها مناسب است.

نکته مهم، این است که یک چهره نارنجی روشن با علائم تیره در بالا، در تضاد با صورت کاملا زرد هورنت اروپایی است.

چگونه یک هورنت آسیایی را بشناسیم و در صورت دیدن آن چه باید کرد

از هورنت بومی اروپایی کوچکتر است (طول کارگران حدود 25 تا 30 میلی متر است) که از نظر اندازه به یک زنبور معمولی بزرگ نزدیک تر است. زنبورها عموما کرک‌تر، کرکی‌تر و کوچک‌تر از شاخک‌ها هستند.

برخلاف زنبورهای عسل که شهد و گرده را جمع آوری می کنند، یا زنبورهای معمولی که به دنبال شیرینی و حشرات مختلف هستند، هورنت آسیایی پرواز معلق دقیق و ثابتی را مستقیما در مقابل کندوها به نمایش می گذارد تا زنبورهای عسل جوینده بازگشتی را شکار کند.

هورنت‌های آسیایی لانه‌های بزرگ، کروی یا گلابی‌شکل پاپیه ماشه می‌سازند که اغلب به ارتفاع 15 تا 20 متر در سایبان‌های درختان می‌آیند که می‌توانند تا اواخر تابستان هزاران کارگر را در خود جای دهند.

مردم تشویق شده اند تا از مشاهدات عکس بگیرند و آنها را به مرکز ملی داده تنوع زیستی گزارش دهند.

افراد جامعه نباید سعی کنند با آنها برخورد کنند. تله گذاری گسترده توصیه نمی شود زیرا در ایرلند در سطح پایینی باقی می مانند.