هند انرژی سبز بیشتری تولید می کند - اما مقدار زیادی از آن را هدر می دهد

انرژی های تجدیدپذیر 54 درصد از کل ظرفیت 552 گیگاواتی برق نصب شده هند را تشکیل می دهند.

در یک بعد از ظهر گرم جولای امسال، برق تولید شده از انرژی های تجدیدپذیر برای مدت کوتاهی بیش از نیمی از اوج تقاضای برق هند را برآورده کرد - تنها بار دوم که این اتفاق افتاد. اولین مورد در همین دوره یک سال پیش بود.

در حالی که تنها برای مدت کوتاهی توان تولید شده از منابع خورشیدی، بادی، آبی و هسته ای در مجموع از تولید زغال سنگ پیشی گرفت، این لحظه نقطه عطفی بود که منعکس کننده رشد شگفت انگیز سوخت های غیرفسیلی در ترکیب برق کشور در دهه گذشته بود.

سومانت سینها، مدیرعامل ReNew Power، یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های انرژی پاک هند که فهرست نزدک فهرست شده است، به بی‌بی‌سی گفت: «این نشان داد که انرژی تجدیدپذیر دیگر یک منبع حاشیه‌ای نیست که در لبه سیستم قدرت قرار دارد.

مطمئنا، نیروگاه‌های مبتنی بر زغال سنگ همچنان به تولید متوسط ​​۷۰ درصد برق هند ادامه می‌دهند، زیرا با ضریب بار بالاتر یا ساعت‌های بیشتری نسبت به خورشیدی یا بادی کار می‌کنند. با این حال، به نظر می رسد که فشار کشور برای انرژی پاک به نقطه عطف مهمی رسیده است.

یک دهه پیش ظرفیت نصب شده انرژی تجدیدپذیر هند به سختی 4 گیگاوات بود. اکنون 300 گیگاوات یا 54 درصد از مجموع 552 گیگاوات ظرفیت نصب شده خارجی آن را تشکیل می دهد - هدفی که پنج سال زودتر از برنامه به دست آمده است.

برای کشوری که مدت‌ها به عنوان فرزند پوستر وابستگی به زغال‌سنگ کثیف تلقی می‌شود، این انتقال سریع به دستاوردی چشمگیر در کربن زدایی شبکه آن اشاره می‌کند.

با این حال، دستاوردها با برخی چالش های جدی کاهش می یابد.

برق تولید شده از انرژی های تجدیدپذیر برای مدت کوتاهی بیش از نیمی از اوج تقاضای برق هند را در ماه ژوئیه برآورده کرد.

مهمترین آنها کمبود ظرفیت شبکه است. ساخت انرژی های تجدیدپذیر به طور قابل توجهی از زیرساخت های انتقال پیشی گرفته است که یکی از نگرانی های اصلی سیاست گذاران است.

به گفته Ember، یک اندیشکده انرژی جهانی، «در سه ماهه اول سال 2026، محدودیت‌های انتقال تقریبا دو سوم از کاهش انرژی تجدیدپذیر را با 300 گیگاوات ساعت (GWh) تشکیل می‌داد.

به بیان ساده، این بدان معناست که بخش عمده ای از انرژی پاک تولید شده در هند به هدر رفته است، زیرا خطوط انتقال این کشور با اهداف از دست رفته مواجه شده است، به طوری که از هر چهار پروژه بین ایالتی، یکی با تاخیر بیش از یک سال مواجه است.

سینها می‌گوید مشکل در تطبیق سرعت پروژه‌های تولید با ساخت شبکه است.

او می افزاید: "پروژه های تولیدی را می توان در 18 تا 24 ماه ساخت... انتقال می تواند بسیار بیشتر طول بکشد زیرا شامل حق تقدم، تملک زمین، تاییدیه ها و هماهنگی در بسیاری از آژانس ها می شود. این یک موضوع اجرایی است که با بزرگتر شدن سیستم اهمیت بیشتری پیدا می کند."

ویبوتی گارگ از موسسه اقتصاد انرژی و تحلیل مالی نیز "برنامه ریزی ضعیف" را عامل این مشکل می داند.

او به بی‌بی‌سی گفت تا زمانی که هند سالانه 10 تا 15 گیگاوات تولید می‌کرد، شبکه قادر به جذب ظرفیت جدید بود. اما این سرعت به طور چشمگیری افزایش یافته است و در سال گذشته به رکورد 51 گیگاوات رسیده است و زیرساخت ها دیگر قادر به مقابله با آن نیستند.

تمرکز پروژه های انرژی های تجدیدپذیر در ایالت های شمال غربی گجرات و راجستان نیز چالش تخلیه برق را در مواجهه با چنین کمبودهای شبکه تشدید کرده است.

تحلیلگران Ember اکنون بر این باورند که این عدم تطابق فزاینده بین پروژه‌های تولید سریع و زیرساخت‌های انتقال آهسته‌تر، «بسیار حیاتی‌ترین خطر عملیاتی برای هدف 2030 کشور یعنی 500 گیگاوات برق غیرفسیلی است».

یک راه حل سریع برای رفع این شکاف، ساخت سیستم های ذخیره سازی باتری در ایستگاه های استخر تجدیدپذیر برای ادغام برق در شبکه بود.

گارگ می‌گوید: «اگر این‌طور بود، هند می‌توانست انرژی را ذخیره کرده و در ساعات بعدازظهر از آن استفاده کند تا آن را هدر دهد.

اما ظرفیت ذخیره سازی به دلیل افزایش شدید قیمت باتری ها، کمبود مواد خام به دلیل جنگ در خاورمیانه و کاهش ارزش پول هند که هزینه های تامین مالی شرکت های هندی را افزایش داده است، افزایش نیافته است.

گارگ می افزاید: «بسیاری از پروژه های ذخیره سازی که قرار بود ساخته شوند در نتیجه شکست خوردند.

پروژه های انرژی های تجدیدپذیر هند در ایالت های شمال غربی گجرات و راجستان متمرکز شده اند.

با این حال، امور مالی یک محدودیت صرفا برای پروژه های ذخیره سازی نیست، بلکه یک مشکل گسترده در صنعت است.

در حالی که سرمایه جهانی فراوانی برای انتقال سبز در سراسر جهان توسعه یافته در دسترس است، دسترسی به آن با وجود گام‌هایی که این کشور در تعهدات خود در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر برداشته است، همچنان یک مبارزه مداوم برای شرکت‌های انرژی پاک هند است.

سینها می گوید: «اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه خارج از چین تنها حدود 15 درصد از سرمایه گذاری جهانی در زمینه انرژی پاک را دریافت می کنند، علیرغم اینکه تقریبا دو سوم جمعیت جهان را تشکیل می دهند.

به گفته وی، در حالی که هند برای تامین مالی کل دوره گذار خود لزوما به کشورهای توسعه یافته نیاز ندارد، اما به کمک به شکل وام های ارزان تر، تضمین ها و محافظت در برابر ضرر ارزی نیاز است تا سرمایه گذاران خصوصی تشویق شوند که پول بیشتری در این فضا بگذارند.

کارشناسان می گویند با توجه به اینکه این انتقال در لحظه ای مهم در حال انجام است، رفع این شکاف های مهم در امور مالی، زیرساخت های انتقال و ذخیره سازی حیاتی خواهد بود.

گفته می‌شود که کمبود انتقال مهم‌ترین خطر عملیاتی برای تولید انرژی‌های تجدیدپذیر هند است.

هند سومین تولید کننده گازهای گلخانه ای در جهان است و با افزایش شدید تقاضای برق مواجه است که هر ساله با نرخ ترکیبی بیش از 7 درصد رشد کرده است. انتظار می رود که با گسترش صنایعی مانند مراکز داده و تولید تراشه، سرعت بیشتری بگیرد.

آژانس بین المللی انرژی، خارجی پیش بینی می کند که تقاضای برق هند تا سال 2035 80 درصد افزایش خواهد یافت که شدیدترین جهش در میان اقتصادهای نوظهور است. این کشور همچنین توسعه قوی انرژی‌های تجدیدپذیر خود را به‌عنوان عامل اصلی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان توسعه‌یافته در سال جاری می‌داند، حتی با وجود افزایش شدیدتر انتشار CO2 مرتبط با انرژی در اقتصادهای پیشرفته برای اولین بار از دهه 1990.

بنابراین میزان موفقیت هند در دستیابی به اهدافش به موقع، تأثیر زیادی بر توانایی جهان برای دستیابی به اهداف آب و هوایی خود خواهد داشت.

BBC News India را در اینستاگرام، خارجی، YouTube،، X خارجی، خارجی و فیس بوک، خارجی دنبال کنید.