هنری پولاک قدرت هفت تلاشی انگلیس را برای پیروزی شکست‌دهنده مقابل استرالیا فراهم می‌کند

قهرمانی ملت ها: انگلیس 45 استرالیا 22

انگلیس قول داده بود که صحبت های خود را در زمین انجام دهد و این اتفاق افتاد. پس از چند روز آشفته، این نتیجه مطمئنا پاسخی بیش از حد معقول به گزارش های روزنامه ها بود که در دادگاه استیو بورثویک همه چیز خوب نیست. اگر استرالیا تصور می کرد که ممکن است با میزبانان پریشان و نیمه دل مواجه شود، این بازی هفت باری دقیقا برعکس این موضوع را نشان می داد.

شاید بورثویک باید به تایمز سفارش کند که هر هفته سخنرانی های انگیزشی خود را قبل از مسابقه بنویسد. بر اساس این شواهد، والابی ها مسائل مهمی برای رسیدگی دارند، اما، به همان اندازه، انگلیس به راحتی طرف بهتر و پر انرژی تر بود. البته هنوز کار برای انجام دادن وجود دارد، اما این رکورد تعداد امتیازات در برابر استرالیا به راحتی رضایت بخش ترین بازی همه جانبه آنها در سال تقویمی تا به امروز بوده است.

سه D تعیین کننده آنها - دفاع، انضباط و میل - در تمام طول مدت قابل توجه بود و در نهایت، آنها شروع به اعتماد گسترده به استعداد هجومی هیجان انگیز خود کردند. در نیمه اول، Manny Feyi-Waboso یک تهدید دائمی بود و هنگامی که او نتوانست دوباره برای نیمه دوم ظاهر شود، انگلیس توانست هنری پولاک مهار نشدنی را سوت بزند، که به درستی دو تلاش برای توجیه انتخاب او به عنوان وینگر جایگزین انجام داد.

همچنین در نیمه اول، جیمی جورج، اولی چسوم و جو هیس سخت‌کوش، امتیازهای شایسته‌ای به دست آوردند، در حالی که جک ون پورتلیت نیز کمی بعد از نیمه اول به جدول امتیازات وارد شد تا پاس قطعی را جبران کند که درست قبل از پایان بازی به والابی‌ها هدیه داد. اگر انگلیس بتواند این میزان ضربات را در برابر ژاپن و نیوزلند طی دو شنبه آینده حفظ کند، ممکن است هنوز شانس حضور در فینال مسابقات قهرمانی ملل در زمین چمن خانگی در پایان ماه را داشته باشد.

حداقل این امر به انگلیس اعتماد به نفسی را می دهد که پس از کمپین تاسف بار شش ملت که رژیم بورثویک را تحت فشار قرار داد، به دنبال آن بودند. در اینجا آنها از همان ابتدا روی کار بودند، علیرغم اینکه فقط در دقیقه دوم Feyi-Waboso با احتمالی تلاش کرد که با شناسایی یک پاس رو به جلو واضح توسط بن کوری در مرحله آماده سازی، شکست خورد.

مهلت برای استرالیا فقط موقتی بود، هر چند، یک رانندگی طولانی‌مدت با یک جرج کاملا تند و تیز در انتهای پشته به پایان رسید. در حالی که والابی ها وقتی انگلیس در میانه میدان آفساید شد، سه امتیاز را از خود به دست آوردند، بازی بیشتر در نیمه آنها انجام می شد. و هر زمان که توپ به جایی نزدیک Feyi-Waboso می رفت، مسابقه ابعاد دیگری به خود می گرفت. آنها تعجبی نداشتند، وقتی که یک حرکت قدرتمند دیگر توسط بال اکستر باعث شد انگلیس حرکتی را ایجاد کند تا توپ را به چپ بچرخاند و چسوم را به کرنر برساند.

در طول چنین پاس‌هایی، انگلیس تیمی بیش از حد شایسته به نظر می‌رسد، اما امسال غالبا ثبات آنها را از دست داده است. بیشتر آن نتیجه کارت های متعددی است که دریافت کرده اند. غافلگیری، شگفتی آنها وقتی 15 بازیکن را در زمین نگه می دارند وضعیت بهتری دارند.

نزدیک بود استرالیا همان حقیقت اساسی را به سرعت یادآوری کند. در مورد مهار جدید به اصطلاح تکل های زانو و دراپ ران بسیار گفته و نوشته شده است، اما در گرماگرم لحظه، آنگوس بل نتوانست جلوی خود را از کشاندن غیرقانونی Feyi-Waboso بگیرد. به سختی یک کارت زرد نشان داده شده بود تا اینکه انگلیس برای سومین تلاش خود تمام شده بود.

در نتیجه 19-3 شکست خورده و به 14 نفر کاهش یافت، دیدن والابی ها برای یافتن راهی برای بازگشت سخت بود، از این رو، انگلیس ناامید شد، زمانی که پاس تلگراف شده توسط ون پورتلیت توسط مکس یورگنسن در کمین گرفته شد که نیمی از طول زمین را برای گلزنی به سرعت دوید. تبدیل رایان لونرگان آخرین مرحله نیمه بود که در آن والبی ها به سختی توانستند به خانه 22 برسند. 40 دقیقه اول نیز شاهد هفت بریک کلین توسط انگلیس بود که تنها یک بریک توسط حریف انجام شد و شور و شوق دفاع سفیدپوشان نیز به همان اندازه نمایان بود.

آیا از دست دادن Feyi-Waboso در نیمه دوم ضربه دیگری به شتاب آنها خواهد بود؟ پاسخ خیر بود زیرا پولاک که به تازگی در جناح چپ مستقر شده بود، با اولین حمل خود یاردی مناسبی داشت قبل از اینکه انگلیس حمله شدیدی را در جناح مقابل آغاز کرد و تامی فریمن یک توپ داخلی بلند با شکوه را برای ون پورتلیت به گل رساند.

در آن زمان، پولاک 21 ساله تصمیم گرفت که زمان شروع نوشتن فیلمنامه های خود را آغاز کند. او به اندازه کافی سریع بود که برای اولین تلاش خود پس از 54 دقیقه، پوشش را از بین برد و در عرض سه دقیقه دوباره توسط هم تیمی هایش پس از انفجار الکتریکی دوم به خط مورد حمله قرار گرفت. بعید است که این آخرین باری باشد که طرفداران انگلیسی جشن «چک نبض» او را ببینند.

والبی ها حداقل با چند امتیاز دلداری برای فیلیپو داوگونو و جرمی ویلیامز رفتند، اما آخرین تلاش به بن اسپنسر رسید، که برای کامل کردن ضربات تهاجمی از خود ضربه زد. یک برد دنیا را به طور کامل تغییر نمی دهد، اما تفاوت بزرگی در خودباوری انگلیسی ایجاد می کند.

انگلستان (19) 45 (تلاش: جورج، چسوم، هیس، ون پورتلیت، پولاک (2)، اسپنسر منفی: اف اسمیت (5) استرالیا (10) 22 (تلاش: یورگنسن، داوگونو، ویلیامز منفی: لونرگان، دونالدسون پن: لونرگان)