هنر مدیریت تاج و رفقا؛ «حق زنان خورده شد تا مردان فاجعهآفرینی کنند!»
تیم امید ایران در حالی نتوانست حتی از مرحله گروهی بازیهای آسیایی به مرحله حذفی برسد که حالا دامنه انتقادات از تصمیم مسئولان فدراسیون فوتبال گستردهتر شده است.
به گزارش فوتبال 360، مسابقات بازیهای آسیایی ناگویا در حالی پیگیری میشود که ورزش ایران در رشتههای مختلف در این رقابتها نماینده دارد و در بخش فوتبال، هم سهمیه حضور در بخش مردان بهدست آمد و هم سهمیه حضور در بخش زنان اما رویهای که برای این 2 تیم در پیش گرفته شد، کاملاً متفاوت بود. مسئولان فدراسیون فوتبال و کمیته ملی المپیک با نگاهی تبعیضآمیز و نامهربانانه تصمیم گرفتند تا سهمیه بهدست آمده در بخش زنان را نادیده بگیرند و از آن بگذرند.
زنان فوتبال ایران با صعود به جام ملتهای آسیا 2026، به صورت خودکار توانسته بودند که سهمیه حضور در بازیهای آسیایی ناگویا را بهدست آورند و انتظار میرفت که در این دوره از رقابتها، اولین حضور زنان ایران در تاریخ بازیهای آسیایی بهثبت برسد. با این وجود، جلساتی میان مسئولان فدراسیون فوتبال و کمیته ملی المیپک به انجام رسید که گفته شد در این جلسات پیرامون اعزام یک کاروان «کیفی» با هدف مدالآوری بیشتر جمعبندی نهایی صورت گرفته که همین مسئله باعث شده تا سهمیه تیم ملی فوتبال زنان نادیده گرفته شود!
تیم امید ایران از سال 2002 در بازیهای آسیایی حضور پیدا کرده که به جز 2 دوره ابتدایی که با کسب یک مدال طلا و یک مدال برنز به پایان رسید، در 5 دوره بعدی، هیچ مدالی از رشته فوتبال بهدست نیامده؛ از کسب مقامی چهارمی تا فاجعه حذف در مرحله گروهی. در چنین شرایطی مهمترین سوال مطروحه این است که براساس کدام موفقیت تضمین کسب مدال در بازیهای آسیایی ناگویا توسط تیم امید داده شد که این تضمین مقدمهای بر حذف سهمیه تیم ملی فوتبال زنان بود؟
تیمهای امید مردان و تیم ملی بزرگسالان زنان ایران امکان حضور همزمان در بازیهای آسیایی ناگویا را داشتند اما به دلیل صرفهجویی در بودجه و با هدف اعزام یک کاروان «کیفی»، تصمیم بر این شد که تیمی با شانس مدال بیشتر به ناگویا اعزام شود. سرانجام هم آنچه در زمین مسابقه اتفاق افتاد، فاجعهای بود که تیم امید ایران رقم زد و باعث شد تا برای دومینبار در تاریخ بازیهای آسیایی، این تیم در همان مرحله گروهی از گردونه رقابتها کنار برود و بین 15 تیم شرکتکننده در رقابتها، عنوان نهم را بهدست آورد!
تیم ملی زنان ایران از جمله تیمهای در حال توسعه در قاره کهن است و بدونتردید حضور در بازیهای آسیایی ناگویا میتوانست یک فرصت ایدهآل در مسیر کسب تجربه بیشتر باشد؛ تورنمنتی که در بخش زنان با حضور 12 تیم حاضر در جام ملتهای آسیا 2026 قرار بود به انجام برسد که استرالیا به دلیل عدم حضور در قاره کهن، جای خود را به هنگکنگ داد و در شرایطی تیم ملی زنان ایران در این رقابتها حضور پیدا نکرد که تیم ملی میانمار جایگزین شد.
مسئولان فدراسیون فوتبال در جلسات دفاع از حضور تیم ملی زنان در بازیهای آسیایی، ضعیفترین دفاعیه ممکن را انجام دادند و با توجه به عدم شانس مدالآوری (با توجه به حضور ابرقدرتهای فوتبال جهان در آسیا)، عدم رغبت خود به حضور تیم زنان را در این رویداد مهم آسیایی که برای فوتبال زنان در حال توسعه میتوانست محل تجربهاندوزی باشد را نشان دادند. سوال مهم اینجاست که اگر تیم زنان حضور پیدا میکرد، در بدترین حالت عملکردی ضعیفتر از تیم امید میداشت؟ ممکن نبود چون امیدهای ایران حتی مرحله گروهی را هم نتوانستند رد کنند و زنان فوتبال ایران هم در بدبینانهترین حالت در همان مرحله گروهی حذف میشدند. آنچه مشخص است اینکه یک حق مسلم از تیم ملی زنان برای ثبت حضوری تاریخی در بازیهای آسیایی ناگویا سلب شد و تیمی به جای آنها در مسابقات حضور پیدا کرد که بیشتر باعث آبروریزی و خلق فاجعه شد!