"هنوز فقط یک کودک": نوجوانان روسی در حال جنگ و مرگ در اوکراین

سوتلانا سرژکینا، یکی از ساکنان منطقه مسکو، پس از انتشار اخباری مبنی بر مرگ آلیشیر سویرین، اولین سرباز روسی که در سال 2008 به طور عمومی در جنگ اوکراین کشته شد، در رسانه های اجتماعی نوشت: "چرا؟! سرباز جوانی که هرگز جنگ ندیده است... هنوز یک کودک است."

آندری، یکی دیگر از کامنت‌گذاران نوشت: «خیلی شرم‌آور است که به او اجازه دادند قرارداد [نظامی] امضا کند. ده ها کامنت مشابه که توسط ساکنان زادگاه سویرین در پاولوفسکی پوساد نوشته شده بود، در زیر همین پست ظاهر شد.

بر اساس آگهی درگذشت وی، سویرین به عنوان مسلسل در یک تیپ تفنگ موتوری خدمت کرده بود. زمانی که رئیس جمهور ولادیمیر پوتین در فوریه 2022 تهاجم تمام عیار به اوکراین را آغاز کرد، تنها 14 سال داشت.

بر اساس شمارش سرویس روسی بی بی سی و رسانه خبری تبعیدی Mediazona، بیش از 200 سرباز روس 18 ساله در این جنگ کشته شده اند.

تعداد واقعی ممکن است بیشتر باشد، زیرا این آمار شامل سربازان مفقود شده و جنگجویان مناطق جدایی‌طلب مورد حمایت روسیه در مناطق دونتسک و لوهانسک اوکراین نمی‌شود.

گروه VKontakte مسیحی ارتدوکس طرفدار جنگ Synodik، که حدود 50000 پیرو دارد، ده ها آگهی درگذشت برای سربازانی که در زمان شروع تهاجم نوجوان بودند، حمل می کند.

در مسیحیت ارتدکس، سینودیک فهرستی از اسامی زندگان یا مردگانی است که در دعاها و مراسم کلیسا به یاد می‌آیند. به همین ترتیب، اعضای Synodik برای سربازان روسی مانند آنها در یک کلیسای واقعی دعا می کنند. نظرات که بیشتر توسط زنان ارسال می شود، پر از دعاهای ارتدکس، تصاویر متحرک از نمادها و ایموجی های متقاطع است.

یکی از پست های اخیر به یاد کریل ترتیاکوف است که در 7 فوریه 2007 در نزدیکی پایان دومین دوره ریاست جمهوری پوتین متولد شد. او تازه 15 ساله شده بود که جنگ تمام عیار آغاز شد.

ترتیاکوف در کامنسک بزرگ شد، محله ای با حدود 6300 نفر در فاصله 100 کیلومتری (62 مایلی) اولان اوده، پایتخت جمهوری بوریاتیا روسیه. پس از اتمام کلاس نهم در یک مدرسه محلی، برای تحصیل در رشته ساختمان در یک دانشکده فنی و حرفه ای ثبت نام کرد. او در اوقات فراغت خود از بلند کردن کتل بل و فوتبال لذت می برد.

ترتیاکوف بر اساس آگهی ترحیم او شش روز پس از تولد 18 سالگی خود با وزارت دفاع قرارداد امضا کرد.

مدیران این گروه نوشتند: "از دوران کودکی، کریل تلاش کرد تا یک شهروند شایسته کشورش باشد. در 13 فوریه 2025، کریل تصمیم شجاعانه ای برای دفاع از میهن گرفت و قراردادی با وزارت دفاع امضا کرد."

مسکو تایمز در یک گروه VKontakte در مورد اولان اوده و در وب سایت منطقه کابانسکی بوریاتیا، آگهی های ترحیم مشابهی پیدا کرد. ترتیاکوف به عنوان مهندس رزمی در یک گروهان مانع گردان 656 مجزای مهندس-سپر گارد خدمت کرد. او در 22 سپتامبر سال جاری کشته شد.

در آگهی ترحیم او آمده است: "کریل تلاش کرد تا همه چیزهایی را که یک مرد واقعی باید بداند بیاموزد. او یک جنگجوی شجاع، مصمم و نترس بود که همیشه هدف مشترک را بالاتر از هدف خود قرار می داد."

یک روانشناس در روسیه که با نوجوانان کار می کند، گفت که بسیاری از جوانان برای درک واقعیت رفتن به جنگ تلاش می کنند.

این روانشناس که به دلایل ایمنی نخواست نامش فاش شود به مسکو تایمز گفت: خطر کشته شدن بسیار زیاد است، اما جوانان به این موضوع فکر نمی کنند.

وقتی جوان هستید، احساس می‌کنید زندگی برای همیشه ادامه خواهد داشت، مثل اینکه شکست‌ناپذیر هستید. نوجوانان فاقد حلقه‌های اجتماعی، شبکه‌های دهان به دهان هستند که می‌تواند به آنها کمک کند درباره جنگ فکر انتقادی کنند.»

این روانشناس با اشاره به اظهارات ولادیمیر سولوویوف، تبلیغ کننده تلویزیونی در برنامه پخش، گفت: این توهم آسیب ناپذیری با کاهش ارزش گسترده تر زندگی در روسیه ترکیب می شود.

تعداد "جنگجویان تازه رفته"، همانطور که گروه Synodik آنها را می نامد، تقریبا هر روز افزایش می یابد. این گروه همچنین برای سربازان از سرزمین های اوکراینی تحت اشغال روسیه منتشر می کند.

رئیس شهرک روستایی وویکوفسکی در کریمه الحاق شده درباره نیکولای روزوف 19 ساله گفت: "نیکلای مرد ساده ای بود. او مدرسه را در روستای ما به پایان رساند و باز، شاد و مهربان بود".

مانند تمام مردان سن سرباز بدون تعویق، روزوف قبل از امضای قرارداد با وزارت دفاع و رفتن به جنگ در منطقه دونتسک اوکراین، یک سال خدمت اجباری نظامی را به پایان رساند. او در 18 اوت 2026، کمتر از سه ماه پس از تولد 19 سالگی اش کشته شد.

یک رسانه خبری کریمه مراسم درگذشت او را با تصویری که ظاهرا توسط هوش مصنوعی ایجاد شده بود به عنوان پرتره ای از روزوف نشان داد که بعدا توسط سایر رسانه ها بازنشر شد. سربازی که در تصویر دیده می شود وصله پرچم ایالات متحده را روی شانه خود می بندد. مسکو تایمز این تصویر را با استفاده از نرم‌افزار تشخیص هوش مصنوعی Hive تجزیه و تحلیل کرد، که امتیاز اطمینان 100% را نشان داد که این تصویر توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

رسانه های دولتی گزارش دادند که روزوف فرمانده یک جوخه حمله بوده است.

"آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه یک پسر 19 ساله در نهایت فرماندهی یک جوخه حمله را به دست آورد؟" یک نظر دهنده، ماکسیم بوریسف، پرسید.

در میان کسانی که به صورت آنلاین تسلیت گفتند، مادرانی بودند که پسرانشان در جنگ کشته شده بودند.

تامارا رومانووا در شبکه اجتماعی Odnoklassniki نوشت: "ممکن است نیکولای وارد پادشاهی بهشت ​​شود و باشد که شما قدرت بیاموزید که با این فقدان غیرقابل جایگزین زندگی کنید. فرزندان ما نمی میرند ... آنها به ارتش خداوند می پیوندند. پسر من چهار سال است که آنجا بوده است."

روزوف پس از مرگ نشان شجاعت روسیه را دریافت کرد.

به گفته مادرش، یک سرباز 19 ساله دیگر، دیوید فدوروف، در 20 اکتبر پس از اعزام به یک ماموریت تهاجمی جان باخت.

مادر او به خبرگزاری مستقل آسترا گفت که پلیس فدوروف را در ماه مه در خیابان چبوکساری، پایتخت جمهوری ولگا چوواشیا، متوقف کرد و او را مجبور به امضای قرارداد با وزارت دفاع کرد. او افزود که با وجود نداشتن گواهینامه رانندگی به طور رسمی به عنوان راننده خدمت می کند.

مرگ سربازان جوان نیز در تلاش های دولت برای ترویج جنگ در مدارس دیده می شود.

در 21 سپتامبر، مطالبی برای "مکالمات مهم"، مجموعه ای از درس های میهن پرستانه دستوری دولت، دو سرباز کشته شده در تهاجم در سنین 20 تا 25 سالگی را برجسته کرد. یکی نورماگومد گادژیماگومدوف، سربازی از داغستان بود که در ماه اول جنگ تمام عیار جان باخت.

پوتین پس از مرگ گاجیماگومدوف در مارس 2022 گفت: "وقتی نمونه هایی از قهرمانی مانند این مرد جوان را می بینم... می خواهم بگویم: "من یک لک هستم، من داغستانی هستم، من یک چچن، اینگوش، روسی، تاتار، یهودی، موردوین، اوستی هستم."

فیلمی از سخنان پوتین در یک ویدیوی هفت دقیقه‌ای که برای دانش‌آموزان نمایش داده می‌شود گنجانده شد، در حالی که به دانش‌آموزان نیز درسی تعاملی درباره زندگی گاجیماگومدوف ارائه شد.

پرسنل نظامی در اوایل دهه 20 خود نیز برای ارائه درس های میهن پرستی از مدارس بازدید می کنند. این روانشناس کودکان گفت که ملاقات حضوری با سربازان بازگشته می تواند تأثیر قوی تری بر نوجوانان داشته باشد.

این روانشناس گفت: «سربازان با هاله ای از قهرمانی احاطه شده اند. "کسی که می آید تا با شما صحبت کند، زنده است. او سه سال جنگید و برگشت. اکنون او مخاطبان را خطاب قرار می دهد و جایگاه ثابتی در جامعه دارد."

این روانشناس ادامه داد: جوانان چیز زیادی برای از دست دادن ندارند. آن‌ها هنوز خانواده‌های خودشان یا چیزهایی ندارند که رها کردنشان برایشان دردناک است، بنابراین جنگ می‌تواند جذاب به نظر برسد.»

ما با چالش های بی سابقه ای روبرو هستیم. دفتر دادستانی کل روسیه، مسکو تایمز را به عنوان یک سازمان "نامطلوب" معرفی کرده است که کار ما را جرم انگاری کرده و کارکنان ما را در معرض خطر پیگرد قانونی قرار می دهد. این به دنبال برچسب ناعادلانه قبلی ما به عنوان "عامل خارجی" است.

این اقدامات تلاش های مستقیمی برای ساکت کردن روزنامه نگاری مستقل در روسیه است. مقامات ادعا می کنند که کار ما "تصمیمات رهبری روسیه را بی اعتبار می کند." ما چیزها را متفاوت می بینیم: ما تلاش می کنیم تا گزارش های دقیق و بی طرفانه درباره روسیه ارائه دهیم.

ما، روزنامه نگاران مسکو تایمز، از ساکت شدن خودداری می کنیم. اما برای ادامه کار به کمک شما نیاز داریم.

حمایت شما، هر چقدر هم که کوچک باشد، دنیای متفاوتی را ایجاد می کند. اگر می توانید، لطفا ماهانه با شروع فقط 2 دلار از ما حمایت کنید. راه اندازی آن سریع است و هر کمکی تأثیر قابل توجهی دارد.

با حمایت از مسکو تایمز، شما از روزنامه نگاری آزاد و مستقل در برابر سرکوب دفاع می کنید. ممنون که کنار ما ایستادید