هنوز هم در اینجا نوشته آن اینگل: یک همراه ملایم و اطمینان بخش در چشم انداز زندگی بعدی

آن اینگل زنی است که احترام فوری دارد. در 87 سالگی، با هشت فرزند و 18 نوه، حرفه ادبی دیر شکوفایی او - فارغ التحصیل شدن از کالج ترینیتی در 58 سالگی و انتشار اولین کتابش در 79 سالگی - گواهی بر روحیه مستقل و خشن است.

اینگل در آخرین کتاب خود، نگاهی صریح، پر جنب و جوش و فلسفی به معنای سکونت در زمستان عمیق زندگی ارائه می دهد.

این خاطرات در هنگام پیمایش در واقعیت‌های فیزیکی بد و اجتناب‌ناپذیر پیری بسیار قوی است. اینگل با شفافیتی صادقانه و بدون رنگ در مورد توهین‌های خزنده هشت‌ساله می‌نویسد: شروع دژنراسیون ماکولا، ترس ابدی از افتادن، دلشکستگی آرام از فهمیدن اینکه آخرین حمام خود را انجام داده‌اید.

او این ناامیدی‌ها را با یک شوخ طبعی متعادل می‌کند و قبل از اینکه به موضوعات شادتر بپردازد، از محدودیت ۱۰ دقیقه‌ای معروف Maeve Binchy برای «خواندن اعضای بدن» بیماری‌ها استفاده می‌کند. با این حال، در زیر این طنز غم و اندوه عمیق و تکان دهنده ای نهفته است، به ویژه در تأملات او در مورد بیماری دخترش رویزین و خاطره ویرانگر یافتن شوهر مورد ستایشش پس از خودکشی او.

هنوز هم گاهی اوقات از یک بحران هویت ساختاری رنج می‌برد و خواننده را از اینکه دقیقا چه کسی مورد خطاب قرار می‌گیرد، مطمئن نیست. در برخی فصل‌ها، اینگل نگاه خود را به سمت بیرون به سمت نسل جوان معطوف می‌کند و به درستی فرهنگ غربی را که از افراد مسن حمایت می‌کند - با صدای بلند صحبت می‌کند یا به طور کامل آنها را نادیده می‌گیرد - در تضاد با احترامی که به بزرگان کشورهایی مانند ترکیه نشان می‌دهد، سرزنش می‌کند.

با این حال، در بخش‌های دیگر، متن به توضیحات ابتدایی در مورد چگونگی هدایت فناوری مدرن می‌پردازد. این آهنگ دوگانه تنش عجیبی ایجاد می‌کند: آیا این کتاب مانیفستی است که جامعه را به احترام به خرد بزرگانش ترغیب می‌کند، یا راهنمای عملی است که برای معاصران اینگل نوشته شده است؟

در نهایت، اینگل به ما یادآوری می کند که زندگی همیشه بهتر از جایگزین است و بر حفظ تعامل اجتماعی، حرکت و قدردانی تاکید می کند. در حالی که قلمرو خاطرات سالخورده به خوبی زیر پا گذاشته شده است، مانترای انعطاف پذیر اینگل باعث آرامش می شود: «به یاد داشته باشید که هیچ چیز آنقدر بد نیست که در ساعت چهار صبح به نظر می رسد.»

برای کسانی که به دنبال یک همراه ملایم و آشنا از طریق چشم انداز زندگی بعدی هستند، اینگل یک صدای مرتبط و اطمینان بخش باقی می ماند.

آخرین اثر جولیا کلی هنوز هم: خاطرات است. او همچنین به عنوان مراقبت از سالمندان کار می کند.