"هنوز یک قرنطینه": سیل های مرگبار با شروع فصل اوج گردشگری نپال را درنوردید

کاتماندو، چیتون و نواکوت، نپال – مانند هر سال، پوشپراج ریمال، یک برنامه‌ریز تور و راننده تاکسی در پایتخت نپال، کاتماندو، مشتاقانه منتظر سپتامبر بود تا تجارتش رونق بگیرد.

اما چیزی که او در عوض به دست آورد، یک سری از لغو سفر توسط گردشگران پس از سیل فاجعه بار در ماه گذشته بود که بیش از 1450 نفر را کشت و بزرگراه های کلیدی را ویران کرد، که به شدت بر کشور هیمالیا که به شدت به گردشگری وابسته است، تأثیر گذاشت.

این مرد 42 ساله تقریبا یک ماه پس از فاجعه به الجزیره گفت: «این هنوز یک وضعیت قرنطینه است.

پوشپراج، که به زبان های نپالی و هندی صحبت می کند، به صورت سفارشی برای چندین هتل و شرکت کوهنوردی در کاتماندو و شهر دیدنی پوخارا، که به خاطر دریاچه اش واقع در رشته کوه آناپورنا معروف است، کار می کند. پوخارا همچنین به عنوان پایگاهی برای کوهنوردان هیمالیا عمل می کند.

فصل توریستی نپال پس از پایان بادهای موسمی در ماه اوت و صاف شدن آسمان به اوج خود می رسد. گردشگری هزاران مسافر بین المللی را به خود جذب می کند که نزدیک به 8 درصد از تولید ناخالص داخلی نپال را تشکیل می دهد و بیش از 1 میلیون نفر را استخدام می کند.

سال گذشته، نپال شاهد بازدید بیش از 1.15 میلیون گردشگر از این کشور بود که نزدیک به یک سوم آنها در فصل سپتامبر تا نوامبر بود.

اما سیل امسال که توسط یک کوه یخبندان در امتداد مرز نپال و تبت در شمال ایجاد شد، گردشگران را نیز از مناطق آسیب‌دیده دور کرده است.

او گفت: "من دو ماشین را برای دو ماه کرایه کرده بودم، اما یک چهارم کارهایی را که معمولا در یک فصل انجام می دهم، انجام داده ام. گردشگران عموما از سپتامبر شروع به هجوم می کنند، اما بیشتر آنها امسال لغو شده اند."

من هیچ کمیسیونی از هتل‌ها یا سازمان‌دهندگان پیاده‌روی دریافت نمی‌کنم، و نه تجارت تاکسی خوب کار کرده است.… من اکنون منتظر پایان فصل هستم.»

ریمال دو فرزند دارد، هما، 14 ساله، و راهول، 12 ساله، که به آنها قول داده بود که در این دوسین، یک جشنواره برجسته هندو، که معمولا در ماه اکتبر برگزار می شود، یک تبلت بفروشند. "اما اکنون غیرممکن به نظر می رسد. من باید برای اولین بار قلب آنها و قولی که به آنها داده ام را بشکنم."

سیتا نپالی، 61 ساله، و همسرش، راماکانت نپالی، 68 ساله، دوغ خانگی را در بزرگراهی که کاتماندو را به شهرهای توریستی پوخارا و چیتوان متصل می کند، می فروشند. این زوج که در همسایگی خود پنیر می فروشند، برای گذران زندگی به این فروش روزانه وابسته هستند.

سیتا به الجزیره گفت: "شهر ما ممکن است در اثر سیل ویران نشده باشد، اما سیل بدون خریدار به ما رسید. ما تا 11 روز پس از سیل نتوانستیم چیزی به دست آوریم زیرا جاده مسدود شده بود."

او افزود: "حتی پس از بازگشایی، فقط وسایل نقلیه دولتی اجازه تردد داشتند. اکنون، تعدادی گردشگر وارد می شوند، و ما می توانیم بفروشیم، اما حتی نصف آن چیزی نیست که قبلا می فروختیم، زیرا تعداد افراد بسیار کمتر است. ... ما به سختی یک چهارم آنچه را که معمولا انجام می دادیم تولید می کنیم."

الکسا، ملیت بریتانیایی، که نامی واحد دارد، قصد داشت به همراه پنج تن از دوستانش از پوخارا و ضولیخیل، یک شهر تپه‌ای در نزدیکی کاتماندو که به خاطر تجربیات فرهنگی و اقامتگاه‌هایش معروف است، بازدید کند. اما سیل باعث شد این گروه از سفر خود لغو شود.

او به الجزیره گفت: "این اولین بار بود که ما به نپال می‌رفتیم و دو تاکسی از فرودگاه کاتماندو به پوخارا در ماه جولای به همراه هتل‌ها، پیاده‌گردی و کمپ رزرو کرده بودیم. وقتی از فاجعه در 26 اوت مطلع شدیم، مجبور شدیم همه چیز را لغو کنیم."

مسافری از ژاپن که خواست نامش فاش نشود، گفت که جاده ها و پل های شسته شده کمترین نگرانی او بوده است.

پدر دو فرزند گفت: «می‌توانستیم پرواز داشته باشیم، اما وضعیت و محیط به دلیل سیل، اجساد سرگردان می‌تواند برای من و خانواده‌ام مرگبار باشد، بنابراین تصمیم گرفتیم این بار را لغو کنیم.»

افراد دیگری مانند تاپاس کومار از هند به جای لغو سفر، برنامه های سفر خود را تغییر دادند.

کومار که با همسر و دوستانش در سفر بود به الجزیره گفت: "پسر ما در ایالات متحده مستقر است. او نگران ما بود و اصرار داشت که فعلا نپال را لغو کنیم. بنابراین راه میانه ای پیدا کردیم. ما پوخارا را لغو کردیم و اقامت خود در کاتماندو را برای تمام این هفت روز تمدید کردیم."

بسیاری از گردشگران خارجی گفتند که قبل از لغو یا برنامه ریزی مجدد سفرهای خود، توصیه های سفر صادر شده توسط سفارتخانه های خود در نپال را نیز بررسی می کنند.

سورندرا تاپا، کاردار سفارت هند به الجزیرا گفت: "برخی افراد نیز ترسیدند و اطلاعات و اقدامات ایمنی صادر شده توسط سفارتخانه های دیگر کشورها در نپال را درک نکردند و تصمیم گرفتند برنامه های سفر خود را لغو کنند. اما ما می خواهیم مردم بدانند که نپال باز و امن است. فقط باید از برخی قسمت ها اجتناب شود."

از سوی دیگر، سفارت بریتانیا در 11 سپتامبر هشداری صادر کرد و هشدار داد که سیل بسیاری از مناطق را ناپایدار کرده است و تضمین سفرهای امن در داخل نپال دشوار است.

سفارت ایالات متحده توصیه مشابهی را صادر کرد و اعلام کرد بسیاری از مناطق ناامن هستند و مناطق ممنوعه سفر تعیین شده است.

پرامیلا چتری، که در استراحتگاهی در چیتوان، در حدود 150 کیلومتری (90 مایلی) فرودگاه کاظم، کار می‌کند، گفت: "ما اطمینان داده بودیم که همه اتاق‌ها با بهترین امکانات تجهیز شده‌اند. کارکنان ویژه استخدام شدند، و بهترین لوازم خریداری شدند، زیرا تمام اتاق‌ها را در سپتامبر فروخته بودم. اما 23 روز گذشته و ما در حال حاضر ضرر زیادی داریم."

او گفت که استراحتگاه او امسال تجارت قابل توجهی را از دست داد، زیرا بسیاری از مسافران هشدارهای مربوط به سیل را به عنوان توصیه‌ای برای اجتناب از کل کشور درک نکردند.

چتری به الجزیره گفت: «ما واقعا آرزو می کنیم مردم در سراسر جهان بفهمند که این همه نپال نیست که با سیل مواجه است و بسیاری از مشاغل کوچک و بزرگ وجود دارند که برای گذران زندگی به مسافران وابسته هستند، به ویژه در ماه های سپتامبر و اکتبر. حتی بخش‌هایی که تحت تأثیر سیل قرار نگرفته‌اند برای فصلی فاجعه‌بار آماده می‌شوند.»

چهتری گفت که 80 درصد از رزروهای اقامتگاه او در چند ساعت پس از سیل لغو شد زیرا بزرگراه اصلی به چیتون آسیب دیده و نزدیک به دو هفته بسته شده بود.

او گفت: "قرار بود گروهی در هفته اول سپتامبر بیایند، اما به جای لغو، سفر خود را به ماه اکتبر به تعویق انداختند. بنابراین ما فعلا دست به کار شده ایم."

در حالی که تأثیر کامل اقتصادی کاهش گردشگری هنوز در حال ارزیابی است، صاحبان مشاغل کوچک مانند Pushpraj و Seeta در حال حاضر در حاشیه هستند. سیتا با بطری های دوغ خود به جاده بازگشته است، اما خریداران زیادی وجود ندارد.

سیتا گفت: «ما برای ناهار فقط برنج پهن و دوغ می خوریم زیرا درآمد به شدت کاهش یافته است و نمی توانیم سبزیجات کافی بخریم.

ما هر روز به اینجا می آییم با این امید که شاید گردشگران بیشتری برای دیدن نپال زیبای ما آمده باشند و از ما خرید کنند. اما تعداد زیادی را نمی بینیم."