هوش مصنوعی را تنظیم کنید، اما قرن بیست و یکم را به چین ندهید

در 29 سپتامبر، پرزیدنت ترامپ به همراه شش مدیر ارشد صنعت هوش مصنوعی آمریکا، توافقنامه کاخ سفید درباره ابر هوش را امضا کرد. سند "الزام آور" یک "قانون اساسی" حاوی "چهار لایه کنترل و ممیزی" برای آنچه ترامپ اکنون ابراطلاعات می نامد ایجاد می کند. رئیس جمهور در برابر خواسته ها برای محدودیت های قانونی در توسعه هوش مصنوعی مقاومت کرده است. به دلیل رقابت شدید چین، حق دارد این کار را انجام دهد.

رویکرد او در خودتنظیمی و هدایت دولت رویکرد صحیحی است. تهدیدی که توسط مدل های مرزی هوش مصنوعی ایجاد می شود، همانطور که ترامپ بارها آن را نامیده است، یک "فریب" نیست. مدل ها در واقع سرکش شده اند و سایت ها را هک کرده و توسعه دهندگان انسانی را فریب داده اند. در ماه جولای، عوامل هوش مصنوعی توسعه یافته توسط OpenAI از کنترل فرار کردند و به سرورهای Hugging Face، یک استارت‌آپ هوش مصنوعی مستقر در شهر نیویورک، نفوذ کردند.

تصور می‌شود که این اولین رویداد ایمنی واقعی هوش مصنوعی شناخته شده عمومی باشد. یکی از داستان‌های Axios در مورد این حادثه می‌گوید: «مدل‌های هوش مصنوعی مرزی، در زیر پا گذاشتن قوانین به نحوی ترسناک می‌شوند که سازندگان آن‌ها پیش‌بینی نمی‌کردند». شبح ماشین‌های خارج از کنترل باعث شده است که برخی تصورات نابودی بشریت را به نمایش بگذارند. Jacob Coxon، محقق سابق OpenAI و Anthropic، در اوایل ماه گذشته در X می‌نویسد: «افرادی که هوش مصنوعی می‌سازند، عمیقا معتقدند که این هوش مصنوعی می‌تواند تا پایان دهه همه ما را بکشد.»

هیچ فعالیت انسانی دیگری این سطح از خطر را ایجاد نمی کند.» پیش بینی های وحشتناک قانونگذاران را متقاعد کرده است که باید اقدام کنند. از جمله پیشنهادها، قانون ممنوعیت ابر هوش مصنوعی است که توسط سناتور برنی سندرز (I-Vt.) و نماینده مجلس نمایندگان گرگ کازار (D-Texas) حمایت می شود. سندرز می‌گوید: این لایحه توسعه و استقرار هوش مصنوعی فوق‌هوشمند را برای همیشه ممنوع می‌کند و توسعه هوش مصنوعی پیشرفته را تا زمانی که یک قانون‌گذار فدرال قوانین ایمنی را تعیین کند، موقتا متوقف می‌کند. هدف سندرز روشن است: «به الیگارش‌های هوش مصنوعی دست از ساخت ماشین‌هایی که انسان‌ها قادر به کنترل آن نیستند، بردارید.» «خطر ایجاد وحشت است

دیوید ماکسول از مرکز استراتژی آسیا و اقیانوسیه روز پنجشنبه به من گفت: «سیاست قبل از درک، استراتژی را تولید می‌کند. هوش مصنوعی ریسک‌های واقعی را ارائه می‌کند، اما انسجام استراتژیک مستلزم جداسازی تهدیدات اثبات‌شده از ریسک‌های محتمل و فاجعه سوداگرانه است و سپس بر هر کدام بر اساس آن حکومت می‌شود.» چه باید کرد؟ سندرز و کازار می‌خواهند «با تعیین سیاست بین‌المللی ایالات متحده برای پیگیری توافق‌های بین‌المللی، هماهنگی متحدان و سیاست‌هایی مانند کنترل صادرات، ابراطلاعات را در سراسر جهان ممنوع کنند». همه با Rep موافقند.

رو خانا (دکالیفرنیا) وقتی از ما می‌خواهد که "انسانیت را در صندلی راننده نگه داریم." اما فقط به این دلیل که چیزی ضروری است به این معنی نیست که ممکن است. طرفداران معاملات هوش مصنوعی، مانند Khanna، تقریبا همیشه به معاهدات کنترل تسلیحات با اتحاد جماهیر شوروی به عنوان مدل هایی برای توافق AI اشاره می کنند. بله، در آن زمان می شد با کمی اطمینان، کلاهک ها، موشک ها و بمب افکن های مستقر را شمارش کرد. با این حال، اکنون امکان نظارت بر هوش مصنوعی کشور دیگری وجود ندارد.

خانا در یک مقاله نظری اخیر در فاکس نیوز نوشت که از دانشمندان آمریکایی و چینی می‌خواهد «فناوری‌های تأیید اعتبار متقابل را توسعه دهند که پس از امضای معاهده هوش مصنوعی ایالات متحده و چین، از تقلب هر یک از طرفین جلوگیری می‌کند». این فانتزی است برای اجرای یک توافق، حزب کمونیست چین باید به بازرسان آمریکایی اجازه ورود به هر شرکت چینی هوش مصنوعی، تأسیسات نظامی و دفتر دولتی را بدهد. قراردادهای هوش مصنوعی، به عنوان یک موضوع عملی، ذاتا غیرقابل اجرا هستند. بدتر از آن، چین علنا تقریبا همه توافقات را نقض می کند، حتی آنهایی که می توانند اجرا شوند.

بنابراین، رئیس‌جمهور ترامپ وقتی در سپتامبر گفت که علاقه‌ای به گفتگو با چین ندارد، درست می‌گوید، زیرا این امر ساخت محصولات بهتر از رقبای چینی را برای شرکت‌های آمریکایی سخت‌تر می‌کند. ترامپ درباره توافق جدید گفت: «این برای ما عالی است و ما خیلی پیشتاز هستیم و به همین منوال ادامه خواهیم داد». این بسیار بسیار ایمن خواهد بود، و یک خود پلیسی وجود دارد، و یک پلیس گروهی نیز وجود دارد، و عالی خواهد بود.» این که آیا ترتیب او عالی خواهد بود یا خیر، این تنها راه واقع بینانه به جلو برای ایالات متحده است.

چرا؟ زیرا آمریکا باید با دنیا آنطور که هست رفتار کند، نه آنطور که واشنگتن دوست دارد. هوش مصنوعی پیشرفته در حال حاضر وجود دارد، و غیرقانونی کردن آن مانند سندرز، در میان دیگران، عملی نیست. راه پیش رو این است که شرکت های آمریکایی هوش مصنوعی به طور غیررسمی با دولت برای توسعه پادمان ها همکاری کنند و سپس مطمئن شوند که مدل های آنها در سراسر جهان پذیرفته می شود. آمریکایی ها با یک انتخاب روبرو هستند. انتخاب این است که آیا الگوهای آمریکا یا چین بر جهان تسلط دارند. واشنگتن نباید به چینی ها این فرصت را بدهد که عقب نشینی کنند.

اگر مدل های چینی تسلط پیدا کنند، آینده تلخی برای جوامع آزاد وجود خواهد داشت. بلین هولت، ژنرال بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده و مدیر عامل شرکت زنجیره تامین هوش مصنوعی Alchemai در این ماه به من گفت: "چینی ها در همه زمینه ها با ما رقابت می کنند و هدفشان این است که کشور ما را با چکمه روی گلوی ما به پاشنه بیاورند." در واقع، «رقابت» چین بیشتر شبیه چیزی است که ما آن را «جنگ» می‌نامیم و نمی‌توانیم به آن‌ها اجازه دهیم از هوش مصنوعی به‌عنوان ضربه ناک اوت خود استفاده کنند.» گوردون جی چانگ نویسنده «طرح قرمز: پروژه چین برای نابودی آمریکا» و «فروپاشی آینده چین» است.