هوش مصنوعی نرم افزار خراب را تعمیر نمی کند. شاید بهتر فکر کردن | نظر

بنیانگذار و مدیر ارشد استراتژی، iraLogix

بزرگ‌ترین اشتباهی که می‌توانیم در مورد هوش مصنوعی مرتکب شویم این است که نرم‌افزارهای بیشتر را با نرم‌افزارهای بهتر اشتباه بگیریم، یا فرض کنیم آنچه که امروز وجود دارد را می‌توان با افزودن هوش مصنوعی بهتر کرد.

من شرکت‌ها را تماشا کرده‌ام که برای چسباندن برچسب هوش مصنوعی به محصولاتی که به سختی تغییر کرده‌اند مسابقه می‌دهند، گویی که نام اختصاری مناسب می‌تواند یک ویژگی معمولی را به یک انقلاب تبدیل کند.

برخی از این فناوری فوق العاده است. برخی از آن‌ها صرفا نرم‌افزارهای قدیمی هستند که نشان جدیدی بر روی خود دارند و این تفاوت عواقب زیادی برای مشاغل، کارگران و جوامعی که در این انتقال زندگی می‌کنند خواهد داشت.

سیستم‌هایی که در بهترین حالت نابسامان و در بدترین حالت کاملا خطرناک هستند.

هیستری در مورد هوش مصنوعی که جایگزین همه افراد می شود در حال محو شدن است، اما تحول اساسی تازه شروع شده است.

تقریبا نه نفر از هر 10 پاسخ دهنده به نظرسنجی جهانی McKinsey در سال 2026 گفتند که سازمان های آنها به طور مرتب از هوش مصنوعی حداقل در یک کار تجاری استفاده می کنند، در حالی که 44 درصد گفتند که هوش مصنوعی در سراسر سازمان مقیاس شده است.

بازار به سمت مرحله ناخوشایندتری از چرخه حرکت می کند، جایی که هیجان باید در تماس با بودجه و نتایج قابل اندازه گیری زنده بماند.

این دقیقا همان جایی است که مکالمه باید انجام شود. هوش مصنوعی باید افراد را توانمندتر کند. تکنولوژی خوب انسان را مقیاس می کند. همه چیز برای تزئین است.

در نظر بگیرید که این خارج از صنعت فناوری چه معنایی می تواند داشته باشد. یک کسب و کار کوچک می تواند قابلیت هایی را به دست آورد که زمانی به کل بخش نیاز داشت. یک مشاور می تواند به هزاران مشتری خدمات ارائه دهد، در حالی که قضاوت و رابطه ای را که فقط یک شخص می تواند ارائه دهد حفظ کند.

کشف دارو با کمک هوش مصنوعی در حال حاضر نتایج ملموسی را تولید می کند. یکی از نقاط عطف اخیر یک کارآزمایی تصادفی فاز 2a با رنتوسریب بود، درمانی که هدف و مولکول بیولوژیکی آن با استفاده از هوش مصنوعی شناسایی شد.

این فرصت بسیار زیاد است، که موج فعلی بازاریابی هوش مصنوعی را بیش از یک آزاردهنده می کند. خطر پنهان کردن آنچه مهم است وجود دارد.

نرم افزار در حال ورود به عصری است که در آن مجموعه ای از ویژگی های قطع شده به طور فزاینده ای احساس ناکافی می کنند.

من انتظار دارم که قوی‌ترین محصولات خدمات کاملی را ارائه دهند، زیرساخت‌های لازم برای کارکرد آن را داشته باشند و به طور طبیعی با سیستم‌های اطراف آن ارتباط برقرار کنند.

هوش مصنوعی باید کار مفیدی را در داخل آن سیستم انجام دهد و کارهای تکراری را که وقت انسان را می‌گیرد، بی‌سر و صدا حذف کند.

من قبلا این را در سازمان های فروش می بینم. عوامل هوش مصنوعی می توانند مکالمات را ضبط کنند، سوابق را حفظ کنند، زمینه مرتبط را نشان دهند و تیم را در حرکت نگه دارند بدون اینکه فروشنده ها را مجبور به صرف ساعت ها برای نگهداری CRM کنند.

انسان ها همچنان مسئول روابط، قضاوت و تصمیمات هستند. این دستگاه بار اداری را که مردم سال ها تحمل کرده اند تحمل می کند زیرا گزینه بهتری وجود نداشت.

به همین دلیل است که من انتظار دارم هوش مصنوعی به طور فزاینده ای تخصصی شود.

ایده یک مغز بزرگ شرکتی که همه چیز را کنترل می کند، چشمگیر به نظر می رسد، اما کسب و کارها داده های مختلف و نیازهای متفاوتی دارند و زیرساخت های مورد نیاز به سادگی وجود ندارد و برای مدتی نیز وجود نخواهد داشت.

مدل‌های هدفمند مسئولیت‌های خاصی دارند، با سایر سیستم‌ها ارتباط برقرار می‌کنند و در کنار افراد کار می‌کنند. دوام تجاری در نهایت تعیین می کند که چه فناوری هایی پس از از بین رفتن نوآوری مفید باقی می مانند.

از سوی دیگر، احتمال تاریک تری برای این آینده وجود دارد. شرکت‌ها می‌توانند نرم‌افزار را در بالای نرم‌افزار انباشته کنند، هوش مصنوعی را روی فرآیندهای شکسته بچسبانند، و کارمندان را در پیچ و خم پیچیده‌تر سیستم‌ها رها کنند.

هزینه ها افزایش می یابد، داده ها کمتر قابل اعتماد می شوند و فناوری در نظر گرفته شده برای صرفه جویی در زمان، کار بیشتری ایجاد می کند. سپس وعده هوش مصنوعی منبع خستگی خود می شود.

هوش مصنوعی می‌تواند با برداشتن سقف کاری که یک تیم کوچک می‌تواند انجام دهد، کاهش هزینه‌های ساخت و راه‌اندازی یک کسب‌وکار، و دادن ظرفیت بیشتری به افراد برای اعمال قضاوت، خلاقیت و تخصص، اقتصاد کار را به‌طور اساسی تغییر دهد.

ارزش را می توان در جایی یافت که توانایی انسان در نهایت می تواند بدون هر افزایشی در جاه طلبی که نیاز به افزایش متناسب در هزینه یا پیچیدگی داشته باشد مقیاس شود.

این بحث در مورد مشاغل را نیز تغییر می دهد. هوش مصنوعی میزان نیروی کار مورد نیاز برای برخی وظایف را کاهش می‌دهد و کسب‌وکارها ممکن است بدون اضافه کردن افراد با همان سرعت رشد کنند. ما باید در مورد آن صادق باشیم.

ما همچنین باید تشخیص دهیم که وقتی شرکت ها از سازگاری خودداری می کنند چه اتفاقی می افتد. کسب‌وکارهایی که نمی‌توانند رقابت کنند، در نهایت کوچک یا ناپدید می‌شوند و مشاغل و فعالیت‌های اقتصادی را با خود می‌برند.

در همان زمان، مانع ایجاد چیزی جدید همچنان در حال سقوط است. زیرساخت های ابری قبلا اقتصاد راه اندازی یک شرکت نرم افزاری را متحول کرده است.

هوش مصنوعی این منحنی را بیشتر پیش می برد. نسل بعدی کارآفرینان می‌توانند با تیم‌های کوچک بسازند، ایده‌ها را ارزان بیازمایند و برای بازارهایی رقابت کنند که زمانی به سرمایه هنگفتی نیاز داشتند.

با ناپدید شدن برخی از مشاغل، مشاغل جدید ممکن است ظاهر شوند، اما تأثیر کلی بر اشتغال نامشخص است.

چالش واقعی برای رهبران کسب و کار امروز بسیار فوری تر از پیش بینی آینده ای دوردست است.

به کسب‌وکاری که امروز اداره می‌کنید نگاه کنید و فرآیندی که مردم از آن متنفرند، کاری که ساعت‌ها بدون ایجاد ارزش معنادار صرف می‌شود یا اطلاعاتی که در سیستمی که هیچ‌کس نمی‌خواهد آن را حفظ کند ناپدید می‌شود را بیابید.

از آنجا شروع کنید. آن را به درستی خودکار کنید، تغییرات را اندازه بگیرید و از آنچه یاد می گیرید برای مقابله با مشکل بعدی استفاده کنید.

به عبارت دیگر، باید امروز تاثیرگذار باشد در حالی که کسب و کارها و مصرف کنندگان را برای دنیای فردا آماده می کند.

شرکت های نرم افزاری به همان اندازه مسئولیت روشنی دارند. محصولاتی بسازید که مشکلات کامل را حل کنند. آنها را در روز اول مفید کنید. زمان و ظرفیت را به مردم برگردانید. کاری کنید که فناوری از طریق ارزشی که ایجاد می کند، جایگاه خود را در سازمان به دست آورد.

شرکت‌هایی که با موفقیت این انتخاب‌ها را انجام می‌دهند، می‌توانند مزیت قابل‌توجهی کسب کنند، زیرا می‌توانند با اصطکاک کمتری کار کنند و به افراد با استعداد فضای بیشتری برای انجام کاری که فقط افراد می‌توانند انجام دهند، می‌دهند.

آینده نرم‌افزار در حال شکل‌گیری در درون این تصمیم‌ها است و کسب‌وکارهایی که اکنون آن‌ها را اتخاذ می‌کنند، نظر قدرتمندی در مورد ظاهر نسل بعدی کار خواهند داشت.

جو هیپسکی رئیس و رئیس فروش سازمانی در Troutwood است، یک شرکت فناوری مالی که نرم افزار و ابزارهای هوش مصنوعی را برای موسسات مالی و مصرف کنندگان توسعه می دهد. نظرات بیان شده در مقاله او متعلق به خود اوست.