هیلی استیونز از مایک راجرز حمایت می کند و از جناح چپ افراطی عبدالالسید کنار می کشد

با شمارش معکوس ساعت‌ها قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای فردا، این آخر هفته تحول عظیمی در ایالت من در میشیگان رخ داد. هیلی استیونز، نماینده حزب دموکرات، نامزد چپ‌گرای عبدالالسید، به طور غیرمنتظره‌ای از مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواهان، در آن رقابت در سنا حمایت کرد. اعلامیه او که بعد از ظهر یکشنبه در X پست شد، به دنبال روزها تشدید خصومت ها با السید بود که استیونز را در انتخابات مقدماتی سنای دموکرات شکست داد.

او ابتدا از همکار دموکرات خود حمایت کرد، اما سپس نامزد استیونز، جیسون ترکی، هفته گذشته اعلام کرد که نمی تواند به السید رای دهد و دلیل آن فاصله ناکافی نامزد با حسن پیکر، جنک اویگور و دیگر منتقدان مترقی بی امان اسرائیل بود. این امر السید را وادار کرد تا استیونز را از همه رویدادهای مبارزاتی آینده دعوت نکند. راجرز به وضوح یک فرصت را احساس کرد و پس از تماس با استیونز از حمایت او اطمینان حاصل کرد. جای تعجب نیست که دموکرات ها خشمگین هستند و او را به طور کامل به عنوان یک خائن محکوم می کنند.

کارکنان کنگره او به طور دسته جمعی استعفا می دهند که ظاهرا از این تغییر چشم بسته است. حتی مفسران لیبرال میانه رو که در انتخابات مقدماتی استیونز را بر السید ترجیح داده بودند، از او عصبانی هستند. Neera Tanden، مشاور دموکرات که اغلب با جناح چپ حزب خود دشمنی دارد، استیونز را به خیانت به "همه حامیان خود" متهم کرد. دیوید هاگ، فعال، نوشت که همه کسانی که از استیونز در مورد السید حمایت کرده اند، باید عذرخواهی کنند و او را محکوم کنند. و مفسر متیو ایگلسیاس نوشت که از استیونز بسیار عصبانی بود. و میدونی چیه؟ همه اینها من را کمی به خود جلب می کند.

دموکرات ها، قرص خنکی بخورید: وقتی نامزدی مانند السید را انتخاب می کنید، مدیون حمایت مشتاقانه هیلی استیونز نیستید. و من متوجه شدم، البته بسیار مهم است که کدام حزب سنا را کنترل می کند، و بنابراین نژادهای فردی دارای سهام بسیار بالایی هستند. آمریکایی‌های طرفدار ترامپ می‌خواهند اکثریت جمهوری‌خواهان از آنها در برابر سیاست‌های بد دموکرات‌ها محافظت کنند و آمریکایی‌های مخالف ترامپ خواهان عکس آن هستند.

سیستم دو حزبی بسیار معیوب کشور، که در آن دائما از ما خواسته می‌شود تا ارزش‌های شخصی خود را به خطر بیندازیم و دو شر کوچک‌تر را انتخاب کنیم، در اینجا کاملا نمایش داده می‌شود. اما هر کس که استیونز را به عنوان نوعی خائن مورد انتقاد قرار می دهد، باید این را بداند: وفاداری غیرقابل تزلزل و آهنین به حزب سیاسی خود یک فضیلت نیست. من ترجیح می‌دهم تحت سیستمی زندگی کنم که در آن جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها به احتمال زیاد احزاب خود را تسخیر می‌کنند و می‌گویند که حمایت از فلان شخص خارج از مرزهای قابل انتظار است.

برای مثال، دلگرم‌کننده است که کارل روو از رای دادن به بو فرنچ، نامزد کمیسر راه‌آهن تگزاس و یک نژادپرست ضد هندی بی‌تفاوت خودداری کرده است. اگر جمهوری‌خواهان بیشتری از او پیروی کنند، برای کشور بهتر خواهد بود - و به طور مشابه نامزد سنا خود، کن پکستون، دادستان کل تگزاس آشکارا فاسد را مجازات کنند. من تمام هفته گذشته گفتم که می‌خواهم ویوک راماسوامی با آن تبلیغ وحشتناک روبرو شود، حتی اگر تا حد زیادی با سیاست‌های او موافقم. خوب حدس بزن، چی همین امر باید در مورد دموکرات ها نیز صادق باشد.

و من می دانم که السید به نظر فاسد یا نژادپرست نیست و برخی از اتهامات یهودی ستیزی که علیه او مطرح می شود ناعادلانه است: انتقاد از دولت اسرائیل مترادف با حمله به مردم یهودی نیست. با این اوصاف، او یک نامزد سیاسی بسیار چپ افراطی است - به جز نامش یک سوسیالیست - که فکر می‌کرد این ایده خوبی است که با پیکر، یک هوادار کمونیست با سابقه طولانی در حمایت از گروه‌های تروریستی، کارزار انتخاباتی کند.

السید قبلا پرزیدنت اوباما را که برنامه سیاستی بسیار مترقی را به اجرا درآورده بود، مورد تمسخر قرار می داد و آن را «نسبتا میانه رو، میانه رو» خواند. رای دهندگان اولیه دموکرات آزادند که چپ ها را به عنوان کاندیدای خود انتخاب کنند، اما دموکرات های عادی نباید خود را مقید به این انتخاب ها بدانند. سوسیالیسم، حتی سوسیالیسم ساده، همیشه باید به عنوان یک پل بیش از حد در نظر گرفته شود، زیرا یک ایدئولوژی ویرانگر است که فقر و اقتدارگرایی را تولید می کند. اکنون این درست است که به نظر می رسد استیونز این کار را عمدتا به دلایل کینه شخصی انجام می دهد و نه مخالفت ایدئولوژیک با برنامه اقتصادی السید.

الف، بنابراین من دقیقا او را نامزد دریافت جایزه «نمایه‌ها در شجاعت» نمی‌کنم. اما تمایل به حمله به شخصیت‌های سیاسی که تا حدی استقلال دارند و آنها را خائن می‌دانند در بهترین حالت ملودراماتیک است. و همیشه فقط یک راه پیش می رود. لیز چنی به خاطر خیانت به حزب جمهوری خواه و استیونز به خاطر خیانت به حزب دموکرات محکوم می شود.

این به نظر من درست نیست. اکنون، در مورد السید: او به خوبی پشت سر نامزد فرمانداری حزب دموکرات، جوسلین بنسون، قرار دارد، که به من نشان می دهد که استیونز تنها دموکرات میشیگان نیست که از او ناراحت است. فردا متوجه می شویم. یا شاید چهارشنبه، بسته به نحوه شمارش. رابی سوو مجری برنامه تفسیری The Hill's Rising و سردبیر ارشد مجله Reason است. این ستون رونویسی ویرایش شده از تفسیر روزانه اوست.