وحشت واکنش اصلی به تصمیم ما برای گرفتن موش به عنوان حیوان خانگی است

انتخاب بین خزنده خونسردی که به جیرجیرک‌های زنده نیاز داشت و جونده کوچک سریع با دندان‌های تیز و دم بلند، که از نظر تاریخی به دلیل گسترش مرگ سیاه بدنام بود، انتخاب شد. کمی شبیه به پایان یک کتاب دیستوپیایی به نظر می رسد، اما فقط یک روز عادی قدیمی در خانه ما بود. با دومی رفتیم.

پاسخ‌ها به تصمیم ما برای گرفتن موش خانگی به روش‌های مختلفی انجام شده است و تعداد بسیار کمی از آنها مثبت هستند. وحشت واکنش اصلی بوده است.

چشمان گشاد و اظهارات در مورد چگونگی بازدید از خانه ما اکنون به پایان رسیده است. کمی غم از مادرشوهرم و سردرگمی. "اما ... اما ... چرا؟ موش ها حیوان خانگی نیستند!" انگار به طور تصادفی دو موش صحرایی وحشی را از گودال در اتاق خواب بچه‌هایم قرار داده بودم. این و: "اما تو دو گربه نداری؟!" که در واقع یک نکته عادلانه است.

بنابراین به هر حال. ما به سمت کارلو رفتیم تا این موش‌ها را تهیه کنیم، زیرا هیچ کدام در دوبلین موجود نبود (شوخی را اینجا وارد کنید). فکر می‌کردم این رفتار کاملا عادی است، اما هر چه بیشتر به مردم می‌گفتم آن‌ها بیشتر فکر می‌کردند که کمی عجیب است. فرض بر این بود که من شهید مادری هستم. حداقل یک نفر به من گفت: «تو خیلی خوب نیستی؟» حقیقت این است که من خودم نسبت به گرفتن این موش ها کاملا مثبت بودم. من با تماشای گیزر دوست داشتنی رولند رت در تلویزیون صبحانه بزرگ شدم. در کودکی، خرگوش و همستر داشتم، بنابراین راهم را در دنیای حیوانات پشمالو می شناسم.

من و کودک هفت ساله دور حیوانات خانگی عظیم دیوی چرخیدیم و با لانه شش نوزاد موش روبرو شدیم که هر کدام زیباتر از قبلی بودند. دستیار مفید، که خود صاحب یک چینچیلا است، به وجد آمد که موش ها حیوان خانگی مورد علاقه او هستند. چگونه آن‌ها عشق زیادی برای دادن دارند و اگر می‌توانستند داخل پوست شما می‌خزیدند (اموجی‌های ترسناک را برای 99 درصد جمعیت اینجا وارد کنید). او یک فلاح قهوه ای و سفید را در دستان منتظر من انداخت و او بی درنگ روی من هجوم آورد.

آسیب‌پذیری او قلب‌های ما را به دست آورد و با او و برادرش، پسری سفیدپوست با لکه‌های خاکستری کوچک، راهی جعبه کفش‌ها شدیم تا به بزرگراه خود بروند.

بعدا همان روز، تعمیدشان را به ترشی و بیسکویت دادیم و گاف آنها را تنظیم کردیم، یک قفس به‌طور شگفت‌انگیز عظیم با بانوج، پله‌ها و تاب طناب. وان آب گرم، تلویزیون دیواری بزرگ و میز بیلیارد به دنبال آن خواهد بود.

موش‌ها به عنوان یک گونه بیش از 60 میلیون سال قدمت دارند، اما موش‌های اهلی رنگارنگ در قرن 17 و 18 در ژاپن شروع به کار کردند. این تنوع بسیار اجتماعی است (پرورش دهندگان و فروشگاه های حیوانات خانگی کمتر از دو نفر به شما نمی فروشند) و عاشق ارتباط انسانی هستند. آنها همچنین باهوش هستند و ظاهرا می توانند ترفندهایی را یاد بگیرند، اگر بشود به چیزهای مزخرفی که در کانال های مختلف یوتیوب دیده می شود، باور کرد، اما به طور واقع بینانه، برخی از موش ها هستند که فقط نمی توان آنها را تهییج کرد و چرت زدن و موچ را ترجیح می دهند، مانند پسر پشمالو جدید حساس و کمی عصبی ما، بیسکویت.

به گفته مرد خوب در Kinsealy Pets، موش‌ها بسیار مورد بدگویی و سوء تفاهم قرار می‌گیرند.

با وجود داشتن 11 بچه و 20 نوه، بچه های مورد علاقه پدرم سگ های او هستند

آنها به ناحق رپ بدی در آنجا دریافت می کنند. مردی که در پت شاپ در خیابان پارنل بود، به همان اندازه از او حمایت کرد و وقتی گفتم ما در خانه موش داریم، به طرز مشهودی خوشحال شد. "آنها مانند سگ های کوچک هستند!" او گفت: چشمان می درخشید.

ترشی و بیسکویت بر خلاف یک جفت دانشجو در یک آپارتمان بدبوی دهه 1990، تقریبا در ساعت 3 بعد از ظهر زنده می‌شوند و در طول شب به سختی مهمانی می‌کنند، سکوت خانه را با نوک زدن، حرکات آکروباتیک زیبا از طرف میله‌ها و ضربات تیز هنگام پایین آمدن از سقف قفس مشخص می‌کنند. آن‌ها «زومی» می‌کنند، با سرعت زیاد بمباران می‌کنند، مثل اینکه کیسه‌ای آمفتامین خورده باشند. این کودک هفت ساله اعلام کرده است که آنها بهتر از تلویزیون هستند، که واقعا قابل تحسین است. ترشی یک ضربه بزرگ است، نشستن روی شانه ها و پنهان شدن در هود.

حتی یک کودک 10 ساله که به طور کلی به حیوانات علاقه زیادی ندارد، بیسکویت را به صورت عجیبی می مالید. خودم را می بینم که با صدای مسخره ای با آنها صحبت می کنم، با آنها گل های کلم بروکلی و ذرت روی بلال پذیرایی می کنم و آنها را با بوسه بر سرهای کوچک دوست داشتنی شان تجلیل می کنم، کاملا بر خلاف هر زن 40 ساله دیگری که می شناسم. همه چیز سرگرم کننده و بازی است تا زمانی که مکان کمی کثیف شود و نیاز به تمیزکاری بزرگ داشته باشد (خدای من، پو!

این حماسی است و همه جا وجود دارد، علیرغم اینکه آنها را با یک سینی زباله تجهیز می کنند که به دلایلی تا حد زیادی آن را نادیده می گیرند) و دوباره به ما یادآوری می شود که چرا گربه ها واقعا ساده ترین حیوانات خانگی هستند.

بنابراین، یک ماه بعد، ما اکنون یک خانواده با دو موش و دو گربه هستیم. با توجه به مدیریت این اکوسیستم ظریف، تفکیک کامل تنها چیزی است که در حال حاضر می توانیم به آن دست یابیم. با این حال، در یک خانه کوچک، شاهکار مهمی نیست. اخیرا سیلوی، تابی خاکستری، شروع به بوییدن موش کرده است و بیرون از در بسته اتاق خواب نشسته و بسیار خیره شده است. ما کمی روی اعصاب خود زندگی می کنیم.

اما به طور مفید یا غیر مفید، بسته به دیدگاه شما نسبت به آن، موش ها معمولا تنها حدود دو یا سه سال عمر می کنند. بنابراین، این یک دویدن موش به اندازه کافی کوتاه خواهد بود. سپس بازدیدکنندگان ما ممکن است برگردند. تا آن زمان، اژدهای ریشو و همراهان جیرجیرک‌های زنده وارد خانه می‌شوند.

مسابقه زشت ترین سگ جهان 2026: پاگ جینی لو مقام اول را به خود اختصاص داد