ورسای 20 سال بعد به ماری آنتوانت (و سوفیا کاپولا) درمان سلطنتی داد.

هنگامی که سوفیا کاپولا برای فیلم سال 2006 خود، ماری آنتوانت، به سالن های مقدس قلعه ورسای دسترسی پیدا کرد، همکاری آنها بی سابقه بود. اگرچه این فیلم در ابتدا به دلیل نمایش نامتعارفش از ملکه جوان فرانسوی مورد انتقاد قرار گرفت (به طور عمدی رویکردی شیک و نابهنگام را به جای مناسب دوره انتخاب کرد)، 20 سال بعد، میراث آن غیرقابل انکار است.

پاییز امسال این سالگرد با مستند جدیدی درباره ساخت فیلم (به کارگردانی النور، مادر فقید کاپولا)، کتابی حاوی عکس‌های پشت صحنه از اندرو دورهام، که اولین فیلم کوتاه او، Lick the Star (1998) را نیز تهیه کرده است، و همچنین یک بار دیگر در سینما در ایالات متحده اکران می‌شود. اکنون خود کاخ نیز به سرگرمی می پیوندد.

داستان‌های مرتبط موسیقی کارلی رائه جپسن در مورد اینکه چگونه سوفیا کاپولا «ماری آنتوانت» و یک تعطیلات دیرهنگام الهام‌بخش فیلم‌های تک‌آهنگ جدید «ورسای» او «ساخت ماری آنتوانت» نقد و بررسی: النور کاپولا Chronicle of Daughter Sofia Shooting Her 2006 Works for a Biopliic

کاخ ورسای که با همکاری کوپولا و با حمایت کارتیه طراحی شده است، نمایشگاهی را درباره منشاء جذاب، تولید پرزحمت و تأثیر فرهنگی فیلم برپا می کند. نمایش تا 24 ژانویه 2027 در پتی تریانون قرار دارد، جایی که ماری آنتوانت از خواسته‌های زندگی درباری پناه می‌برد و با نزدیک‌ترین دوستانش در و در میان باغ‌های اطرافش وقت می‌گذراند.

لوران سالومه، مدیر موزه ملی قلعه‌های ورسای و تریانون، ماه گذشته در پیش‌نمایش مطبوعاتی نمایشگاه به هالیوود ریپورتر گفت: «قدرت فیلم این است که چگونه بسیار مدرن باقی می‌ماند؛ به نظر می‌رسد که دیروز فیلم‌برداری شده است. سالومه، که با هلن دلالکس، مدیر ارشد میراث فرهنگی آپارتمان‌های ماری آنتوانت، نمایشگاه را برعهده داشت، معتقد است که بسیاری از بی‌زمان‌بودن و همخوانی فیلم از دیدگاه منحصربه‌فرد کاپولا نشأت می‌گیرد: «سبک او تمرکز بر حالت چهره و لحظات سکوت است.

این در مورد بودن، رنج و امید است.»

دلالکس همچنین تفسیر کاپولا از این شخصیت غم انگیز را که وقتی به ورسای رسید فقط 14 سال داشت و هنگام تاج گذاری ملکه 18 سال داشت، ستایش کرد: "به عنوان یک متخصص، فکر می کنم پرتره صمیمی سوفیا کاپولا از ملکه در بسیاری از جنبه ها بسیار دقیق است، به عنوان مثال، روحیه جوانی، ظرافت، ظرافت، صفا و صمیمیت او." در یکی از متن‌های دیوار مقدماتی نمایشگاه، کاپولا توضیح می‌دهد که تا چه اندازه از تصویرسازی او از دوفین جوان و ملکه بعدی می‌تواند مرهون زندگی‌نامه آنتونیا فریزر در سال 2001، ماری آنتوانت: سفر، باشد که انسانیت بیشتری را ارائه می‌کرد.

نگرش متعصبانه به قهرمان اصلی که اغلب اشتباه گرفته می شود و تبهکار می شود. با این حال، پالت آب نباتی فیلم (برگرفته از جعبه ماکارون)، موسیقی متن رمانتیک-سنگین جدید، و چشمک‌های معاصر بی‌شماری (طرفداران چشم عقابی آن کفش‌های کتانی Converse یاسی را در نمایشگاه می‌بینند) به تنهایی سوفیا هستند.

کاپولا به THR گفت: «فکر نمی‌کردم قرار دادن موسیقی مدرن در آن دوره چندان دور از ذهن باشد، و جالب است که می‌بینیم امروز کاملا توسط مخاطبان پذیرفته می‌شود، و همچنین دیدگاه زنانه به عنوان چیزی غیرعادی پذیرفته می‌شود.» کارگردان اضافه کرد که دیدن اینکه میراث فیلم چگونه ماندگار می شود (حتی جذب نسل جدیدی از طرفداران، از جمله دوستان دخترانش) "سرگرم کننده و خوشحال کننده" است. همچنین بازگشت او به ورسای با رهبران کریستن دانست و جیسون شوارتزمن به مناسبت این نمایشگاه برای او "تحرک" بود.

وقتی فیلم اکران شد، مردم به کرستن سخت گرفتند و او از اینکه من را ناامید کرده بود احساس بدی داشت.

کاپولا در اجرای نمایشگاه ورسای دستی قوی داشت. دلالکس که سبک کار کاپولا را «ظریف، طبیعی و شهودی» می‌خواند، گفت: «در ابتدا ما صحنه‌نگاری کلاسیک‌تری را تصور می‌کردیم، اما سوفیا و [طراح تولید] اسکات دوگان می‌خواستند احساس کنند که یک نوجوان تصاحب شده است.» در همان زمان، همکاران تلاش کردند تا تلاش‌های زیادی را که تیم کاپولا برای ساختن فیلم انجام داده بود، فاش کنند. نزدیک به شش ماه مذاکره با ورسای منجر به یک عملیات لجستیکی بزرگ شد.

از ژانویه تا آوریل 2005، فیلم بیش از 57 روز، از جمله 20 روز در ورسای فیلمبرداری شد. از آنجایی که فیلمبرداری تنها در روزهای دوشنبه تحت محدودیت‌های شدید مجاز بود، تیم کاپولا برخی از قسمت‌های کلیدی داخلی قلعه مانند تالار بزرگ ملکه و اپرای سلطنتی را در قلعه‌های مجاور مانند میلمونت بازسازی کردند.

کاپولا، که ارجاعات اصلی، تابلوهای خلق و خو، طرح های صحنه، فیلمنامه های حاشیه نویسی شده، برگه های بازیگری، عکس های تست مو و گریم و موارد دیگر را در اختیار متصدیان قرار داد، گفت: "امیدوارم [نمایشگاه] کمی از نحوه صحنه فیلمبرداری و کارهایی که از تمام دپارتمان ها به آن وارد شد، تاثیر بگذارد." کیوریتورها واقعا می‌خواستند روند ساخت فیلم را نشان دهند، کاری که من فکر می‌کردم انجام آن در ورسای بسیار غیرعادی بود.»

متصدیان علاوه بر این، از مجموعه‌های عظیم طراح تولید ماری آنتوانت، K. K. Barrett، و مدیر هنری ناظر، Anne Seibel بهره بردند. دلالکس به یاد می آورد: «ما صدها و صدها جعبه مملو از خاطرات، کاغذها و اشیاء (از کلاسورها و طرح‌های تحقیقاتی گرفته تا مدل‌های مقیاسی و نمونه‌های پارچه) را کشف کردیم که گواهی بر روشی است که تقریبا همه چیز در این فیلم با دست ساخته شده است. حتی اگر فقط برای یک ثانیه و نیم نمایش داده می شد، هیچ جزئیاتی نادیده گرفته نمی شد تا تداوم بین قلعه واقعی و بازسازی شده حفظ شود.

این نمایشگاه همچنین مخاطبان را با صنعتگران و مشاوران فرانسوی، از کابینت سازان گرفته تا مورخان مواد غذایی، آشنا می کند که دیدگاه منحط کاپولا را زنده کرد.

البته، نمایشگاه بدون لباس های برنده اسکار میلنا کاننرو و پاشنه های خیره کننده مانولو بلاهنیک که از گوشه و کنار جهان گرد هم آمده اند، ناقص خواهد بود. این شیرینی‌های کف‌آلود که روی مانکن‌هایی با چهره‌های عجیب و غریب دانست و شوارتزمن پوشیده می‌شوند، با فیلم‌های صمیمانه سرگرم‌کننده دورهام تکمیل می‌شوند، که اغلب نمایش‌های خنده‌دار پشت صحنه بازیگران را به تصویر می‌کشند، چه در حال گوش دادن به موسیقی با هدفون یا گرفتن سیگار.

در نهایت دلالکس معتقد است که هیچ‌کس در ورسای نمی‌توانست پیش‌بینی کند که فیلم کاپولا «زندگی فوق‌العاده‌ای خواهد داشت».

کیوریتور گفت: "زبان بصری آن همچنان الهام بخش طراحی داخلی، عکاسی، مد و حتی شیرینی است." برای بسیاری از مردم امروز، سبک ماری-آنتوانت مترادف با سبک سوفیا کاپولا شده است - بسیاری از بازدیدکنندگان به امید دیدن ورسای فیلم به اینجا می آیند. زیبایی شناسی او آنقدر قوی است که مانند یک اثر هنری است.