وزیر خارجه بلژیک بر نقش ترکیه در کاهش وابستگی استراتژیک اروپا تاکید کرد

ماکسیم پریو، وزیر امور خارجه بلژیک روز سه شنبه گفت که ترکیه نقش مهمی در کمک به اروپا برای کاهش وابستگی های استراتژیک خود به ویژه در بخش های صنعتی کلیدی دارد.

پریوت در سخنرانی خود در اجلاس تجاری اتحادیه اروپا-ترکیه در بروکسل گفت که تغییر پویایی جهانی، جنگ جاری در اوکراین و اختلال در زنجیره تامین باعث شده است تا اروپا به طور فزاینده ای از آسیب پذیری های اقتصادی خود آگاه شود.

پریوو با تاکید بر اهمیت ظرفیت تولید، تخصص صنعتی و اتصال ترکیه به بازارهای همسایه گفت: «ترکیه نه تنها به عنوان یک بازار صنعتی، بلکه به عنوان دروازه ای به بازارهای منطقه وسیع تر، نقش مهمی ایفا می کند».

او گفت که شرکت‌های اروپایی به طور فزاینده‌ای به دنبال شرکای قابل اعتمادی هستند که به خانه خود نزدیک‌تر هستند، زیرا آنها در مورد محل تولید و ذخیره کالاهای خود تجدید نظر می‌کنند.

وی افزود: «ما باید برای نزدیکی آن ارزش قائل شویم، به ویژه در بخش هایی که اروپا نیاز به کاهش وابستگی های استراتژیک دارد.

پریوت ترکیه را متحد ناتو، کشور کاندید اتحادیه اروپا و اقتصاد صنعتی بزرگی که اروپا، آسیا و خاورمیانه را به هم متصل می کند، توصیف کرد و گفت که توانایی های آن می تواند به انعطاف پذیری بیشتر زنجیره های تامین اروپا کمک کند.

وی خواستار همکاری اقتصادی قوی تر بین بروکسل و آنکارا به ویژه در زمینه امنیت اقتصادی، دفاع، نوآوری، انرژی پاک و فناوری های دیجیتال شد.

وی گفت: روابط اقتصادی ما دیگر نباید محدود به خرید و فروش کالا باشد بلکه باید در کنار هم توسعه، تولید و سرمایه گذاری کنیم.

وزیر امور خارجه بلژیک همچنین از نوسازی اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا-ترکیه حمایت کرد، اتحادیه ای که به گفته وی حدود 30 سال به هر دو اقتصاد خدمت کرده است، اما باید شرایط اقتصادی در حال تغییر جهان را منعکس کند.

Prevot همچنین نتایج یک ماموریت اقتصادی بلژیک در استانبول و آنکارا در ماه مه را که بیش از 400 شرکت کننده را گرد هم آورد، برجسته کرد.

وی گفت که شرکت های بلژیکی و ترکیه ای 33 موافقت نامه را در طول این ماموریت امضا کردند که بخش هایی از جمله دفاع، هوافضا، انرژی و فناوری را پوشش می دهد و نتیجه را دلگرم کننده توصیف کرد.

دومین دوره اجلاس تجاری اتحادیه اروپا-ترکیه، صداهای پیشرو از تجارت، دولت و جامعه مدنی را گرد هم می آورد تا بررسی کند که اتحادیه اروپا و ترکیه چگونه می توانند وابستگی متقابل عمیق اقتصادی را به انعطاف پذیری استراتژیک تبدیل کنند.